Wyrok SN z 3 grudnia 2013, sygn. IV KK 342/13
Data orzeczenia
3 grudnia 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Krzysztof Cesarz
Tagi
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (6)
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)
SSN Kazimierz Klugiewicz
SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)
Protokolant Jolanta Grabowska
przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga
w sprawie D. W.
w przedmiocie wydania wyroku łącznego
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 3 grudnia 2013 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego,
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w C.
z dnia 29 kwietnia 2013 r.,
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia
o karze łącznej grzywny zawartego w pkt II wyroku łącznego i
sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w C. do
ponownego rozpoznania.
2
UZASADNIENIE
D. W. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:
1. Sądu Rejonowego z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt VIII K 61/08, za czyny
popełnione w dniu 15 czerwca 2007 r. wyczerpujące znamiona przestępstwa
określonego w art. 224 § 2 k.k. i inne, na karę łączną 9 miesięcy pozbawienia
wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby
oraz grzywnę na podstawie art. 71 § 1 k.k. w wysokości 80 stawek dziennych
po 10 zł każda stawka, której wykonanie zarządzono postanowieniem z dnia
27 października 2010 r.;
2. Sądu Rejonowego z dnia 30 marca 2009 r., sygn. akt VIII K 481/08, za czyny
popełnione w dniu 6 grudnia 2007 r. wyczerpujące znamiona przestępstwa
określonego w art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. na karę roku i 8
miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania
na okres 3 lat próby oraz grzywnę na podstawie art. 71 § 1 k.k. w wysokości
80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20
zł, postanowieniem z dnia 27 października 2010 r. zarządzono wykonanie
kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej;
3. Sądu Rejonowego z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt II K 642/09, za czyn
popełniony w dniu 26 października 2008 r. wyczerpujący znamiona
przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. na karę 10 miesięcy
pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres
próby 2 lat oraz grzywnę na podstawie art. 71 § 1 k.k. w wysokości 60 stawek
dziennych po 10 zł każda stawka. Postanowieniem z dnia 15 września 2011 r.
zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej;
4. Sądu Rejonowego z dnia 20 września 2010 r. sygn. akt VI K 134/10, za czyn
popełniony w dniu 4 lutego 2010 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa
określonego w art. 62 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
przeciwdziałaniu narkomanii na karę roku pozbawienia wolności z
warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz grzywnę
na podstawie art. 71 § 1 k.k. w wysokości 120 stawek dziennych po 10 zł
każda stawka;
3
5. Sądu Rejonowego z dnia 20 września 2010 r., sygn. akt VI K 131/10, za czyn
popełniony w dniu 3 lutego 2010 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa
określonego w art. 291 § 1 k.k. na karę roku pozbawienia wolności z
warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz grzywnę
na podstawie art. 33 § 2 k.k. w wysokości 170 stawek dziennych po 10 zł
każda stawka;
6. Sądu Rejonowego z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt VI K 409/10, za czyn
popełniony w dniu 28 listopada 2009 r., wyczerpujący znamiona przestępstwa
określonego w art. 158 § 1 k.k. i inne na karę roku pozbawienia wolności;
7. Sądu Rejonowego z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt XIII K 1158/10, za
czyn popełniony w dniu 25 lipca 2010 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa
określonego w art. 178a § 1 k.k. i inne na karę roku pozbawienia wolności z
warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby oraz grzywnę
na podstawie art. 71 § 1 k.k. w wysokości 60 stawek dziennych po 10 zł każda
stawka;
Sąd Rejonowy w C. wydał w dniu 29 kwietnia 2013 r., w sprawie o sygn. akt III
K 146/13, wyrok łączny:
I. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył skazanemu D. W. kary
pozbawienia wolności orzeczone prawomocnymi wyrokami opisanymi w
punktach 1 i 2 części wstępnej i wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia
wolności;
II. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył skazanemu D. W. kary
pozbawienia wolności i kary grzywny orzeczone prawomocnymi wyrokami
opisanymi w punktach 4, 5 i 7 części wstępnej i wymierzył mu karę łączną 2
lat pozbawienia wolności oraz łączną grzywnę w wysokości 120 stawek
dziennych po 10 zł każda stawka;
III. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. i art. 89 § 1 k.k.
wykonanie orzeczonej w punkcie II wyroku kary łącznej pozbawienia wolności
warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 5 lat;
IV. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie o wydanie wyroku
łącznego w zakresie objętym wyrokami opisanymi w punktach 3 i 6 części
wstępnej wyroku;
4
V. pozostałe rozstrzygnięcia wchodzące w skład wyroków podlegających
połączeniu pozostawił do odrębnego wykonania;
VI. kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się
bez postępowania odwoławczego w dniu 7 maja 2013 r.
