sygn. II KK 274/13 30 października 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 30 października 2013, sygn. II KK 274/13

Data orzeczenia 30 października 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący SSN Jerzy Grubba
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt II KK 274/13
POSTANOWIENIE
Dnia 30 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 30 października 2013r.
sprawy M. K.
skazanego z art. 278§1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 marca 2013r.,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 30 kwietnia 2012 r.,
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. B. –
Kancelaria Adwokacka – kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści
dwa złote i 80/100 groszy) zł., w tym 23% VAT tytułem
wynagrodzenia za czynności wykonane w postępowaniu
kasacyjnym w charakterze obrońcy z urzędu,
3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu
oczywistym, a wręcz na granicy dopuszczalności.
Skarżący wskazał w swej skardze jako naruszony art. 389 § 1 k.p.k. Rzecz
jednak w tym, że Sąd Odwoławczy, w niniejszej sprawie, nie mógł tego przepisu
naruszyć albowiem go nie stosował.
2
Sam skarżący jednoznacznie podaje, że w jego ocenie wskazany przepis został
naruszony przez Sąd Rejonowy. Nie budzi wątpliwości też, że zarzut naruszenia
tego przepisu nie został podniesiony w apelacji, brak też wskazania w kasacji jako
naruszonego art. 440 k.p.k.
Wywodząc niniejszą kasację obrona całkowicie zignorowała zatem dyspozycję
art. 519 k.p.k., który pozwala (podmiotom innym niż wskazane w art. 521 § 1 k.p.k.)
na wywodzenie kasacji jedynie od prawomocnych wyroków sądów odwoławczych
kończących postępowanie.
W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia podniesionego zarzutu.
Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w stopniu
oczywistym.
Bez względu na ocenę jakości pracy wykonanej przez obrońcę
wyznaczonego w niniejszej sprawie z urzędu, na Sądzie Najwyższym ciążył
obowiązek zasądzenia na jego rzecz wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie
kasacji.
Skazanego, uwzględniając jego sytuację materialną, zwolniono od
ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.