Uzasadnienie z 22 kwietnia 2026, sygn. VI Ka 798/25

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 798/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☒uchylenie

☐zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Oskarżyciel publiczny zarzucił wyrokowi Sądu I instancji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych mający wpływ na treść wyroku wynikający dania wiary wyjaśnieniom oskarżonej co spowodowało jej uniewinnienie , podczas gdy właściwa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego w tym przeprowadzonego postępowania kontrolnego oraz podatkowego świadczy o popełnieniu przez oskarżoną zarzucanych jej czynów

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja oskarżyciela była trafna i zasługiwała na uwzględnienie. Analiza treści apelacji wskazuje, że oskarżyciel oprócz dokonania błędnych ustaleń faktycznych mających wpływ na treść wyroku zarzucił orzeczeniu także naruszenie przepisu art. 7 kpk poprzez dokonanie oceny zebranych dowodów sprzecznie z regułami wskazanymi w tym przepisie oraz art. 410 kpk i art. 366 §1 kpk. Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy istotnie dopuścił się uchybień wskazanych we wniesionej przez oskarżyciela apelacji. Zgodzić należy się z apelującym, że sąd I instancji swoje rozstrzygnięcie w zaskarżonym zakresie wydał w oparciu o stan faktyczny, który został ustalony w wyniku nieprawidłowej oceny dowodów, a ponadto z pominięciem istotnej części materiału dowodowego, przy braku wykazania odpowiedniej inicjatywy w kierunku uwzględnienia okoliczności niekorzystnych dla oskarżonej i dążenia do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia za Sądem Rejonowym, iż nie można przypisać oskarżonej świadomości, że brała udział w oszustwie podatkowym. W świetle przedstawionych przez skarżącego zarzutów dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodów, ustalony w oparciu nie o stan faktyczny i wysnute na tej podstawie wnioski nie mogą być podzielone przez Sąd Odwoławczy . Skarżący ma rację zarzucając Sądowi I Instancji ocenę materiału dowodowego w sposób wybiórczy i dowolny, z pominięciem dowodów niekorzystnych dla oskarżonej , gdzie sąd I Instancji przekroczył jednocześnie zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego.

Sad Rejonowy popadł w uzasadnieniu w wewnętrzną sprzeczność ustaleń i argumentacji, z jednej strony twierdząc, iż oskarżyciel wykazał , że dochodziło w sprawie do procederu przestępstwa karuzelowego , w którym oskarżona pełniła rolę bufora nieświadomego przestępczego charakteru transakcji, który ma służyć wyłącznie wyłudzeniu podatku Vat a więc stwarza jedynie pozory czynności handlowych, z drugiej strony przyjmuje, że kwestionowane faktury Vat nie sposób uznać za nierzetelnie wystawione , ponieważ dokumentują ona nabycie towarów przez oskarżoną a dowody wskazują , iż doszło istotnie do nabycia towarów zaś oskarżona rzetelnie dochowała wszelkich niezbędnych czynności dla prawidłowego ich zakupu. Rozważania Sądu na temat potencjalnej roli bufora i braku świadomości udziału w przestępstwie mają charakter abstrakcyjny, hipotetyczny albowiem nie odnoszą się w wymaganej mierze do materiału dowodowego zgromadzonego w postepowaniu .

