Postanowienie SN z 4 września 2013, sygn. III KZ 49/13
Data orzeczenia
4 września 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Jarosław Matras
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 4 września 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
w sprawie skazanego A. B.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 4 września 2013 r. ,
zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu
Okręgowego w G. z dnia 11 czerwca 2013 r. o odmowie przyjęcia kasacji,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. i w zw. z art. 530 § 3
k.p.k.
p o s t a n o w i ł
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2013 r. upoważniony sędzia Sądu
Okręgowego w G. odmówił przyjęcia kasacji wniesionej przez skazanego,
wskazując, iż kasacja winna zostać sporządzona i podpisana przez obrońcę
będącego adwokatem, a tego braku formalnego skazany w zakreślonym mu
terminie nie uzupełnił (k. 61 akt WKK).
Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany, podnosząc, że ustanowił
obrońcę z wyboru, a obrońca z wyboru ten brak uzupełnił; jednocześnie
zakwestionował rzetelność działania obrońcy z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie może zostać uwzględnione. Analiza akt sprawy nie pozostawia
wątpliwości, że zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji wydane zostało po tym,
2
jak w sposób zgodny z przepisami prawa procesowego oraz wypracowanymi przez
orzecznictwo Sądu Najwyższego standardami postępowania, poinformowano
skazanego o tym, iż wyznaczony z urzędu obrońca skazanego nie wniósł kasacji i
wskazano mu, że kasacja może zostać wniesiona tylko przez obrońcę
ustanowionego przez skazanego (pismo k. 31 oraz dowód doręczenia k.37). W
zakreślonym terminie brak formalny kasacji nie został – wbrew twierdzeniem
skarżącego – uzupełniony, co musiało skutkować odmową przyjęcia kasacji
sporządzonej własnoręcznie przez skazanego. Z kolei zarzuty skarżącego
dotyczące niewłaściwego działania obrońcy z urzędu nie mogą skutkować
uchyleniem zaskarżonego zarządzenia, albowiem skarżący nie dostrzega, że
ocena istnienia podstaw do wniesienia kasacji oparta jest wyłącznie na analizie
istnienia prawnych podstaw do wniesienia kasacji, a nie na spełnianiu oczekiwań
skazanego. W swojej opinii wyznaczony obrońca z urzędu wskazał, że w niniejszej
sprawie podstawą kasacji musiałyby być tylko tzw. bezwzględne podstawy
odwoławcze, których w tej sprawie nie stwierdził.
Z tych powodów orzeczono jak w postanowieniu.