sygn. IV KK 247/13 27 listopada 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 27 listopada 2013, sygn. IV KK 247/13

Data orzeczenia 27 listopada 2013

Sąd Sąd Najwyższy

Wydział Izba Karna, Wydział IV

Przewodniczący SSN Jerzy Grubba

Tagi

#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN

Podstawa prawna

art. 53 kk art. 178 kk art. 433 kpk art. 439 kpk art. 440 kpk art. 519 kpk art. 523 kpk art. 535 kpk

Pokaż pozostałe podstawy prawne (1)

art. 536 kpk

Sygn. akt IV KK 247/13
POSTANOWIENIE
Dnia 27 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 listopada 2013r.
sprawy M. K.
skazanego z art.177§2 k.k. i art. 178§1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 lutego 2013 r., zmieniającego wyrok
Sądu Rejonowego w J. z dnia 26 września 2012 r. postanowił:
1. oddalić kasację, uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć
skazanego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu
oczywistym.
Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzut związany z naruszeniem
prawa procesowego, którego miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie
skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym dokonanym przez Sąd I
instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który
zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od
wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k. i który nie dopuszcza
skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.
Odnośnie pierwszych czterech zarzutów postawionych w kasacji, stwierdzić
jedynie wypada, że Sąd Odwoławczy nie mógł dopuścić się wskazanych w nich
2
naruszeń ponieważ to nie ten Sąd dopuszczał wskazywane przez obronę dowody z
opinii biegłych. Brak jest natomiast w kasacji zarzutów, które wskazywałyby na
naruszenie art. 433§2 k.p.k., czy też 457§3 k.p.k. Przypomnieć też wypada, że w
postępowaniu kasacyjnym, poza stwierdzeniem zachodzenia jednej z
bezwzględnych przyczyn odwoławczych – art. 439 k.p.k., Sąd Najwyższy nie ma
możliwości orzekania poza granicami zaskarżenia i podniesionych zarzutów
kasacyjnych – art. 536 k.p.k.
Stąd zarzuty te należy ocenić jako oczywiście bezzasadne.
Tak samo ocenić trzeba ostatni ze wskazanych w skardze zarzutów. Sąd
Odwoławczy nie mógł bowiem naruszyć art. 440 k.p.k. w sytuacji, gdy wskazywane
obecnie w kasacji zastrzeżenie do opinii sporządzonej przez biegłego A. M. były
przedmiotem zarzutów apelacyjnych (art. 433§2 k.p.k.).
W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia podniesionych przez
skarżącego zarzutów.
Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w stopniu
oczywistym.
Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie
znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.