Postanowienie SN z 30 października 2013, sygn. II KK 279/13
Data orzeczenia
30 października 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Jerzy Grubba
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 30 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie R. K. G.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 30 października 2013 r.,
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w P.
z dnia 6 grudnia 2012 r.,
zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w P.
z dnia 21 czerwca 2013 r.,
na podstawie art. 532 § 3 k.p.k.
postanowił:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Wniosek obrońcy skazanego na uwzględnienie nie zasługiwał.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że
uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie,
gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że
wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie
nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek o wstrzymanie orzeczenia
powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże
prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to
nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania.
Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera.
Nie można bowiem za taki argument uznać wskazania, że skazany za 13 dni
2
nabędzie uprawnienia do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie.
Trudno też za argument za uwzględnieniem wniosku uznać twierdzenie obrony, że
w czasie odbywania kary pozbawienia wolności skazany utraci możliwość
zarobkowania w swoim zawodzie. Taka konsekwencja bowiem nierozerwalnie
wiąże się z wykonywaniem kary tego rodzaju w każdym przypadku.
Stwierdzić zatem wypada, że sam fakt złożenia kasacji nie może obligować
Sądu Najwyższego do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania kary. Nie
można bowiem zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny
wyrok.
Przywołane zaś we wniosku okoliczności związane z chorobą skazanego
mogą być podniesione we wniosku o odroczenie odbycia kary.
Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał na
uwzględnienie.
Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.