sygn. III KK 39/14 18 marca 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 18 marca 2014, sygn. III KK 39/14

Data orzeczenia 18 marca 2014

Sąd Sąd Najwyższy

Wydział Izba Karna, Wydział III

Przewodniczący SSN Rafał Malarski

Tagi

#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN

Podstawa prawna

art. 18 kkw art. 120 kpk art. 297 kk art. 429 kpk art. 439 kpk art. 518 kpk art. 523 kpk art. 530 kpk

Pokaż pozostałe podstawy prawne (3)

art. 531 kpk art. 636 kpk art. 637 kpk

Sygn. akt III KK 39/14
POSTANOWIENIE
Dnia 18 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
na posiedzeniu w trybie art. 531 § 1 k.p.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 marca 2014 r.,
w sprawie W. C. – W.,
skazanej z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k.,
kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Ł.
z dnia 2 października 2013 r.,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł.
z dnia 17 lipca 2013 r.,
p o s t a n o w i ł
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) obciążyć skazaną kosztami sądowymi za postępowanie
kasacyjne.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 października 2013 r.,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 17 lipca 2013 r.,
skazanej wymierzona została kara roku pozbawienia wolności, której wykonanie
zostało warunkowo zawieszone na okres 2 lat próby.
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca, stawiając zarzut
rażącego naruszenia prawa procesowego. Skarżący wniósł o uchylenie
zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi pierwszej
instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
2
Kasację w niniejszej sprawie należało pozostawić bez rozpoznania. Na pełną
akceptację zasługiwało stanowisko prokuratora zawarte w odpowiedzi na tę skargę.
Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia kasację bez
rozpoznania między innymi, jeżeli nie odpowiada ona przepisom wymienionym w
art. 530 § 2 k.p.k. (chodzi tutaj o art. 120 § 2 k.p.k., art. 429 § 1 k.p.k. oraz o art.
523 § 1 k.p.k.). Zgodnie z art. 523 § 2 i 4 k.p.k., kasacja wniesiona na korzyść
oskarżonego, któremu nie została wymierzona bezwzględna kara pozbawienia
wolności, oparta może być jedynie na uchybieniach wymienionych w art. 439 k.p.k.
W przeciwnym wypadku jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy, co z uwagi na
treść art. 429 § 1 k.p.k. uniemożliwia jej merytoryczne rozpoznanie. W niniejszej
sprawie skarżący oparł swoją kasację na tak zwanych względnych powodach
odwoławczych spoza katalogu zawartego w art. 439 k.p.k., w sposób wyraźny
formalnie zarzucając naruszenie prawa procesowego. Również w aspekcie
merytorycznym, w treści skargi, obrońca nie podnosi żadnych okoliczności
mogących stanowić tak zwane bezwzględne przyczyny odwoławcze. Z uwagi więc
na podniesienie w kasacji jedynie względnych powodów odwoławczych, przy
wymierzeniu skazanej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej
wykonania, rozpoznanie przedmiotowej skargi było niedopuszczalne. Należało ją w
związku z tym pozostawić bez rozpoznania.
Na podstawie art. 518 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z z art. 636 § 1
k.p.k., skazaną obciążono kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze.