Wyrok z 20 kwietnia 2026, sygn. I C 1110/13
Sygn. akt I C 1110/13
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 kwietnia 2026 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Ewa Ligoń-Krawczyk
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ewa Kocielnik
po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa K. G. (1)
przeciwko (...) S.A. w W.
o odszkodowanie
I. Zasądza od (...) S.A. w W. na rzecz K. G. (1) kwotę 124.449,84 (sto dwadzieścia cztery tysiące czterysta czterdzieści dziewięć i 84/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 102.523,32 (sto dwa tysiące pięćset dwadzieścia trzy i 32/100) złotych od dnia 14 marca 2024 roku do dnia zapłaty i od kwoty 21.926,52 (dwadzieścia jeden tysięcy dziewięćset dwadzieścia dziewięć i 52/100) złotych od dnia 5 lipca 2024 roku do dnia zapłaty,
II. Oddala powództwo w pozostałym zakresie,
III. Ustala, że powódka wygrała proces w 67%, a pozwany w 33% i pozostawia rozliczenie kosztów postępowania referendarzowi sądowemu po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku.
Sygn. akt I C 1110/13
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 20 kwietnia 2026 r.
Pozwem z dnia 2 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego) skierowanym przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. (poprzednio: Przedsiębiorstwo (...) z siedzibą w W.), K. G. (1) wniosła o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz odszkodowania w wysokości 76 000,00 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi następująco:
a) od kwoty 10 000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 23 lipca 2013 r. do dnia zapłaty tytułem kosztów koniecznej rewitalizacji akustycznej budynku położonego w P. przy ul. (...), tj. robót związanych z zapewnieniem ochrony akustycznej budynku już wykonanych, m.in. w postaci instalacji i montażu urządzeń klimatyzacyjnych oraz elementów wentylacyjnych oraz tych prac, które winny być wykonane, należących do wymagań technicznych budynku znajdującego się w obszarze ograniczonego użytkowania, na której występują przekroczenia dopuszczalnych norm hałasowych określonych na podstawie przepisów prawa oraz zgodnie z polskimi normami;
b) od kwoty 25 000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 23 lipca 2013 r. do dnia zapłaty tytułem obniżenia (ubytku) wartości rynkowej nieruchomości powódki położonej w P. przy (...) na skutek oddziaływania hałasu powodowanego przez lotnisko (...) na nieruchomości powódki oraz znajdowania się nieruchomości w obszarze ograniczonego użytkowania;
c) od kwoty 15 000,00 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 23 lipca 2013 r. do dnia zapłaty z tytułu obniżenia (ubytku) wartości rynkowej nieruchomości powódki położonej w W. przy ul(...) na skutek oddziaływania hałasu powodowanego przez lotnisko (...) na nieruchomości powódki oraz znajdowania się nieruchomości w całości w strefie Z2 obszaru ograniczonego użytkowania;
d) od kwoty 6 000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 27 lipca 2013 r. do dnia zapłaty tytułem kosztów koniecznej rewitalizacji akustycznej lokalu mieszkalnego powódki położonego w W. przy ul. (...), tj. robót związanych z zapewnieniem ochrony akustycznej mieszkania już wykonanych m.in. w postaci instalacji i montażu urządzeń klimatyzacyjnych oraz elementów wentylacyjnych oraz tych prac, które winny być wykonane, należących do wymagań technicznych budynku znajdującego się w obszarze ograniczonego użytkowania, na której występują przekroczenia dopuszczalnych norm hałasowych określonych na podstawie przepisów prawa oraz zgodnie z polskimi normami;
e) od kwoty 20 000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 27 lipca 2013 r. tytułem obniżenia (ubytku) wartości rynkowej nieruchomości – mieszkania powódki położonej w W. przy ul. (...). 1 na skutek oddziaływania hałasu powodowanego przez lotnisko (...) na mieszkanie powódki oraz znajdowania się mieszkania w obszarze ograniczonego użytkowania.
Dodatkowo, powódka wniosła o zasądzenie kosztów procesu, w tym opłaty od pełnomocnictwa i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powódka, jako podstawę prawną dochodzonych roszczeń wskazała art. 129 ust. 2 w zw. z art., 135 ust. 1 w zw. z art. 136 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1973; dalej: „p.o.ś.”), a także uchwały nr 76/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...)w W. oraz art. 435 i innych k.c. Wyjaśniła, że zgodnie z uchwałą nr 76/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego(...) w W. zmienioną uchwałą 153/11 Sejmiku Województwa (...), właścicielom nieruchomości na obszarze ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...) przysługuje prawo zwrotu kosztów rewitalizacji już wykonanej i koniecznej do wykonania, jak również kosztów utraty wartości nieruchomości ( pozew – k. 2-7).
W odpowiedzi na pozew z dnia 13 grudnia 2013 r. (data stempla pocztowego) Przedsiębiorstwo Państwowe (...) z siedzibą w W. wniosło o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pozwany podniósł zarzut prekluzji oraz zakwestionował zasadność roszczenia odsetkowego.
W uzasadnieniu pozwany wskazał, że powódka nie wykazała ani szkody ani związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy szkodą a regulacjami prawnymi wyprowadzonymi na podstawie uchwały. Zdaniem pozwanego powódka nie wykazała również, aby w należących do niej nieruchomościach istniał nieodpowiedni poziom klimatu akustycznego wymagający przeprowadzenia rewitalizacji akustycznej, by poniosła nakłady w celu poprawy klimatu akustycznego w budynkach, jak i aby doszło do obniżenia wartości nieruchomości. Dodał także, że ograniczenia, na podstawie których powódka mogłaby wywodzić swoje roszczenia odszkodowawcze obowiązywały na nieruchomości przy ul. (...) jeszcze przed wejściem w życie ww. Uchwały ( odpowiedź na pozew – k. 155-165).
