sygn. IV KZ 1/14 29 stycznia 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 29 stycznia 2014, sygn. IV KZ 1/14

Data orzeczenia 29 stycznia 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Jarosław Matras
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt IV KZ 1/14
POSTANOWIENIE
Dnia 29 stycznia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 29 stycznia 2014 r.,
zażalenia skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w P.
z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt II Ka …/12 o nieuwzględnieniu wniosku o
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku sądu
odwoławczego
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k. a contrario oraz art.
439 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę wniosku o
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie
uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego przekazać do ponownego
rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 r., Sąd Okręgowy procedując w składzie
jednego sędziego, odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o
sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 16 października
2012 r., sygn. akt II Ka …/12. Na postanowienie to zażalenie złożył skazany,
wskazując na to, iż jego obrońca miał złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia
wyroku ale tego nie uczynił, co uzasadniało – w jego ocenie – złożenie
przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślając te okoliczności
2
skazany podniósł, że wydane postanowienie pozbawia go możliwości skorzystania
z kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Niezalenie od argumentów wskazanych w zażaleniu, zaskarżone postanowienie
nie może się ostać, albowiem jest dotknięte uchybieniami, których stwierdzenie
musi skutkować uchyleniem tego orzeczenia, bez badania ich wpływu na treść
wydanego postanowienia (art. 439 § 1 k.p.k.). Po pierwsze, rozpoznając wniosek o
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku
sądu odwoławczego, Sąd Okręgowy w P. orzekał jako sąd odwoławczy, a zatem
jego skład wyznacza norma zawarta w art. 30 § 2 k.p.k. Z tej zaś wynika, że sąd ten
winien orzekać w składzie 3 sędziów, albowiem w przypadku postępowania
okołokasacyjnego żaden przepis nie stanowi inaczej (zob. uchwała SN z dnia 11
września 2001 r., I KZP 11/01, OSNKW 2001, z.11-12, poz.92; postanowienie SN z
dnia 14 września 2005 r., IV KZ 25/05, OSNKW 2005, z.12, poz.118). Wprawdzie w
toku postępowania kasacyjnego działa on niejako jako sui generis sąd
pierwszoinstancyjny, skoro to Sąd Najwyższy jest sądem odwoławczym (por.
postanowienie SN z dnia 21 czerwca 1996 r., V KZ 13/96, OSNKW 1996, z.7-8,
poz.45), ale to, iż od jego orzeczeń wydanych w toku postępowania
okołokasacyjnego przysługuje środek odwoławczy (art. 528 § 1 k.p.k. a contrario)
nie zmienia jego pozycji procesowej. Jest on sądem odwoławczym, który wydał
prawomocny wyrok i do którego wnosi się kasację (art. 525 § 1 k.p.k.),
poprzedzoną skutecznie złożonym wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku
sądu odwoławczego (art. 524 § 1 k.p.k.). Prawo do zaskarżania określonych
decyzji procesowych wydanych przez ten sąd wynika wprost z określonych
przepisów procesowych i ten fakt nie czyni z niego sądu I instancji. Zatem
postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia
wyroku sądu odwoławczego dotknięte zostało uchybieniem określonym w art. 439 §
1 pkt 2 k.p.k., albowiem sąd ten był nienależycie obsadzony. Nie jest to jednak
jedyne uchybienie o takiej randze. Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że
zawarte w art. 40 § 3 k.p.k. pojęcie "co do kasacji" odnosi się nie tylko do tych
decyzji, które wprost dotyczą kwestii dopuszczalności skargi kasacyjnej, ale
również do rozstrzygnięć, które pozostają z nimi w ścisłym związku, a takim jest
3
niewątpliwie odmowa przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku
sądu odwoławczego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 stycznia
2001 r., IV KZ 92/00, Lex 51821; z dnia 26 lutego 2007 r., IV KZ 12/07, Lex 467588;
z dnia 15 czerwca 2007 r., IV KZ 39/07, Lex 310737). Tymczasem SSO J. K., która
wydała zaskarżone postanowienie brała udział w wydaniu wyroku, co do którego
złożony został wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenie uzasadnienia (por.
k. 553-555); okoliczność ta stanowi uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
w zw. z art. 40 § 3 k.p.k.
Z tych powodów konieczne stało się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Obowiązkiem sądu odwoławczego będzie ponowne rozpoznanie wniosku
skazanego, w składzie zgodnym z zapisem art. 30 § 2 k.p.k. oraz przy
uwzględnieniu właściwej wykładni normy art. 40 § 3 k.p.k.