Rację ma skarżący wskazując, że nie można uznać faktur o jakich mowa w zarzutach za rzetelne, gdyż spółki (...) Sp z o.o. oraz (...) Z. K. stworzyły jedynie formalne pozory uczestnictwa w obrocie gospodarczym, które ograniczały się jedynie do wystawiania faktur Vat , w których wykazywano transakcje w rzeczywistości które nie miały miejsca i wprowadzenia ich do obrotu w celu obniżenia przez ich odbiorców kwoty podatku należnego . Wobec tych podmiotów przeprowadzono postepowania kontrolne , które wykazywały , że nie mogły dokonywać nabyć towarów handlowych, które rzekomo sprzedawały , gdzie nabywały je od podmiotów które uczestniczyły w procederze ukierunkowanych na wyłudzenie z budżetu państwa podatku Vat poprzez udział w łańcuchu podmiotów fakturujących transakcje artykułami spożywczymi . Celem nie było prowadzenie bynajmniej prowadzenie działalności w kierunku realizacji ekonomicznego zysku lecz wykorzystanie specyfiki podatku od towarów i usług w celu dokonania oszustwa podatkowego, polegającego na stworzeniu sztucznego łańcucha dostaw , umożliwiającego korzystne ale niezgodne z prawem rozliczenie podatkowe podmiotom znajdującym się na końcu tego łańcucha. Podmioty te nie mogły być właścicielami towaru zbywanego spółce oskarżonej ponieważ nie posiadały warunków ekonomicznych , logistycznych , technologicznych do posiadania i zbywania towaru opisanego na zakwestionowanych fakturach . Sąd Rejonowy choć wspomina o okolicznościach transakcji z cypryjskim podmiotem (...) to jednak bagatelizuje oczywistą nieprawdopodobność rzetelności tej transakcji o czym świadczy fakt , iż cypryjski, wysoce enigmatyczny w tym przypadku podmiot nie wykazał i nie rozliczył kwestionowanej transakcji , oskarżona nie dokonała weryfikacji kontrahenta , nie przestawiła żadnego dokumentu, który by wskazywał na taką weryfikację , kontakty handlowe , potwierdzające okoliczności rzeczywistego nabycia towaru wskazanego na fakturze.

Sąd Rejonowy w żadnej mierze nie odnosi się do wyników szerokich, udokumentowanych protokołem wyników czynności kontrolnych ( k. 5-29), uzupełnionych pracą analityczną i stosownym wnioskowaniem a obrazujących mechanizm działania szeregu podmiotów polskich i zagranicznych , które wskazują, że uczestniczyły, w tym spółka reprezentowana przez oskarżoną, w tworzeniu fikcyjnych zdarzeń gospodarczych typowych dla transakcji karuzelowych , których celem jest sztuczne zawyżenie podmiotów biorących udział w łańcuchu dostaw a co ma stworzyć pozory rzeczywistych transakcji gospodarczych . Pominięto w toku oceny także fakt wydania decyzji podatkowych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego M. ( k. 55- 56) określających wobec (...) Sp.k. kwotę zobowiązania podatkowego podatku od towarów i usług za kwiecień 2026, kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za kwiecień 2016 i lipec 2016 , opartej na ustaleniu , że transakcje zawierane przez oskarżoną z (...) Sp z o.o. i (...) Z. K. były realizowane w łańcuchu dostaw podmiotów wystawiających nierzetelne faktury, wykorzystywane do transakcji mających na celu ukrycie prawdziwych zdarzeń gospodarczych i osiągniecie korzyści podatkowej. Jednocześnie zebrane dowody pozwoliły na przyjęcie, że w zakresie faktur Vat wystawionych na rzecz spółki przez D. (...) nie dały one podstawy do jednoznacznego stwierdzenia od kogo faktycznie nabyte zostały towary w postaci kawy P.. Ustalono , że faktury dotyczą transakcji , które w rzeczywistości nie miały miejsca pomiędzy wymienionymi podmiotami . Dyrektor Izby Skarbowej w M. decyzją z dnia 14 grudnia 2022 (k. 107 - 133) nie uwzględnił odwołania spółki oskarżonej i utrzymał decyzję podatkową organu I instacji w mocy, poza korektą kwoty podatku do przeniesienia. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie III SA / Wa 362/22 ( k. 820) oddalił skargę (...) J. J. sp k. od decyzji dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Oczywistym jest , że sąd orzekający w przedmiocie odpowiedzialności karno skarbowej dokuje własnych ustaleń w oparciu o autonomiczną ocenę materiału dowodowego, to jednak bez wymaganej w sprawie argumentacji nastąpiło przez sąd rejonowy całkowite pominięcie orzeczenia wydanego przez sąd administracyjny w którym jednoznacznie oceniono brak dobrej wiary po stronie oskarżonej reprezentującej spółkę na moment dokonywania transakcji , przyjęto niezachowanie należytej staranności a stworzenie jedynie jej pozorów jeśli chodzi o transakcje handlowe.