W dalszym toku postępowania strony pozostawały w sporze co do położenia nieruchomości objętych postępowaniem przy czym pozwany podnosił zarzut braku legitymacji procesowej czynnej w stosunku do nieruchomości położonej w W. przy ul. (...). Pismem z dnia 11 grudnia 2025 r. powódka rozszerzyła powództwo o kwotę 109 624,00 zł w ten sposób, że wniosła o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 125 624,00 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 23 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz odsetkami ustawowymi od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty – z tytułu odszkodowania związanego z zapewnieniem ochrony akustycznej w budynkach przy ul. (...) i ul. (...).
Pozwany natomiast konsekwentnie wnosił o oddalenie powództwa w całości, w tym również w zakresie rozszerzonym oraz zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasadzono do dnia zapłaty ( rozszerzenie powództwa – k. 2006-2010; pismo procesowe pozwanego – stanowisko w przedmiocie modyfikacji powództwa – k. 2024-2025v).
Kolejno, w piśmie z dnia 28 stycznia 2026 r. powódka wskazała, że zbyła lokale zlokalizowane na nieruchomości przy ul(...), jednak zbyciu nie podlegały dochodzone obecnie roszczenia – powołała się na treść art. 192 ust. 3 k.p.c. (pismo powódki – k. 2040-2042).
Strona powodowa – w wykonaniu zobowiązania Sądu – sprecyzowała powództwo wskazując, że rozszerzyła powództwo w zakresie roszczenia dotyczącego rewitalizacji o łączną kwotę 109 624,00 zł z kwoty 16 000,00 zł (10 000,00 zł – ul. (...) oraz 6 000,00 zł – F. (...) lok. 1) do kwoty 125 624,00 zł i wniosła o zasądzenie:
1. z tytułu rewitalizacji budynku przy ul. (...) kwoty 35 232,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 23 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;
2. z tytułu rewitalizacji budynku przy ul. (...) kwoty 89 217,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 23 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty.
Wskazała przy tym, że koszt rewitalizacji akustycznej budynku przy ul. (...) lok. 1 stanowi – zgodnie z opinią biegłego – równowartość wymiany całej stolarki okiennej, a mianowicie 30 746,74 zł oraz montażu wentylacji hybrydowej w wysokości 4 485,30 zł. Podała także, że koszt rewitalizacji akustycznej budynku przy ul. (...) stanowi – zgodnie z opinią biegłego – równowartość wymiany całej stolarki okiennej, a mianowicie 71 776,58 zł oraz montażu wentylacji grawitacyjnej w wysokości 17 441,22 zł (protokół z rozprawy z dnia 9 lutego 2026 r. – k. 2076-2077v; protokół z ogłoszenia orzeczenia – k. 2089; sprecyzowanie roszczenia powództwa – k. 2093-2094, 2099-2101).
W dalszym toku postępowania stanowiska stron nie uległy zmianie (protokół z rozprawy z dnia 26 marca 2026 r. – k. 2109-2110).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
K. G. (1) w dniu 29 grudnia 1999 r. nabyła prawo własności lokal mieszkalnego nr (...)w budynku przy (...) w W..
W 2004 r. nabyła również niezabudowaną działkę gruntu położoną w P. przy (...), na działce nr ewid. (...), obręb (...), którą następnie zabudowała budynkiem mieszkalnym dwulokalowym – podzielonym na dwa segmenty.
Jest także właścicielką działki nr (...), obręb (...), znajdującej się w W. przy ul. (...).
( okoliczność bezsporna, ponadto wydruk księgi wieczystej nr (...) – k. 21-29; wydruk księgi wieczystej nr (...) – k. 30-33v; wydruk księgi wieczystej nr (...) – k. 34-46; zeznania powódki K. G. (1) złożone na rozprawie w dniu 9 lutego 2026 r. – k. 2076-2077v)
Rozporządzeniem Wojewody (...) nr 50 z dnia 7 sierpnia 2007 r., które weszło w życie w dniu 25 sierpnia 2007 r., utworzono obszar ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...) w W.. Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 129 z 2006 r. poz. 902 ze zm.).
Na tożsamej podstawie ustawowej uchwalona została uchwała nr 76/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...) w W. (Dz. Urz. Woj. Maz. nr 128 poz. 4086 z poźn. zm.). Na jej mocy utworzono obszar ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...) w W.. Zgodnie z § 4 uchwały, w obszarze ograniczonego użytkowania wyróżniono strefę Z1, której granicę zewnętrzną wyznacza izolinia miarodajnego poziomu dźwięku 55 dB w porze nocy, od wewnątrz granica lotniska i strefę Z2, której granicę wyznacza od zewnątrz izolinia miarodajnego poziomu dźwięku 50 dB w porze nocy, a od wewnątrz granica strefy Z1.
Zgodnie z przywołaną uchwałą budynek przy ul. (...) w W. oraz działka przy ul. (...) zlokalizowane są w obszarze ograniczonego użytkowania, jednak poza strefami Z1 oraz Z2.
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku wywołanych przez starty, przeloty i lądowania statków powietrznych, dla terenów zabudowy mieszkalnej jedno- i wielorodzinnej oraz zabudowy zagrodowej i zamieszkania zbiorowego wynosi odpowiednio dla pory dnia LAeq D=60 dB i dla pory nocy Laeq N = 50 dB.
