Postanowienie SN z 29 października 2013, sygn. II KK 301/13
Data orzeczenia
29 października 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Waldemar Płóciennik
Tagi
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (3)
POSTANOWIENIE
Dnia 29 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 października 2013 r.
w sprawie A. T.
skazanej za przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 1 i 3 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej
od wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 21 czerwca 2013 r.,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L.
z dnia 24 kwietnia 2012 r.,
z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji,
na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 523 § 2 i 4 k.p.k.
postanowił:
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) zasądzić od skazanej na rzecz Skarbu Państwa koszty
sądowe postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w L. z dnia 24 kwietnia 2012 r., A. T. została
uznana za winną popełnienia przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 1 i 3
k.k., za które wymierzono jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym
zawieszeniem jej wykonania na 2 lata próby i 40 stawek dziennych grzywny, przy
ustaleniu wysokości jednej stawki na 10 złotych. Po rozpoznaniu apelacji
wniesionej przez obrońcę skazanej, Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 21 czerwca
2013 r., utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy. W kasacji od wyroku Sądu
odwoławczego obrońca skazanej zarzucił obrazę prawa, tj. przepisów art. 433 § 2
2
k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. i w
konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i „przekazanie sprawy
do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest niedopuszczalna z mocy prawa i nie powinna zostać przyjęta
przez Sąd Okręgowy w toku postępowania okołokasacyjnego.
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., kasację na korzyść można wnieść jedynie w
razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę
pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, co w
rozważanej sprawie nie miało miejsca. Wskazane ograniczenie nie dotyczy kasacji
wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz w wypadku
sporządzenia kasacji przez podmiot szczególny określony w art. 521 k.p.k. (por. art.
523 § 4 k.p.k.). Kasacja w sprawie A. T. nie została jednak wniesiona przez żaden z
uprawnionych podmiotów szczególnych, a podniesiony w niej zarzut nie wskazuje
uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (na stwierdzenie takich uchybień nie
pozwala także analiza akt sprawy).
W związku z powyższym kasację obrońcy skazanej ocenić należało, jako
niedopuszczalną z mocy prawa i zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. pozostawić ją bez
rozpoznania.