Kasację od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w C. z dnia 29 kwietnia
2013 roku, sygn. akt III K 146/13, wniósł Prokurator Generalny w trybie art. 521
k.p.k. Zaskarżył on wyrok na niekorzyść D. W. w zakresie rozstrzygnięcia o karze
łącznej grzywny zawartego w pkt II wyroku łącznego. Autor kasacji zarzucił „rażące
i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa karnego materialnego, tj.
art. 86 § 1 k.k., poprzez wymierzenie D. W. na podstawie tego przepisu kary łącznej
grzywny w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych po 10 (dziesięć)
złotych każda, to jest kary niższej od najwyższej kary jednostkowej orzeczonej w
wymiarze 170 (stu siedemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej
stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych podlegającemu łączeniu wyrokiem
Sądu Rejonowego, sygn. akt VI K 131/10”. Prokurator Generalny w konkluzji
wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym
zakresie Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna, gdyż zaskarżone
orzeczenie zostało faktycznie wydane z rażącym i mającym istotny wpływ na treść
rozstrzygnięcia naruszeniem przepisu prawa karnego materialnego, wskazanego w
zarzucie kasacji.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k., jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary
łącznej określone w art. 85 k.k., sąd wymierza karę łączną w granicach od
najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.
Przepis ten wyznacza zatem dolną i górną granicę kary łącznej, możliwą do
orzeczenia na podstawie uprzednio orzeczonych kar. Wyrażona tym przepisem
zasada ma charakter bezwzględny, bowiem ustawa nie przewiduje żadnych
wyjątków, odmiennie określających granice kary łącznej.
W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w C. prawidłowo ustalił, iż wymogi
określone w art. 85 k.k. spełniają skazania opisane w pkt 4, 5 i 7 części
5
dyspozytywnej wyroku łącznego w sprawach: Sądu Rejonowego o sygn. VI K
134/10 i sygn. VI K 131/10, a także w sprawie Sądu Rejonowego o sygn. XIII K
1158/10. Jednakże Sąd Rejonowy przyjmując, że orzeczone wyrokami opisanymi
w pkt 4, 5 i 7 części wstępnej wyroku łącznego kary pozbawienia wolności i kary
grzywny podlegają łączeniu, wadliwie wymierzył karę łączną grzywny w wysokości
120 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka. Zauważyć bowiem należy, iż
Sąd Rejonowy w C. w pkt 5 części wstępnej wyroku łącznego błędnie wskazał
wysokość kary grzywny wymierzonej D. W. wyrokiem w sprawie Sądu
Rejonowego z dnia 20 września 2010 r., sygn. akt VI K 131/10. Orzeczeniem tym
został on skazany na karę grzywny w wymiarze 170 stawek dziennych po 10
złotych każda stawka, nie zaś 120 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka,
jak przyjął Sąd.
Uwzględniając dyrektywy wymiaru kary łącznej, wskazane w normie art. 86
§ 1 k.k. stwierdzić należy, że dolna granica kary łącznej grzywny orzeczonej
wobec D. W., wynikająca z połączenia wyroków opisanych w pkt 4, 5 i 7 części
wstępnej wyroku łącznego powinna zawierać się w przedziale od 170 stawek
dziennych po 10 złotych każda stawka, nieprzekraczającej jednak 350 stawek
dziennych.
Powyższe uchybienie stanowi rażące i mające istotny wpływ na treść
wyroku naruszenie art. 86 § 1 k.k., bowiem doprowadziło do nieuzasadnionego
zaniżenia wysokości kary łącznej grzywny, jaka powinna zostać wymierzona
skazanemu.
Biorąc pod uwagę powyższe, konieczne było uchylenie wyroku w
zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w
C. do ponownego rozpoznania.
Mając to wszystko na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.