Wyrok z 22 kwietnia 2026, sygn. II Ka 160/26

Przewodniczący:

sędzia SO Paweł Mądry

Protokolant:

p.o. sekr. sądowy Anita Lemisiewicz-Pszczel

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 160/26

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 18 grudnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt II K 476/25

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

---

---------------------

-------------------------------------------------------------

-------------

--------------

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

---

---------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

-------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

-----------------

------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

----------------

------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1) zarzut obrazy przepisów prawa procesowego mającej istotny wpływ na wydane orzeczenie, tj.:

a)  art. 7 kpk i art. 410 kpk poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów z wyjaśnień U. Ł., zeznań V. T. (1) i J. T., dokumentów z k. 7, 28-32, a także fotografii z k. 11-14 i 36, bez dostrzeżenia pełnej treści tych dowodów;

b)  art. 5 § 1 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk i art. 424 § 1 pkt 1 kpk poprzez przyjęcie bezdowodowej tezy, że powodem uschnięcia tui należących do J. T. były działania podejmowane przez oskarżoną oraz że działania takie podejmowała w dniach 10-17 lipca;

2) zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na niezasadnym uznaniu, że oskarżona w okresie od 10-17 lipca 2025 r. podlewała bliżej niekreśloną substancją tuje należące do pokrzywdzonego, a nadto, że polanie tui w dniu 18 lipca 2025 r. nieustaloną substancją spowodowało ich zniszczenie.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonej okazała się w całości bezzasadna, zaś kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku nie wykazała, aby postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone, wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonej, z naruszeniem przepisów procedury. Podkreślenia wymaga, iż Sąd Rejonowy nie naruszył żadnych ze wskazanych przez skarżącego, w petitum środka zaskarżenia, przepisów prawnych.

- za niezasadny należało uznać pierwszy zarzut apelacji, dotyczący naruszenia przepisów postepowania karnego skutkujący, zdaniem obrońcy, dowolną, a nie swobodną oceną materiału dowodowego, co w rezultacie doprowadziło do niesłusznego skazania oskarżonej. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że skuteczne podniesienie zarzutu naruszenia
art. 7 kpk wymaga wykazania, że ocena dokonana przez sąd jest sprzeczna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, że nie została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, bądź że argumentacja zaprezentowana przez sąd za tak dokonanym wyborem pozostaje w sprzeczności z zasadami logiki. Elementami, które decydują o zachowaniu zasady swobodnej oceny dowodów są m.in.: ujawnienie w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy zgodnie z regułami wskazanymi w art. 2 § 2 kpk, rozważenie wszystkich okoliczności, przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, argumentacja wyczerpująca i logiczna, z jednoczesnym uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, zawarta w uzasadnieniu orzeczenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2025 roku, sygn. akt II ZOW 2/25). Przy czym, oceniając zeznania świadka, sąd może je we fragmentach uznać za prawdziwe, a w innych za niewiarygodne, w ramach swobody sędziowskiej (postanowienie SN z dnia 26 marca 2021 r., II KK 94/21, LEX nr 3232190). Po dogłębnej analizie zgromadzonego materiału dowodowego, w ocenie Sądu Okręgowego, nie budzi wątpliwości, że działanie X. Ł. (1) wyczerpuje znamiona przestępstwa stypizowanego w art. 288 § 1 kk. Wskazują za tym przede wszystkim zeznania świadków: V. T. (2) (k. 15v, 87-87v), J. T. (k. 3-3v, 87v-88), W. L. (k. 25v) i P. T. (k. 88), protokół oględzin miejsca zdarzenia (k. 18-19) wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 11-14, 20-22, 36). Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie się uzupełniające, zeznania w/w świadków. Istotne znaczenie miała relacja V. T. (1), jako naocznego świadka przestępstwa, która widziała oskarżoną polewającą rośliny bliżej nieustaloną substancją, albowiem ta relacja jest jasna, logiczna, obiektywna i współbrzmi z pozostałym materiałem dowodowym (poza wyjaśnieniami X. Ł. (1)). Istotnym dowodem w sprawie jest protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną, z której wynika, że doszło do obumierania roślin. Wprawdzie oskarżona nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu, a w swoich wyjaśnieniach jednoznacznie zaprzeczyła, jakoby dokonała zniszczenia przedmiotowych drzewek, to jednak jej tłumaczenie, że ewentualne podlewanie tui sąsiadów odbywało się wyłącznie wodą, jawi się jako nielogiczne, zważywszy, iż państwo T. samodzielnie wykonywali czynności pielęgnacyjne w tym zakresie. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że relacja X. Ł. (1) nie zasługuje na obdarzenie jej choćby w części walorem wiarygodności, albowiem stanowi wyłącznie przyjętą przez nią linię obrony, ukierunkowaną na uniknięcie odpowiedzialności. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości również, że jej działania były umyślne.