(dowód: rozporządzenie nr 50 Wojewody (...) z dnia 7 sierpnia 2007 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...) w W. – k. 176-177; uchwała nr 76/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...) w W. – k. 178-180; uchwała nr 153/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 24 października 2011 r. zmieniająca uchwałę w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...) w W. – k. 181-182; mapa uciążliwości Ograniczonego Użytkowania – k. 184; opinia akustyczna biegłego sądowego mgr inż. A. V. – k. 1387-1438; opinia uzupełniająca biegłego sądowego mgr inż. A. V. – k. 1470-1478)
Decyzją nr (...) z 14 lutego 2012 r. Starosta (...) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego dwulokalowego z szambem na działce nr ewid. (...)z obrębu (...), położonej przy ul. (...) w P.. Integralną część decyzji stanowił projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego na działce nr ewid. (...)w P.. Decyzja uwzględniała postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym ustalono obowiązek zastosowania odpowiednich środków technicznych mających na celu zachowanie dopuszczalnego przepisami prawa i normami poziomu hałasu w budynkach przeznaczonych na pobyt ludzi, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Ustalono stosowanie okien o podwyższonej izolacyjności akustycznej i wysokiej zieleni w ogródkach przydomowych.
(dowód: projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego na działce nr (...), obręb (...), P., ul. (...), załącznik do decyzji z dnia 14 lutego 2012 r. – k. 50-62; decyzja na (...) – k. 59-59v)
W lokalu nr (...) w budynku przy ul(...) w W. oraz na zewnątrz budynku dochodzi do przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu lotniczego w środowisku. Przekroczenia występują w porze nocy, podczas wykonywania operacji startów na kierunku 33. Wyznaczony poziom hałasu lotniczego w środowisku dla pory nocy wynosi LAeqN = 51.0dB i przekracza dopuszczalną wartość o 1.0dB. Na nieruchomości odnotowano także występowanie podwyższonych poziomów maksymalnych LAmax,śr = 74.9dB wg normy PN-B-02151-3 (zostało to uwzględnione przy obliczeniach wymaganej izolacyjności akustycznej ścian zewnętrznych). Poziom dźwięku A wewnątrz pomieszczeń wynosi do LAeqT = 41.4dB i przekracza dopuszczalną wartość dla pory nocy o 11.4 dB.
Wymagana izolacyjność akustyczna określona Polskimi Normami, dla ww. budynku jest spełniona wg normy PN-B-02151-3:1999 oraz nie jest spełniona dla aktualnej normy PN-B-02151-3:2015. Zmiana wymagań obu ww. norm w niniejszym przypadku wynika głównie ze zmiany sposobu dokonywania obliczeń przy uwzględnieniu średniego poziomu maksymalnego dźwięku LAmax,śr.
Na nieruchomości przy ul. (...) w P. , na zewnątrz oraz wewnątrz budynku dochodzi do przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu lotniczego w środowisku. Przekroczenia występują w porze nocy, podczas wykonywania operacji startów na kierunku 29. Wyznaczony poziom hałasu lotniczego w środowisku dla pory nocy wynosi LAeqN = 50.5dB i przekracza dopuszczalną wartość o 0.5dB. Na nieruchomości odnotowano także występowanie podwyższonych poziomów maksymalnych LAmax,śr = 76.0dB wg normy PN-(...)-(...)-3 (zostało to uwzględnione przy obliczeniach wymaganej izolacyjności akustycznej ścian zewnętrznych). Poziom dźwięku A wewnątrz pomieszczeń wynosi do LAeqT = 38.2dB i przekracza dopuszczalną wartość dla pory nocy o 8.2 dB.
Wymagana izolacyjność akustyczna określona Polskimi Normami (PN-(...)-(...)-3:1999 oraz PN-B-(...)-3:2015) jest spełniona dla ww. budynku.
Przy uwzględnieniu miarodajnego poziomu dźwięku wynikającego z map akustycznych Przeglądu Ekologicznego 2011 r. oraz uchwały 76/11 - na obu nieruchomościach nie dochodzi do przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu lotniczego, wg wskaźnika hałasu miarodajnego (uśrednionego za 3 najmniej korzystne miesiące w roku). Rzeczywisty zasięg hałasu lotniczego jest większy, niż wynika to z map akustycznych OOU.
(dowód: opinia akustyczna biegłego sądowego mgr inż. A. V. – k. 1387-1438; opinia uzupełniająca biegłego sądowego mgr inż. A. V. – k. 1470-1478)
W nieruchomościach tych konieczna jest wymiana stolarki okiennej celem zwiększenia ich izolacyjności akustycznej. Koszt wymiany stolarki okiennej z nawietrznikami to koszt 102 524,12 zł brutto (94 929,74 zł netto) – 66 459,83 zł brutto co do nieruchomości przy ul. (...) w P. oraz 28 469,91 zł co do nieruchomości przy ul. (...) w W..
Dodatkowo, w celu utrzymania właściwego klimatu akustycznego w budynku mieszkalnym przy ul. (...) w P. optymalnym rozwiązaniem techniczno-ekonomicznym dla wymiany powietrza przy oknach zamkniętych jest wspomaganie hybrydowe istniejącej wentylacji grawitacyjnej. Łączny koszt urządzeń wspomagania hybrydowego wentylacji grawitacyjnej wraz z montażem stanowi kwota: 17 441,22 zł.
W lokalu przy ul. (...) w W. także zalecone zostało wspomaganie hybrydowe istniejącej wentylacji grawitacyjnej. Łączny koszt urządzeń wspomagania hybrydowego wentylacji grawitacyjnej wraz z montażem ustalono na kwotę 4 485,30 zł.
(dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa lądowego mgr inż. M. V. – k. 1565-1596; opinie uzupełniające biegłego sądowego z zakresu budownictwa lądowego mgr inż. M. V. – k. 1616-1621, 1630-1645; ustne wyjaśnienia biegłego sądowego z zakresu budownictwa lądowego mgr inż. M. V. złożone na rozprawie w dniu 6 lutego 2024 r. – k. 1622-1623; opinia biegłego sądowego rzeczoznawcy budowlanego mgr inż. N. G. (1) – k. 1673-1711)
Położenie obu ww. nieruchomości w obszarze ograniczonego użytkowania, na dzień 3 sierpnia 2011 r. i na dzień wyceny, tj. 5 maja 2025 r., nie miało wpływu na ich wartość.
( dowód: opinia biegłego sądowego rzeczoznawcy w zakresie wyceny nieruchomości mgr inż. H. G. (1) – k. 1786-1893; ustne wyjaśnienia biegłego sądowego rzeczoznawcy w zakresie wyceny nieruchomości H. G. (1) złożone na rozprawie w dniu 23 października 2025 r. – k. 1970-1972)
Pismem z dnia 19 lipca 2013 r. powódka wezwała pozwaną Spółkę do zapłaty odszkodowania z tytułu hałasu lotniczego w łącznej wysokości 710 000,00 zł, w tym 440 000,00 zł tytułem obniżeni wartości rynkowej nieruchomości przy ul. (...) w P. oraz przy ul. (...) i ul. (...) w W. oraz 270 000,00 zł tytułem kosztów koniecznej rewitalizacji akustycznej budynków, w terminie do dnia 22 lipca 2013 r.
Pozwana odebrała powyższe pismo w dniu 19 lipca 2013 r.
( dowód: wezwanie do zapłaty wraz z prezentatą pozwanej – k. 90)
W dniach 21 stycznia 2014 r. i następnie 29 maja 2014 r. powódka zbyła oba lokale znajdujące się na nieruchomości przy ul. (...) w P.. Obecnym właścicielom przeszkadza hałas samolotowy.
Bratu powódki – M. S., wciąż zamieszkującemu sąsiadującą nieruchomość, hałas samolotowy utrudnia codzienne funkcjonowanie.
(dowód: zeznania świadka M. S. złożone na rozprawie w dniu 11 grudnia 2025 r. – k. 2011-2012; akt notarialny Rep. A Nr (...) – umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży oraz oświadczenie o ustanowieniu hipoteki – k. 2044-2055; akt notarialny Rep. A Nr (...) – umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży – k. 2056-2066)
Przed zbyciem ww. nieruchomości, a mianowicie w dniach 20 stycznia 2014 r. oraz 28 maja 2014 r. powódka podpisała z przyszłymi nabywcami porozumienia w przedmiocie toczącego się postępowania przejmując na siebie ryzyko ewentualnego oddalenia roszczenia, a z drugiej strony – w razie jego uwzględnienia – zobowiązując się do zapłaty ¼ wysokości zasądzonego odszkodowania.
(dowód: porozumienie z dnia 20 stycznia 2014 r. – k. 2067-2068; porozumienie z dnia 28 maja 2014 r. – k. 2069-2070)
Dla nieruchomości zlokalizowanej przy ul. (...) w W. wejście w życie uchwały nr 76/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 20 czerwca 2011 r. nie skutkowało żadnymi nowymi ograniczeniami. Teren ten już wcześniej znajdował się w strefie całkowitego zakazu przeznaczenia terenów pod zabudowę mieszkaniową.
(dowód: zestawienie poz. 4276 – k. 175; rozporządzenie nr 50 Wojewody (...)z dnia 7 sierpnia 2007 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...) w W. – k. 176-177; uchwała nr 76/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...) w W. – k. 178-180; uchwała nr 153/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 24 października 2011 r. zmieniająca uchwałę w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego (...) w W. – k. 181-182)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego i w pełni dał wiarę załączonym do pism procesowym dokumentom – ich wiarygodność nie była podważana przez żadną ze stron.
Ocenę materiału dowodowego przeprowadzonego w toku postępowania rozpocząć należy od podkreślenia, iż mimo zakresu przedmiotowego sporo obejmującego łącznie trzy nieruchomości, a mianowicie przy ul. (...) w P. oraz przy ul. (...) i ul. (...) w W. postępowanie dowodowe odnosiło się wyłącznie do dwóch z nich - przy ul. (...) w P. oraz przy ul. (...) w W.. Postępowanie dowodowe w zakresie trzeciej z nieruchomości, tj. zlokalizowanej przy ul. (...) w W. było bezprzedmiotowe, skoro wejście w życie uchwały nr 76/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 20 czerwca 2011 r. nie skutkowało w jej zakresie żadnymi nowymi ograniczeniami. Teren ten już wcześniej znajdował się w strefie całkowitego zakazu przeznaczenia terenów pod zabudowę mieszkaniową. To też legło u podstaw oddalenia roszczenia powódki w ww. zakresie, z uwagi na brak legitymacji czynnej – o czym w dalszej części uzasadnienia.
Przyjmując tak zakreślony zakres przedmiotowy postępowania dowodowego Sąd dał wiarę zeznaniom świadka i powódki co do negatywnego wpływu hałasu generowanego przez Port Lotniczy (...) w W. na nieruchomościach zlokalizowanych przy ul. (...) w P. oraz przy ul. F. w W., bowiem były one w tym względzie zgodne z opiniami biegłego ds. akustyki mgr inż. A. V.. Nadto, M. S. – brat powódki, potwierdził fakt sprzedaży lokali zlokalizowanych na nieruchomości przy ul. (...) w P..
Sąd dał również wiarę opiniom biegłych sporządzonym w niniejszej sprawie, a wymienionym powyżej.
