Wyrok SN z 6 lutego 2014, sygn. III KK 459/13
Data orzeczenia
6 lutego 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Tomasz Grzegorczyk
Tagi
Podstawa prawna
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Roman Sądej
SSN Eugeniusz Wildowicz
Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka
w sprawie J. M. L.
w kwestii wyroku łącznego
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 6 lutego 2014 r.,
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, w części
dotyczącej połączenia kar jednostkowych orzeczonych w dwóch wyrokach
wskazanych w tej kasacji,
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B.
z dnia 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt II K 297/13,
uchyla zaskarżony wyrok odnośnie rozstrzygnięcia, którym
połączono kary jednostkowe orzeczone wyrokiem Sądu
Rejonowego w Ł. z dnia 25 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt
V K 1592/10 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 7 lutego
2011 r., w sprawie o sygn. akt II K 1039/10, i w tym zakresie, na
2
podstawie art. 572 k.p.k., postępowanie w przedmiocie wydania
wyroku łącznego umarza, a koszty postępowania kasacyjnego
przejmuje na Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Przedmiotem tego postępowania, prowadzonego na wniosek skazanego,
było 5 wyroków, a mianowicie 3 wyroki Sądu Rejonowego w B., tj. z dnia: 11
kwietnia 1997 r., w sprawie o sygn. akt II K 146/97, z 23 lipca 1997 r., w sprawie o
sygn. akt II K 367/97 i z 7 lutego 2011 r., w sprawie o sygn. akt II K 1039/10 oraz
wyroki: Sądu Rejonowego w L. z dnia 5 lipca 2007 r., w sprawie o sygn. akt IX K
396/07 i Sądu Rejonowego w Ł. w sprawie o sygn. akt V K 1592/10.
W wyniku rozpoznania tego wniosku, Sąd Rejonowy w B., wyrokiem łącznym
z dnia 21 sierpnia 2013 r., połączył skazanemu jedynie kary jednostkowe
orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w B. z dnia 7 lutego 2011 r., mocą którego
za czyny z art. 284 § 3 k.k. i art. 279 § 1 k.k., orzeczona była kara łączna roku i 8
miesięcy pozbawienia wolności oraz Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 25 listopada
2010 r., w sprawie o sygn. akt V K 1592/10, którym, za czyn z art. 278 § 1 k.k.
skazano go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym
zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat, a łącząc te wyroki, orzekł, jako karę
łączną, 1 rok i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd ten w zakresie pozostałych 3
wyroków postępowanie umorzył, zwalniając skazanego od kosztów sądowych
postępowania. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia 7 września 2013 r.
W listopadzie 2013 r. kasację na korzyść skazanego, w części dotyczącej
rozstrzygnięcia o połączeniu kar jednostkowych orzeczonych wyrokami Sądu
Rejonowego w Ł. w sprawie o sygn. akt V K 1592/10 i Sądu Rejonowego w B. w
sprawie o sygn. akt II K 1039/10, wywiódł Prokurator Generalny. W kasacji tej
zarzucił rażącą obrazę prawa materialnego, a to art. 85 k.k., polegającą na
połączeniu wskazanych wyżej kar pozbawienia wolności, mimo że brak było
przesłanek określonych w tym przepisie, z uwagi na to, że doszło uprzednio do
zatarcia skazania orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. Wywodząc w ten
sposób, skarżący wniósł o uchylenie wyroku łącznego w zaskarżonej części i
umorzenie postępowania w tym zakresie.
Rozpoznając tę kasację, Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
3
Kasacja ta jest zasadna w oczywistym stopniu, a jako wywiedziona przy tym
na korzyść oskarżonego, została w związku z tym rozpoznana na posiedzeniu bez
udziału stron, o jakim mowa w art. 535 § 5 k.p.k.
Prawdą jest bowiem, że gdy chodzi o połączony zaskarżonym wyrokiem
łącznym wyrok Sądu Rejonowego w Ł., w sprawie o sygn. akt V K 1592/10, to Sąd
Rejonowy w B. nie zauważył, że skoro orzeczono tym wyrokiem karę pozbawienia
wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, to w
sytuacji, gdy wyrok ten uprawomocnił się w dniu 3 grudnia 2010 r., okres
warunkowego jej zawieszenia upływał w dniu 3 grudnia 2012 r., a ponieważ w ciągu
kolejnych 6 miesięcy nie zarządzono wykonania warunkowo zawieszonej kary
pozbawienia wolności, to z dniem 3 czerwca 2013 r., nastąpiło zatarcie tego
skazania. Sąd Rejonowy orzekał tymczasem w przedmiocie połączenia kar
wyrokiem łącznym dopiero w dniu 21 sierpnia 2013 r., a więc w ponad 2 miesiące
po zatarciu owej kary, którą wyrokiem tym jednak objął.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest zaś pogląd, że wyrok
skazujący na karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jeżeli w okresie
próby i dalszych 6 miesięcy nie doszło do zarządzenia wykonania tej kary, a w
konsekwencji, do zatarcia skazania, nie może być brany pod uwagę, przy łączeniu
kar w wyroku łącznym (zob. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 18 czerwca 2009
r., IV KK 164/09, LEX nr 512114, z dnia 9 grudnia 2009 r., V KK 303/09, LEX nr
553740, czy z dnia 16 lipca 2013 r., III KK 197/13, LEX nr 1335597; zob. też
uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011 r., V KK 206/11,
LEX nr 1095966).
Niedostrzeżenie tego spowodowało, że zaskarżonym wyrokiem łącznym
objęto obok kary roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem
Sądu Rejonowego w B. w sprawie o sygn. akt II K 1039/10, także karę 3 miesięcy
pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, wymierzoną
wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł., w sprawie o sygn. akt V K 1592/10, które to
skazanie, uległo już zatarciu. Orzeczono przy tym, jako karę łączną, karę roku i 9
miesięcy pozbawienia wolności, czyli wyższą niż wymierzona w sprawie o sygn. akt
II K 1039/10, a więc uwzględniającą także karę, co do której skazanie zostało już
zatarte. Tym samym rażące naruszenie art. 85 k.k. miało przy tym w niniejszej
4
sprawie niewątpliwie istotny wpływ na treść wydanego wyroku łącznego. To zaś
oznacza, że wyrok ten ostać się nie może.
Uchylając go z tego powodu, w zaskarżonym zakresie, a więc odnośnie
rozstrzygnięcia o połączeniu kar orzeczonych we wskazanych wyżej 2 wyrokach,
Sąd Najwyższy jednocześnie, stosownie do art. 572 k.p.k., umorzył postępowanie
w tej sprawie, jako że drugi łączony w tym rozstrzygnięciu wyrok w ogóle nie
podlegał połączeniu ze względu na zatarcie skazania.
Z tych wszystkich względów, orzeczono jak na wstępie.