- odnosząc się natomiast do drugiego zarzutu apelacji wskazać należy, że jeśli sąd meriti nie naruszył żadnego z przepisów ze sfery gromadzenia i oceny dowodów, to brak jest podstaw do kwestionowania ustaleń faktycznych (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2015 r., II AKa 171/15/0). Sąd Okręgowy nie dopatrzył się w tej sprawie uchybień zarówno w tym zakresie, jak i w rozumowaniu oraz poprawności wyciągniętych wniosków. Analiza materiału dowodowego nie pozwala na podważenie zasadności orzeczenia Sądu Rejonowego. Niewątpliwym również jest fakt, iż Sąd ten rozstrzygając w rozważanej części stosował się do dyrektyw wskazanych w art. 53 kk, wymierzając oskarżonej karę adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia oskarżonej, okoliczności obciążających i okoliczności łagodzących, a także celów tej kary zarówno w zakresie społecznego oddziaływania, jak również celów zapobiegawczych, które wymierzona kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonej.

- ponadto podkreślenia wymaga, iż obrońca oskarżonej nie podniósł żadnych nowych okoliczności, które wpłynęłyby na odmienną ocenę dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego, przy czym rozważania zawarte w uzasadnieniu apelacji w istocie sprowadzały się wyłącznie do jego zdyskredytowania, bez jednoczesnego respektowania wymogu uwzględnienia całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności, który obowiązuje nie tylko sąd przy rozstrzyganiu konkretnej sprawy, ale także powinien być przestrzegany w środkach odwoławczych przez skarżących (postanowienie SN z dnia 22 maja 2019 r., II KK 135/19, LEX nr 2671513).

Wniosek

wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej X. Ł. (1) od popełnienia zarzucanego jej przestępstwa

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

niezasadność zarzutów spowodowała niezasadność wniosku

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 18 grudnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt II K 476/25 w całości

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

zarzuty apelacji okazały się w całości bezzasadne, zaś Sąd Okręgowy nie dostrzegł, ażeby w sprawie zachodziły podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku na podstawie okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

---------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4.1.

--------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

---

---

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II, III

- apelacja obrońcy oskarżonego okazała się całkowicie bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk oskarżony ponosi koszty sądowe postępowania odwoławczego w całości. Warto podkreślić, że z przepisu art. 636 kpk wynika zasada obciążenia osób skazanych kosztami sądowymi, zaś odstępstwo od niej winno mieć wyjątkowy charakter, uwarunkowany istnieniem przesłanek z art. 624 § 1 kpk (wyrok SA we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2019 r., II AKa 92/19, LEX nr 2718331). W stosunku do oskarżonej takich przesłanek Sąd Okręgowy nie dostrzegł. Wobec powyższych względów na podstawie art. 7 w zw. z art. 8 w zw. z art. 12 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 123), a także § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 663) zasądzono od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 420 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

- w związku z tym, że oskarżyciel posiłkowy w toku postępowania odwoławczego reprezentowany był przez pełnomocnika, mając na względzie treść art. 636 § 1 kpk, zasadnym było zasądzenie od oskarżonej X. Ł. (2) na rzecz oskarżyciela posiłkowego J. T. kwotę 861 złotych tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie odwoławcze, które były adekwatne do nakładu pracy pełnomocnika oraz stopnia złożoności sprawy. Ponadto zauważyć należy, że są to wydatki rzeczywiście poniesione przez J. T., o czym świadczy przedłożona w sprawie przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego faktura (...) z dnia 22 kwietnia 2026 r.

7.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana