Wyrok z 28 kwietnia 2026, sygn. IV Ka 14/26
Faktycznie sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał na wszystkie znamiona czynu, co jednak w pkt 1 i 3 wyroku nie spełniało standardu, jaki na sąd nakłada art. 413 § 2 pkt 1 kpk. Brakowało w wyroku zapisu, że treści pomawiające np. narażały na utratę zaufania.Kompletne opisanie strony przedmiotowej przestępstwa wymaga dokładnego określenia czynności sprawczej; wymaga zawarcia w opisie czynu tych elementów przebiegu zdarzenia, które stanowią pomówienie np. o konkretne właściwości – podatność na korupcję czy o niewłaściwe postępowanie – bezczynność lub niewykonywanie obowiązków służbowych. Prokurator odnotował, że w uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż wpisy każdego z oskarżonych (czynione w Internecie) miały charakter pomawiający – mogły poniżyć wskazane osoby w opinii publicznej, lub narazić je na utratę zaufania niezbędnego do wykonywania obowiązków służbowych. Oskarżyciel publiczny podkreślał, że czyn oceniony i wpisany w pkt 1 oraz 3 części dyspozytywnej wyroku sądu a quo jest niepełny (ma niepełny opis).
Faktycznie sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał na wszystkie znamiona czynu, co jednak w pkt 1 i 3 wyroku nie spełniało standardu, jaki na sąd nakłada art. 413 § 2 pkt 1 kpk. Brakowało w wyroku zapisu, że treści pomawiające np. narażały na utratę zaufania.
Sygn. akt IV Ka 14/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 kwietnia 2026 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodnicząca:SSR del. Kinga Misiukiewicz
Protokolant:starszy sekretarz Daria Kozłowska
przy udziale prokuratora Prok. Rej. Justyny Klepackiej
po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r.
sprawy X. J. i P. W.
oskarżonych z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
z dnia 28 października 2025 r. sygn. akt V K 427/24
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
- w pkt 1. jego części dyspozytywnej opis czynu uzupełnia o wskazanie, że X. J. pomówił pokrzywdzone o takie postępowanie i właściwości, które mogły poniżyć każdą z nich w opinii publicznej oraz narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania obowiązków zawodowych dla pełnienia sprawowanego przez każdą z nich stanowiska, a jako podstawę wymiaru kary wskazuje art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 57b k.k.
- w pkt 3. jego części dyspozytywnej opis czynu uzupełnia o wskazanie, że P. W. pomówił pokrzywdzone o takie postpowanie i właściwości, które mogły poniżyć każdą z nich w opinii publicznej oraz narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania obowiązków zawodowych dla pełnienia sprawowanego przez każdą z nich stanowiska, jako podstawę wymiaru kary wskazuje art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 57b k.k., a nadto stawkę dzienną grzywny obniża do 12 (dwunastu) złotych;
- w pkt 4 jego części dyspozytywnej obniża nawiązkę do 2000 (dwóch tysięcy) złotych;
II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III. zasądza od oskarżonych P. W. i X. J. na rzecz Skarbu Państwa po ½ wydatków za postępowanie odwoławcze i wymierza opłaty:
- P. W. 120 (sto dwadzieścia) złotych za obie instancje;
- X. J. 200 (dwieście) złotych za postępowanie odwoławcze.
SSR del. Kinga Misiukiewicz