sygn. V KZ 78/13 5 grudnia 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 5 grudnia 2013, sygn. V KZ 78/13

Data orzeczenia 5 grudnia 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący SSN Michał Laskowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt V KZ 78/13
POSTANOWIENIE
Dnia 5 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
w sprawie A. B.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 5 grudnia 2013 r.,
zażalenia skazanego
na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Sądu
Okręgowego w Ś. z dnia 5 września 2013 r.,
o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.
z dnia 19 marca 2013 r.,
p o s t a n o w i ł
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 i 2 k.p.k.
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ś., wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r., uznał A. B. za
winnego przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i skazał go na karę 8
miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca z urzędu A. B. wniosła apelację od tego
wyroku. Sąd Okręgowy w Ś. wydał w dniu 19 marca 2013 r. wyrok, utrzymując w
mocy zaskarżony wyrok Sądu w Ś. W dniu 2 kwietnia 2013 r. skazany złożył w
Sądzie Okręgowym wniosek o przesłanie mu wyroku z dnia19 marca 2013 r. wraz z
uzasadnieniem. Skazanemu ustanowiono obrońcę z urzędu do ewentualnego
sporządzenia kasacji. Obrońca ta poinformowała Sąd Okręgowy o braku podstaw
2
do wniesienia kasacji, załączając do informacji opinię w tej sprawie. Pisma te
wpłynęły do sądu w dniu 15 kwietnia 2013 r.
Sąd Okręgowy, pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. poinformował skazanego
o opinii obrońcy z urzędu oraz o tym, że w terminie 30 dni liczonych od dnia
następnego po dniu doręczenia powiadomienia kasację od wyroku może wnieść
ustanowiony przez skazanego obrońca z wyboru (k. 937 akt). Pismo to skazany
odebrał w dniu 2 maja 2013 r. (k. 928). W dniu 28 maja 2013 r. do sądu wpłynęła
kasacja sporządzona przez skazanego. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2013 r.
odmówiono jej przyjęcia. Po rozpoznaniu zażalenia skazanego Sąd Najwyższy
postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. V KZ 54/13, uchylił zaskarżone
zarządzenie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania z
powodu wystąpienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.
(w sprawie orzekał sędzia podlegający wyłączeniu).
W dniu 1 lipca 2013 r. skazany ustanowił obrońcę z wyboru w celu
sporządzenia i wniesienia kasacji. W dniu 2 sierpnia 2013 r. do sądu wpłynęła
kasacja obrońcy A. B. (wysłana w dniu 31 lipca 2013 r. – data stempla pocztowego
k. 978), a w dniu 24 września 2013 r. do sądu wpłynął wniosek skazanego o
przywrócenie terminu do wniesienia kasacji. Postanowieniem z dnia 10
października 2013 r. odmówiono skazanemu przywrócenia terminu do wniesienia
kasacji.
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji, jako złożonej po terminie.
W zarządzeniu tym błędnie określono datę wyroku, którego dotyczy kasacja.
Skazany w złożonym zażaleniu powołuje się na wskazane wyżej
postanowienie Sądu Najwyższego, które zapadło w tej sprawie i kwestionuje
możliwość sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w zarządzeniu, które stanowiło
przedmiot ówczesnego rozpoznania. Skazany, wskazując nadto na błąd w
określeniu daty wyroku w zaskarżonym zarządzeniu z dnia 5 września 2013 r.,
wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne. Skazany został poinformowany przez sąd, w
jakim terminie i przez kogo może być wniesiona kasacja w jego sprawie (pismo z
dnia 25 kwietnia 2013 r., k. 937). Od dnia doręczenia mu tego pisma biegł 30-
3
dniowy termin do wniesienia kasacji. Upłynął w dniu 3 czerwca 2013 r. Tymczasem
kasacja ustanowionego przez skazanego obrońcy wysłana została do sądu
znacznie później bo w dniu 31 lipca 2013 r. Uznać trzeba, że bez znaczenia dla
prawidłowości zaskarżonego zarządzenia miał fakt wniesienia przez skazanego
osobiście sporządzonej przez niego kasacji i postępowanie, które związane było z
tym pismem. Dla zasadności zaskarżonego zarządzenia nie miała również
znaczenia omyłka co do daty wydania przedmiotowego wyroku.
W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie jest w pełni zasadne i należało
orzec o utrzymaniu go w mocy.