Sąd Rejonowy nie odniósł się do nadzwyczajnych zbiegów okoliczności jak bliskość czasowa pomiędzy datą rozpoczęcia działalności gospodarczej spółki tj. 4.02.2016 a datą transakcji na znaczna skalę majątkową już w kwietniu 2016 , przy braku działań minimalizacji ryzyka podjęcia współpracy z potencjalnie nierzetelnymi kontrahentami, w kontekście ich wiarygodności. Na podstawie zebranego materiału dowodowego i szczegółowo opisanego we wskazanych wyżej dokumentach podatkowych, biorąc pod uwagę obiektywne przesłanki nasuwają się podstawy do przyjęcia, że oskarżona co najmniej akceptowała ryzyko transakcji handlowych i godziła się na nielegalność tych działań w kontekście obowiązku podatkowego.

Przeczą tezom sądu rejonowego, że brak jest w sprawie dowodów jednoznacznie stwierdzających , że oskarżona dopuściła się zarzucanych czynów wynikające z akt sprawy a wyeksponowane przez oskarżyciela publicznego dane. Do faktur wystawionych przez (...) i (...) Z. K. przedłożono wyłącznie wydruki fotografii powierzchni załadunkowej naczepy z towarem , kserokopie dowodów rejestracyjnych pajazdów oraz dowody zapłaty . Nie wynika z tych danych, że towar jak określono w fakturze był przedmiotem dostawy i odbioru. Weryfikacja podstawowych danych kontrahenta za pomocą publicznie dostępnych rejestrów jest podstawowych warunkiem zachowania należytej staranności , który jest możliwy do spełnienia w szybki sposób przez ogół podatników . Umowy współpracy handlowej dotyczyły wyłącznie (...) i (...) Z. K.. Nie wynika z nich jaki towar miałby być przedmiotem transakcji . Może nie byłoby to nadzwyczajne gdyby nie okoliczność braku dokumentów na okoliczności towarzyszące już konkretnym transakcjom jak ustalenie asortymentu, negocjacja ceny, terminu dostaw, składania zamówienia . Oskarżona nastawiona była na współpracę z konkretnym kontrahentem a nie selekcjonowała podmiotu z wielu innych . Płaciła za towar przed jego rozładunkiem , nie było odroczonych płatności a tym samym brała na siebie całe ryzyko gospodarcze, co przy dopiero rozpoczynanej działalności jest atypowe i wręcz naiwne. Daty wydruków formalnej weryfikacji kontrahenta wskazują na wydrukowanie ich przed rozpoczęciem działalności przez spółkę oskarżonej . Nie dokonywała weryfikacji na moment dokonania transakcji . oskarżona przedłożyła wnioski o potwierdzenie czy podatnik jest zarejestrowany jako podatnik Vat czynny i wydanych przez organy zaświadczeń. Wnioski datowane są na 5.07.2016 a pierwsze transakcje miały miejsce w kwietniu 2016r. W przypadku podmiotu cypryjskiego D. (...) brak jest jakichkolwiek wymaganych danych dokumentujących sposób , okoliczności nawiązania współpracy i uzgodnienia handlowe. Świadczy to o braku wymaganej staranności podatnika w stosunkach gospodarczych i prób wyeliminowania możliwości uczestnictwa w potencjalnym udziale w nadużyciach, w tym zwłaszcza w działaniach prowadzących do uzyskania nienależytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o naliczony. Sąd Rejonowy pobieżnie pochylił sie nad oceną stopnia świadomości oskarżonej co do charakteru transakcji w jakich brała udział , co powinno być dokonane w pierwszym rzędzie przez analizowanie jego zachowania w ramach tych transakcji a w tle także na podstawie cech charakteryzujących cały mechanizm ujawnionego oszustwa i działań podejmowanych przez uczestniczące w nim podmioty ( por wyrok NSA z 7 lutego 2019 I FSK 1860/17)

Zupełnie chybiona jest dokonana ocena sądu rejonowego odnośnie dowodów z osobowych źródeł dowodowych jako spójnych logicznych i zgodnych z pozostałym materiałem dowodowy. Wyjaśnienia oskarżonej i świadków Z. P., M. P. , Z. K. jawią sie jako całkowicie sprzeczne z dowodami zaprezentowanymi przez oskarżyciela . Mają charakter ogólnikowy i nie wyjaśniają wątpliwości powstałych na tle zobrazowanego działania oskarżonej cechującego się brakiem skrupulatności, rzetelności, zapobiegliwości, zdolności przewidywania . Co znamienne zeznania M. P. na okoliczność osobistej weryfikacji i sprawdzenia dostarczanego towaru przez oskarżoną pozostają w sprzeczności z samymi jej wyjaśnieniami , gdzie nie wskazuje ona na taki stan faktyczny albowiem w jej wersji towar był sprawdzany przez magazynierów . Sąd Rejonowy zupełnie nie rozważył wynikającej z zeznań Z. P. wcześniejszej znajomości oskarżonej z nim oraz członkami jego rodziny. W sytuacji ustaleń , iż kierowana przez niego spółka (...) pełniła rolę tzw. bufora , nie dysponowała prawem do rozporządzania towarami lecz jedynie przyjmowała i wysławiała faktury w oderwaniu o faktycznego dysponowania towarem, pozorując rzeczywiste zdarzenia gospodarcze , konstatacja sądu o braki świadomości oskarżonej realizacji znamion czynu zabronionego jest uwzględniając pozostałe wyeksponowane w uzasadnieniu okoliczności całkowicie dowolna.

