Postanowienie SN z 21 sierpnia 2013, sygn. IV KO 51/13
Data orzeczenia
21 sierpnia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Dorota Rysińska
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 21 sierpnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Cesarz
SSN Józef Szewczyk
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 21 sierpnia 2013 r.,
w sprawie z zażaleń P. D. złożonych na postanowienia prokuratorów: Prokuratury
Rejonowej z dnia 30 sierpnia 2012 r. o umorzeniu śledztwa (6 Ds. …/12),
Prokuratury Rejonowej z dnia 12 kwietnia 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa (2
Ds. …/12) oraz Prokuratury Rejonowej z dnia 23 kwietnia 2012 r. o odmowie
wszczęcia śledztwa (1 Ds. ../12),
wystąpienia Sądu Rejonowego w R., postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r.
(sygn. akt II Kp …/12) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi
równorzędnemu
na podstawie art. 37 kpk
p o s t a n o w i ł:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
UZASADNIENIE
Występując z opisaną na wstępie inicjatywą, Sąd Rejonowy w R. podniósł,
że skierowane do jego rozpoznania zażalenia P. D. na kolejne postanowienia
odmawiające wszczęcia lub umarzające śledztwa w sprawach z jego doniesień na
postępowanie prokuratorów oraz biegłego, wiążą się z działalnością Sądu
Rejonowego w R., który w dniu 28 marca 2011 r., w sprawie II K …/09, wydał wyrok
skazujący P. D. Postępowanie w tej właśnie sprawie leży u źródła licznych skarg
2
składanych przez P. D. na zachowania kolejnych funkcjonariuszy publicznych,
następnie zaś jego wniosków o wyłączenie sędziów od rozpoznawania zażaleń, a w
konsekwencji stwierdzania przewlekłości prowadzonych postępowań. Powyższe,
zdaniem Sądu Rejonowego, przemawia za przekazaniem zażaleń do rozpoznania
innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Inicjatywa Sądu Rejonowego w R. okazała się uzasadniona.
Wprawdzie przedmiotem rozstrzygania w wymienionych na wstępie
sprawach jest jedynie kontrola trafności stanowiska prokuratorów co do braku
znamion przestępstwa w czynnościach kolejnych osób (prokuratorów, biegłego)
mających związek z postępowaniem prowadzonym przed tym Sądem przeciwko P.
D., ale w realiach sprawy nie sposób zarazem nie dostrzec, że ów związek jest tak
ścisły, iż w opinii publicznej może wywołać przekonanie o braku warunków do
obiektywnego i pozbawionego wszelkich wpływów rozpoznania zażaleń przez sąd
właściwy. Podłoże wszelkich skarg P. D. (składanych także już wcześniej na
postępowanie prokuratorów i funkcjonariuszy Policji) stanowi przebieg procesu
przeprowadzonego w sprawie II K …/09, a więc wiąże się z działalnością Sądu
Rejonowego w R. Co za tym idzie, istnieje realna możliwość – choćby
nieznajdująca dostatecznych podstaw – do podważania publicznego przekonania o
bezstronności Sądu rozpoznającego wniesione środki odwoławcze. Ponieważ w
interesie dobra wymiaru sprawiedliwości leży eliminowanie takich sytuacji, a przy
tym zapewnienie sprawności prowadzonych postępowań, Sąd Najwyższy uznał za
niezbędne skorzystanie z właściwości delegacyjnej, o której mowa w art. 37 k.p.k. i
dlatego orzekł, jak na wstępie.