Opinie akustyczne dotycząca poziomu dźwięku w lokalach zlokalizowanych przy ul. (...) w P. oraz przy ul. (...) w W. opracowali biegli sądowi z zakresu akustyki – mgr N. G. (2) oraz mgr inż. A. V., przy czym Sąd nie mógł oprzeć się na opinii pierwotnej, opiniach uzupełniających oraz ustnych wyjaśnieniach biegłego sądowego mgr N. G. (2), bowiem opinia pierwotna nie została uzupełniona, biegły nie ustosunkował się do zgłoszonych zarzutów, nadto zawarte w niej wnioski były nieprzydatne w zakresie ustalenia szkody powódki. Dał natomiast w pełni wiarę ostatecznym wnioskom biegłego mgr inż. A. V. zawartym w opinii pierwotnej oraz opinii uzupełaniającej. W opinii uzupełniającej biegły przekonująco, logicznie i wyczerpująco odniósł się do zarzutów zgłaszanych przez stronę pozwaną. Powódka zaś opinii tych nie kwestionowała. Co istotne, zasadnicze wnioski opinii oparte są o badania akustyczne przeprowadzone przez biegłego.
Opinie techniczno-budowlane na okoliczność ustalenia, jaki rodzaj, zakres prac budowalnych, materiałów oraz ich koszt jest niezbędny, aby nieruchomości zlokalizowane przy ul. (...) w P. oraz przy ul. (...) w W. osiągnęły izolacyjność akustyczną zapewniającą ochronę przed przekroczeniem dopuszczalnych norm hałasu spowodowanych hałasem lotniczym sporządzili kolejno biegli mgr inż. K. G. (2), mgr inż. M. V. i mgr inż. N. G. (1). Opinie, zarówno pierwotne, jak i uzupełniające, zostały sporządzone przez biegłych odpowiedniej specjalności w zakresie ich kompetencji. Opinia biegłego mgr inż. K. G. (2) nie mogła stanowić podstawy ustaleń Sądu, albowiem biegły nie odpowiedział w niej na pytania Sądu – nie dokonał ostatecznej wyceny kompleksowych nakładów koniecznych do poniesienia celem zapewnienia na nieruchomościach zlokalizowanych przy ul. (...) w P. oraz przy ul. (...) w W. klimatu akustycznego mającego związek z ustanowieniem strefy o podwyższonym hałasie lotniczym. W konsekwencji Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego mgr inż. M. V., uzupełnionej w zakresie kwestionowanego zakresu wentylacji o opinię biegłego sądowego mgr inż. N. G. (1). Ostatecznie w ocenie sądu opinie ww. biegłych, opinie uzupełniające i ustane wyjaśnienia pozwoliły na rozstrzygniecie spornych kwestii. Są one kompleksowe, biegli mają doświadczenie w tego typu sprawach, przekonująco i wyczerpująco uzasadnili swoje wnioski, odnieśli się także w sposób pełny i logiczny do zarzutów do ich opinii.
Opinie o wartości nieruchomości sporządzili biegli sądowi z zakresu szacowania nieruchomości – dr hab. inż. N. V. oraz mgr inż. H. G. (2). Opinia dr hab. inż. N. V. nie mogła stanowić podstawy ustaleń faktycznych, albowiem w rezultacie rozpoznania wniosku powódki postanowieniem z dnia 13 grudnia 2024 r. biegły, z uwagi na jego powiązania zawodowe z pozwanym, a co za tym idzie wątpliwości co do jego bezstronności, został wyłączony od sporządzania opinii w sprawie niniejszej. Z tych względów dowód ten został dopuszczony ponownie i Sąd oparł się na ustaleniach biegłego sądowego mgr inż. H. G. (1), który w ocenie sądu zastosował prawidłową metodę wyceny i który dodatkowo ma duże doświadczenie w opiniowaniu w tego typu sprawach i przekonująco wyjaśnił metodologię opiniowania. Wnioski w opinii i ustanych wyjaśnieniach są logiczne, spójne, oparte o wizję lokalną, analizę ksiąg wieczystych i badanie lokalnego rynku nieruchomości. Jednocześnie nie zachodzą żadne przesłanki osłabiające zaufanie do wiedzy, kompetencji, doświadczenia czy bezstronności rzeczoznawcy sporządzającego przedmiotowy operat szacunkowy. Z kolei zastrzeżenia powódki, choć zdają się być usprawiedliwione, biorąc pod uwagę specyfikę sprawy, to jednak nie miały wpływu na podważenie opinii osoby posiadającej odpowiednie kwalifikacje w wycenianiu nieruchomości, tym bardziej, że w toku ustnych wyjaśnień złożonych na rozprawie w dniu 23 października 2025 r. biegły wskazał, że wzrost hałasu nie wpływa automatycznie na rynek nieruchomości, zaś co do przedmiotowych nieruchomości zwiększenie hałasu nie wywołało spadku cen. Z powyższych względów Sąd – na rozprawie w dniu 9 lutego 2026 r. – postanowił pominąć wniosek strony powodowej o dopuszczenie dowodu z kolejnej opinii biegłego ds. wyceny nieruchomości.
Sąd pominął pozostałe dowody z dokumentów lub kopii dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, a nie wskazanych powyżej, jako niemających istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd Okręgowy w Warszawie zważył co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części.
K. G. (1) w sprawie niniejszej, po ostatecznym rozszerzeniu powództwa i jego doprecyzowaniu, domagała się zasądzenie od pozwanego na jej rzecz odszkodowania w wysokości 184 449,84 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi następująco:
a) od kwoty 89 217,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 23 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty tytułem kosztów koniecznej rewitalizacji akustycznej budynku położonego w P. przy ul. (...);
b) od kwoty 25 000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 23 lipca 2013 r. do dnia zapłaty tytułem obniżenia (ubytku) wartości rynkowej nieruchomości powódki położonej w P. przy ul. (...) na skutek oddziaływania hałasu powodowanego przez lotnisko (...) na nieruchomości powódki oraz znajdowania się nieruchomości w obszarze ograniczonego użytkowania;
c) od kwoty 15 000,00 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 23 lipca 2013 r. do dnia zapłaty z tytułu obniżenia (ubytku) wartości rynkowej nieruchomości powódki położonej w W. przy ul. (...) na skutek oddziaływania hałasu powodowanego przez lotnisko (...) na nieruchomości powódki oraz znajdowania się nieruchomości w całości w strefie Z2 obszaru ograniczonego użytkowania;
d) od kwoty 35 232,04 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 23 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty tytułem kosztów koniecznej rewitalizacji akustycznej lokalu mieszkalnego powódki położonego w W. przy ul. (...). 1;
e) od kwoty 20 000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 27 lipca 2013 r. tytułem obniżenia (ubytku) wartości rynkowej nieruchomości – mieszkania powódki położonej w W. przy ul. (...). 1 na skutek oddziaływania hałasu powodowanego przez lotnisko (...) na mieszkanie powódki oraz znajdowania się mieszkania w obszarze ograniczonego użytkowania.
Tak sformułowane roszczenie zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części, a mianowicie w zakresie dotyczącym zwrotu kosztów rewitalizacji akustycznej nieruchomości zlokalizowanych przy ul. (...). (...) w W. oraz przy ul. (...) w P..
Rozstrzygnięcie sprawy wymagało w pierwszej kolejności ustalenia czy objęcie wszystkich trzech spornych nieruchomości obszarem ograniczonego użytkowania na podstawie uchwały Sejmiku Województwa (...) nr 76/11 spowodowało po jej stronie szkodę podlegającą kompensacie na podstawie art. 129 ust. 2 oraz art. 136 ust. 3 ustawy – Prawo ochrony środowiska. Bezsporne przy tym było, że legitymowanym czynnie do wystąpienia z roszczeniem o zapłatę odszkodowania jest wyłącznie osoba, która była właścicielem nieruchomości w dacie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania – w sprawie niniejszej więc K. G. (1).
Zgodnie z art. 129 p.o.ś. (w brzmieniu obowiązującym na datę podjęcia uchwały przez Sejmik Województwa (...) nr 76/11), jeżeli w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości korzystanie z niej lub z jej części w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone, właściciel nieruchomości może żądać wykupienia nieruchomości lub jej części. W związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości jej właściciel może żądać odszkodowania za poniesioną szkodę; szkoda obejmuje również zmniejszenie wartości nieruchomości. Z roszczeniem można wystąpić w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie rozporządzenia lub aktu prawa miejscowego powodującego ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. W myśl art. 136 ust. 2 i 3 p.o.ś., obowiązany do wypłaty odszkodowania lub wykupu nieruchomości jest ten, którego działalność spowodowała wprowadzenie ograniczeń w związku z ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania.
Podstawą powyższych roszczeń może być ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości poprzez stworzenie obszaru ograniczonego użytkowania (patrz: wyrok Sądu Najwyższego z 6 maja 2010 r., sygn. akt II CSK 602/09). W orzecznictwie Sądu Najwyższego ukształtował się pogląd, zgodnie z którym ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości według art. 129 ust. 2 p.o.ś. jest już samo ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania. W związku z ustanowieniem takiego obszaru dochodzi do zawężenia granic własności i tym samym ścieśnienia wyłącznego władztwa właściciela względem nieruchomości położonej na obszarze ograniczonego użytkowania, który będzie musiał znosić dopuszczalne na tym obszarze immisje, w tym hałas.
Zgodnie z art. 135 ust. 1 p.o.ś., stworzenie obszaru ograniczonego użytkowania może mieć miejsce, jeżeli z przeglądu ekologicznego albo z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo z analizy porealizacyjnej wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu. Obszar ograniczonego użytkowania dla przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub dla zakładów lub innych obiektów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako takie przedsięwzięcie, określa się na zasadach wskazanych w art. 135 ust. 2 p.o.ś.. Przepis ten zawiera delegację do określenia obszaru ograniczonego użytkowania, jak również wskazuje rodzaj aktu prawnego, w drodze którego następuje jego utworzenie.
Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej należało przyjąć, że skoro dla nieruchomości zlokalizowanej przy ul. Rękodzielniczej 24 w W.wejście w życie uchwały nr 76/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 20 czerwca 2011 r. nie skutkowało żadnymi nowymi ograniczeniami, bowiem teren ten już wcześniej znajdował się w strefie całkowitego zakazu przeznaczenia terenów pod zabudowę mieszkaniową to zasadny był zarzut pozwanego braku legitymacji procesowej czynnej K. G. (1) w ww. zakresie i co do tej nieruchomości powództwo podlegało oddaleniu.
Do odmiennych wniosków natomiast Sąd doszedł w stosunku do dwóch pozostałych nieruchomości – zlokalizowanych przy ul. (...) w P. oraz przy ul. (...) w W.. Powódka nabyła ich własność kiedy jeszcze nie znajdowały się na obszarze ograniczonego użytkowania. Dopiero na mocy uchwały nr 76/11 Sejmiku Województwa (...) z dnia 20 czerwca 2011 r. znalazły się one na obszarze ograniczonego użytkowania. Zatem już samo ich objęcie obszarem ograniczonego użytkowania doprowadziło do ograniczenia sposobu korzystania z tych nieruchomości, o którym mowa w art. 129 p.o.ś.
