Postanowienie SN z 10 kwietnia 2014, sygn. VI KZ 3/14
Data orzeczenia
10 kwietnia 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział VI
Przewodniczący
SSN Józef Szewczyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 10 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Szewczyk
w sprawie adwokata A. N.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 10 kwietnia 2014 r.,
zażalenia pokrzywdzonego J. J.
na zarządzenie Prezesa Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury
z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt …/11,
odmawiające przyjęcia kasacji obwinionego jako niepodpisanej przez pełnomocnika
będącego adwokatem,
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić zażalenia.
UZASADNIENIE
Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury postanowieniem z dnia 25 lipca
2013 r., sygn. akt …/11, utrzymał w mocy postanowienie Sądu Dyscyplinarnego
Izby Adwokackiej w W. z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt …/11, o utrzymaniu
w mocy postanowienia Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Rady Adwokackiej
w W. z dnia 18 kwietnia 2011 r. o odmowie wszczęcia dochodzenia
dyscyplinarnego w sprawie adw. A. N.
Od postanowienia Sądu drugiej instancji pokrzywdzony wniósł kasację, którą
sporządził i podpisał osobiście. W związku z tym, na mocy zarządzenia Prezesa
Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z dnia 30 września 2013 r., J. J.
został wezwany do złożenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, kasacji
2
sporządzonej i podpisanej przez adwokata lub radcę prawnego pod rygorem
bezskuteczności jego pisma z dnia 3 września 2011 r. zatytułowanego „kasacja”.
Z uwagi na wpływ 7-dniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego
kasacji, zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r. Prezes Wyższego Sądu
Dyscyplinarnego odmówił przyjęcia kasacji wobec nieusunięcia braku formalnego
określonego w art. 526 § 2 k.p.k.
Na to zarządzenie pokrzywdzony pismem z dnia 2 grudnia 2013 r. złożył do
Sądu Najwyższego zażalenie, w którym nie precyzując zarzutu odwoławczego
wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesienie kasacji w
postępowaniu dyscyplinarnym jest dopuszczalne na podstawie art. 91a ust. 1
ustawy prawo o adwokaturze, jednakże wskazana ustawa nie normuje
kompleksowo trybu oraz przesłanek wniesienia tego nadzwyczajnego środka
zaskarżenia. Z tego względu, na podstawie odesłania zawartego w art. 95n ustawy
prawo o adwokaturze, należy stosować odpowiednio przepisy o kasacji, zawarte w
Kodeksie postępowania karnego, w tym także przepis art. 526 § 2 k.p.k. Logiczno-
językowa wykładnia tej regulacji wskazuje, że podmiotem profesjonalnym
wskazanym w tym przepisie musi być osoba inna niż obwiniony, czy pokrzywdzony.
Pogląd ten jest dominujący i utrwalony w orzecznictwie (zob. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 17 listopada 2010 r., II KZ 42/10, LEX nr 622259, Biul.PK
2010/8/14; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2009 r., III KZ 15/09,
OSNKW 2009/8/65, Prok.i Pr.-wkł. 2009/9/26, Biul.SN 2009/8/8-9) i jest
akceptowany przez doktrynę (zob. T. Grzegorczyk, Komentarz do art. 526 k.p.k.,
Zakamycze 2003, teza 5; S. Steinborn, J. Grajewski (red.) L.K. Paprzycki,
Komentarz aktualizowany do art. 526 Kodeksu postępowania karnego, LEX/el.
2012, teza 13).
Uznając, że nawet strona będąca sama adwokatem lub radcą prawnym nie
może samodzielnie, prawnie skutecznie, sporządzić i podpisać kasacji, w
judykaturze wskazuje się na ważki argument funkcjonalny. Chodzi mianowicie o to,
aby kasację wnosił podmiot, który – nie będąc zaangażowany osobiście w wynik
prawomocnie zakończonego postępowania – wykaże możliwość wystąpienia
3
uchybień, stanowiących podstawę owej skargi (zob. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 15 grudnia 2010 r. IV KZ 73/10, OSNwSK 2010/1/2532).
Niewątpliwie bowiem brak emocjonalnego podejścia do sprawy sprzyja
formułowaniu argumentacji merytorycznej, która przecież na etapie postępowania
kasacyjnego, dotyczyć może jedynie płaszczyzny normatywnej, a nie kwestii
ustaleń faktycznych, a tylko te ze swej istoty są lepiej znane samemu
pokrzywdzonemu lub obwinionemu. Tymczasem formułowanie zarzutów rażącej
obrazy przepisów prawa dla swej skuteczności wymaga obiektywnego
profesjonalizmu, dzięki któremu łatwiej można dostrzec i wykazać ewentualne
uchybienia Sądu drugiej instancji.
Pokrzywdzony J. J. powinien pamiętać również, że stosownie do treści art.
91a ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze kasacja przysługuje wyłącznie od orzeczeń
Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, zatem nie przysługuje od postanowień.
Mając to wszystko na uwadze, orzeczono jak w postanowieniu.