sygn. II KK 222/13 30 października 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 30 października 2013, sygn. II KK 222/13

Data orzeczenia 30 października 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący SSN Jerzy Grubba
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt II KK 222/13
POSTANOWIENIE
Dnia 30 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 30 października 2013r.
sprawy D. W.
o odszkodowanie i zadośćuczynienie
z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawczyni
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 21 maja 2013 r.,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ł.
z dnia 22 stycznia 2013 r.
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zwolnić wnioskodawczynię od ponoszenia kosztów
sądowych postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb
Państwa.
U Z A S A D N I E N I E
Kasacja wniesiona w imieniu wnioskodawczyni jest bezzasadna i to w
stopniu oczywistym.
W niniejszej sprawie nie jest kwestionowane to, że wnioskodawczyni złożyła
wniosek o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia po upływie terminu
przedawnienia, jak i to iż zarzut przedawnienia podniósł prokurator.
2
Istotą skargi jest natomiast zakwestionowanie uprawnienia prokuratora do
podniesienia tego zarzutu wobec zachodzenia zdaniem pełnomocnika
wnioskodawczyni okoliczności z art. 5 k.p.c.
Na wstępie rozważań zauważyć należy, że wskazana okoliczność była
dostrzeżona przez Sądy obu instancji i szczegółowo omówiona w uzasadnieniach
obu orzeczeń. Nie można zatem zasadne i skutecznie postawić obecnie zarzutu
naruszenia przez Sąd Odwoławczy art. 433§2 k.p.k., czy art. 457§3 k.p.k.
Pełnomocnik wnioskodawczyni upatruje okoliczności usprawiedliwiających
zwłokę w złożeniu wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie za oczywiście
niesłuszne tymczasowe aresztowanie w dwóch grupach okoliczności – pierwsza z
nich dotyczy wątpliwości co do tego, czy wnioskodawczyni uzyskała w niniejszej
sprawie prawidłową poradę prawną, druga grupa zaś, związana jest z kondycją
psychiczną samej wnioskodawczyni.
Co do pierwszej ze wskazanych okoliczności podnieść należy, że w ocenie
Sądu Najwyższego, co do zasady nie jest ona powodem do przyjęcia zachodzenia
okoliczności z art. 5 k.p.c. Jest to materia, która ewentualnie może zostać
rozstrzygnięta na gruncie odrębnego procesu cywilnego.
Pozostałe okoliczności podnoszone przez wnioskodawczynię zostały
szczegółowo rozpoznane i omówione, zwłaszcza w uzasadnieniu wyroku Sądu I-
instancji. W pełni należy zgodzić się z zaprezentowanym przez Sąd Odwoławczy
stanowiskiem, że obowiązkiem sądu nie jest poszukiwanie powodów wskazujących
na istnienie okoliczności przemawiających przeciwko zarzutowi przedawnienia. Te
zaś, które wskazała wnioskodawczyni zostały szczegółowo przeanalizowane.
Nie można również zapominać i o tym, że okoliczności powodujące, że nie
zostanie uwzględniony prawidłowo podniesiony zarzut przedawnienia, muszą być
postrzegane jako absolutnie wyjątkowe.
W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia podniesionych zarzutów.
Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w stopniu
oczywistym.
Wnioskodawczynię, uwzględniając jej sytuację materialną zwolniono od
ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
3