Za bezzasadny należało uznać zarzut pozwanego jakoby dochodzenie odszkodowania z tytułu konieczności wykonania rewitalizacji akustycznej spornych budynków było uzależnione od uprzedniego poniesienia przez powódkę kosztów takich prac. Stanowisko to nie znajduje oparcia ani w treści obowiązujących przepisów, ani w utrwalonym orzecznictwie sądowym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawodawca w przepisach ustawy – Prawo ochrony środowiska nie zdefiniował pojęcia „szkody”, ograniczając się w art. 129 i 136 p.o.ś. do wskazania przykładowych kategorii uszczerbków podlegających naprawieniu. Zgodnie z art. 136 ust. 3 p.o.ś., w razie określenia na obszarze ograniczonego użytkowania wymagań technicznych dotyczących budynków, szkodą są także koszty poniesione w celu zapewnienia zgodności istniejących budynków z tymi wymaganiami, nawet przy braku obowiązku podjęcia takich działań. Użycie przez ustawodawcę partykuły „także” jednoznacznie wskazuje, że wskazana regulacja ma charakter rozszerzający i doprecyzowujący, a nie ograniczający zakres szkody podlegającej naprawieniu.
Nie sposób zatem przyjąć, aby roszczenie odszkodowawcze przysługiwało wyłącznie właścicielom nieruchomości, którzy uprzednio sfinansowali prace rewitalizacyjne z własnych środków. Taka wykładnia prowadziłaby do nieuzasadnionego różnicowania sytuacji poszkodowanych wyłącznie według kryterium ich zamożności, pozostając w sprzeczności zarówno z funkcją kompensacyjną odszkodowania, jak i celem regulacji zawartych w art. 129 i 136 p.o.ś., których zadaniem jest ułatwienie dochodzenia roszczeń przez właścicieli nieruchomości położonych w obszarze ograniczonego użytkowania.
Podkreślić ponownie należy, że szkoda związana z koniecznością zapewnienia właściwego klimatu akustycznego w budynku powstaje już z chwilą objęcia nieruchomości obszarem ograniczonego użytkowania i nałożenia podwyższonych wymagań technicznych. Sam obowiązek dostosowania budynku do tych wymagań powoduje bowiem uszczerbek majątkowy po stronie właściciela nieruchomości, niezależnie od tego, czy prace zostały już wykonane.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie, zgodnie z którym roszczenie o naprawienie szkody obejmującej koszty rewitalizacji akustycznej nie jest uzależnione od wcześniejszego poniesienia tych wydatków przez poszkodowaną. Wyrokiem z dnia 29 listopada 2012 r., II CSK 254/12, Sąd Najwyższy jednoznacznie wskazał, że właściciel nieruchomości może dochodzić odszkodowania odpowiadającego kosztom niezbędnych nakładów, mimo że nie zostały one jeszcze wykonane. Odmienna interpretacja prowadziłaby do sytuacji, w której możliwość zapewnienia mieszkańcom właściwych warunków akustycznych, niezbędnych dla ochrony zdrowia i normalnego korzystania z nieruchomości, byłaby uzależniona wyłącznie od ich możliwości finansowych. Taki rezultat pozostawałby nie do pogodzenia z zasadą pełnej kompensacji szkody oraz społeczno-gospodarczym celem regulacji dotyczących obszarów ograniczonego użytkowania.
Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do oceny zasadności przyznania odszkodowania z tytułu rewitalizacji akustycznej wyłącznie budynków zlokalizowanych na nieruchomościach przy ul. (...) w P. oraz przy ul. (...) w W. oraz zmniejszenia ich wartości wskutek ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania.
W § 6 uchwały z dnia 20 czerwca 2011 r. określono, że w nowoprojektowanych budynkach należy zapewnić izolacyjność akustyczną ścian zewnętrznych, okien i drzwi w ścianach zewnętrznych, dachów i stropodachów – zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i przepisami wykonawczymi do tej ustawy, zaś w istniejących budynkach należy zastosować zabezpieczenia zapewniające klimat akustyczny w pomieszczeniach zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i przepisami wykonawczymi do tej ustawy.
Podkreślić należy, że biegli do spraw budownictwa ustalili, iż w celu uzyskania właściwego klimatu akustycznego w przedmiotowych nieruchomościach konieczna jest wymiana stolarki okiennej. Koszt wymiany stolarki okiennej z nawietrznikami to koszt 94 929,74 zł netto (102 524,12 zł brutto) – 66 459,83 zł brutto co do nieruchomości przy ul. (...) w P. oraz 28 469,91 zł co do nieruchomości przy ul. (...) w W.. Dodatkowo, w celu utrzymania właściwego klimatu akustycznego w budynku mieszkalnym przy ul. (...) w P. optymalnym rozwiązaniem techniczno-ekonomicznym dla wymiany powietrza przy oknach zamkniętych jest wspomaganie hybrydowe istniejącej wentylacji grawitacyjnej. Łączny koszt urządzeń wspomagania hybrydowego wentylacji grawitacyjnej wraz z montażem stanowi kwota 17 441,22 zł.
W lokalu przy ul. (...) w W. także zalecone zostało wspomaganie hybrydowe istniejącej wentylacji grawitacyjnej. Łączny koszt urządzeń wspomagania hybrydowego wentylacji grawitacyjnej wraz z montażem ustalono na kwotę 4 485,30 zł.
Ten koszt – zgodnie z art. 129 ust. 2 p.o.ś., w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości przy ul. (...) w P. oraz przy ul. (...) w W., stanowi szkodę za którą odszkodowania na podstawie powyższych przepisów może żądać właściciel.
Szkoda zgodnie z art. 129 ust. 2 p.o.ś obejmuje również zmniejszenie wartości nieruchomości, jednakże powołany w sprawie biegły rzeczoznawca stwierdził, że położenie obu ww. nieruchomości w obszarze ograniczonego użytkowania, na dzień 3 sierpnia 2011 r. i na dzień wyceny, tj. 5 maja 2025 r., nie miało wpływu na ich wartość. Za bezzasadne więc należało uznać żądanie powódki zasądzenia odszkodowania z tytułu obniżenia (ubytku) wartości rynkowej tychże nieruchomości.
Ostatecznie w oparciu o ustalenia biegłych powódce przysługiwało roszczenie odszkodowania w łącznej wysokości 124 450,64 zł, tj. co do nieruchomości przy ul. (...) w W.: 28 469,91 zł + 8% VAT = 30 747,50 zł tytułem kosztów wymiany stolarki okiennej oraz 4 485,30 zł tytułem kosztów wentylacji hybrydowej, a także co do nieruchomości przy ul. (...) w P.: 66 459,83 zł + 8% VAT = 71 776,62 zł tytułem kosztów wymiany stolarki okiennej oraz 17 441,22 zł tytułem kosztów wentylacji hybrydowej. Przepis art. 321 § 1 k.p.c. wprowadza zakaz wyrokowania ponad żądanie, tj. zasadę rządzącą rozstrzyganiem spraw w procesie cywilnym, polegającą na tym, że zakres wyrokowania określony jest żądaniem powoda (wnioskodawcy). Przez „żądanie powoda” należy rozumieć zarówno samo żądanie, jak i uzasadniające je okoliczności faktyczne, które to elementy mogą być modyfikowane w trakcie toczącego się postępowania. Żądanie określające granice orzekania jest natomiast tym żądaniem, które istnieje w momencie zamknięcia rozprawy. Skoro więc powódka w piśmie z dnia 12 marca 2026 r. (data stempla pocztowego), dokonała sprecyzowania roszczenia, zgodnie z którym jej roszczenie wyniosło łącznie 124 449,84 zł, zaś w uzasadnieniu tegoż pisma dokonała kalkulacji rozbieżnych z wyliczeniami biegłego, bowiem co do nieruchomości przy (...) w W. zamiast 28 469,91 zł wskazała kwotę 28 469,21 zł, a co do nieruchomości przy (...) w P. zamiast 66 459,83 zł podała kwotę 66 459,80 zł. Tym samym zasądzono kwotę wynikającą z dokonanych przez powódkę kalkulacji, to jest z różnicą 80 groszy w odniesieniu do ustaleń biegłego.
W zakresie odsetek Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 k.c., zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Natomiast według § 2 cytowanego przepisu jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
Sąd przyjął przy tym, że w chwili doręczenia stronie pozwanej odpisów opinii mgr inż. M. V. oraz mgr inż. N. G. (1) w świetle dotychczasowego stanowiska orzecznictwa w tego rodzaju sprawach z udziałem pozwanego i ustalenia przez biegłych wysokości szkody winna spełnić świadczenia lub podjąć rozmowy ugodowe w celu polubownego zakończenia wieloletniego sporu. Stwierdzając więc, że odpis opinii mgr inż. M. V. został pozwanemu doręczony w dniu 13 marca 2024 r. (k. 1660), zaś odpis opinii mgr inż. N. G. (1) w dniu 4 lipca 2024 r.(k. 2124) to dopiero od dni następujących roszczenie odsetkowe powódki było zasadne.
Tym samym, stosownie do kwot wynikających z poszczególnych opinii, a kolejno – na ich podstawie – wyliczonych przez stronę powodową Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 124 449,84 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 102 523,32 zł od dnia 14 marca 2024 r. do dnia zapłaty i od kwoty 21 926,52 zł od dnia 5 lipca 2024 r. do dnia zapłaty. Dalej idące roszczenie odsetkowe zostało natomiast oddalone.
Na koniec należy wskazać, że nie zasługiwał na uwzględnienie podniesiony przez pozwanego zarzut wygaśnięcia dochodzonego przez powódkę roszczenia w wyniku prekluzji. Uchwała weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej opublikowania 20 lipca 2011 r., więc powódka wnosząc pozew 2 sierpnia 2013 r. zmieściła się w 2 letnim terminie na wniesienie tego roszczenia. Dodatkowo, w wyroku z dnia 10 października 2008 r. (II CSK 216/08, nie publ.) wyjaśnione i szeroko umotywowane zostało stanowisko, akceptowane także przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że termin z art. 129 ust. 4 p.o.ś. stanowi termin zawity, w którym żądania z art. 129 ust. 1-3 p.o.ś. muszą zostać zgłoszone obowiązanemu do ich realizacji w celu zachowania prawa dochodzenia tych roszczeń przed sądem. Zgłoszenie żądań – ze względu na ich charakter i trudności ze stanowczym i ostatecznym określeniem wielkości szkody, zwłaszcza przy uwzględnieniu zasady orzekania według stanu, a więc i wielkości szkody, istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy – powoduje, że roszczenie dochodzone na drodze sądowej nie musi odpowiadać kwotowo pierwotnie zgłoszonemu, lecz może być od niego wyższe. Nie ma przy tym przeszkód, aby rozszerzenie żądań nastąpiło w toku procesu, stosownie do wyników postępowania dowodowego – tak jak miało to miejsce w sprawie niniejszej.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak punktach I. oraz II. sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie III. sentencji wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c. Powódka wygrała sprawę w 67%, a pozwany w 33%. Należało zatem obciążyć powódkę kosztami procesu w 33%, a pozwanego w 67%, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie – stosownie do art. 108 § 1 k.p.c. – referendarzowi sądowemu.
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.
Sędzia Ewa Ligoń-Krawczyk