Wniosek

Uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek apelującego uznać należało za zasadny. Sąd Rejonowy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy ocenił skrótowo, w sposób wybiórczy oraz dowolny, bez należytego uzasadnienia wyciągniętych wniosków. Argumentacja sądu I instancji jest niekonsekwentna. Doprowadziło to do nieprawidłowych ustaleń faktycznych, skutkujących uniewinnieniem J. J. od popełnienia zarzucanych jej czynów oskarżenia, Skarżący ma rację zarzucając Sądowi I Instancji ocenę materiału dowodowego w sposób wybiórczy i dowolny, z pominięciem dowodów niekorzystnych dla oskarżonej , gdzie sąd I Instancji przekroczył jednocześnie zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

Zaskarżony wyrok należało uchylić i spraw przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania

☒ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Zgodnie z art. 454 § 1 k.p.k., sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji. Zdaniem natomiast Sądu Okręgowego, z przedstawionych w podpunkcie 3.1. niniejszego uzasadnienia przyczyn nie można podzielić stanowiska Sadu I instancji o możliwości wydania jedynie wyroku uniewinniającego w omawianej części. Wobec tego, w oparciu o wynikającą z art. 454 § 1 k.p.k. regułę ne peius, konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w zaskarżonym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Sąd Okręgowy nie podzielił ustaleń sądu I instancji, jakoby niemożliwe było przypisanie sprawstwa oskarżonej w zakresie czynów, od których została ona uniewinniona, uznając te ustalenia za dowolne, przedwczesne i sprzeczne z art. 7 k.p.k. To z kolei zrodziło potrzebę uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu, aby ponownie wypowiedział się w tej kwestii.

Sąd Rejonowy, ustalając ponownie stan faktyczny przedmiotowej sprawy, powinien dokonać pełnej, kompleksowej, a także zgodnej z dyrektywami płynącymi z art. 7 k.p.k. oceny zgromadzonego materiału dowodowego, uwzględniając przy tym okoliczności podnoszone w niniejszym uzasadnieniu. Pozwoli to uniknąć sądowi I instancji niedopuszczalnej dowolności, co zaowocuje wydaniem prawidłowego, pozbawionego błędów rozstrzygnięcia. Kompleksowa, wszechstronna i zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego ocena dowodów pozwoli ustalić pełny i trafny stan faktyczny przedmiotowej sprawy. Sąd Rejonowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie obowiązany przeprowadzić na rozprawie postępowanie dowodowe z zachowaniem wymagań, jakie w tym zakresie stawia ustawa procesowa, unikając uchybień jakie zaistniały w toku pierwszego rozpoznania sprawy. Odnośni zeznań świadków przesłuchanych w sprawie sąd I instancji może poprzestać na ich ujawnieniu bez potrzeby ich ponownego przesłuchania albowiem wymaga tego ekonomika postępowania i trudno uznać by wskazali na nowe istotne okoliczności. Dopiero cały tak ujawniony materiał dowodowy podda Sąd Rejonowy wszechstronnej i wnikliwej analizie oraz swobodnej ocenie zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, po czym wyciągnie prawidłowe wnioski końcowe. Obowiązkiem Sądu Rejonowego będzie również, o ile zajdzie taka konieczność, w sposób przekonywujący uzasadnić na piśmie stanowisko zajęte w ponownym postępowaniu.

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

7.  PODPIS

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

oskarżyciel publiczny

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wyrok Sądu Rejonowego z dnia 18 kwietnia 2025r.

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒uchylenie

☐zmiana