sygn. VI KZ 2/14 10 kwietnia 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 10 kwietnia 2014, sygn. VI KZ 2/14

Data orzeczenia 10 kwietnia 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział VI
Przewodniczący SSN Józef Szewczyk
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt VI KZ 2/14
POSTANOWIENIE
Dnia 10 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Przewodniczący: SSN Józef Szewczyk
po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r.,
na posiedzeniu bez udziału stron,
zażalenia obrońcy obwinionego adwokata D. N.
na zarządzenie Wiceprezesa Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z dnia 17 grudnia
2013 r., sygn. akt …/13, odmawiające przyjęcia kasacji,
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji jako
niedopuszczalnej z mocy ustawy od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego
Adwokatury z dnia 5 października 2013 r., (…/13) o uchyleniu orzeczenia Sądu
Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w S. z dnia 29 marca 2013 r. i przekazaniu
sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył obrońca adwokata D. N.,
zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa a mianowicie:
1. art. 91a ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze;
2. art. 527 k.p.k. w zw. z art. 91n (zapewne chodzi o art. 95n) ustawy o
adwokaturze.
Autor zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
2
Zgodnie z treścią z art 91a pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r., prawo o
adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2009 r., nr 146, poz. 1188 ze zm.; dalej u.p.a.), kasacja
przysługuje od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej
instancji. Osobliwy jest pogląd obrońcy – adwokata, iż przepis ten wyczerpująco
reguluje przedmiot zaskarżenia kasacją i nie stosuje się w tym zakresie
odpowiednio, zgodnie z treścią art. 95 n u.p.a. przepisu art. 519 k.p.k.
Oczywistym jest, że nadzwyczajny środek zaskarżania w postaci kasacji
przysługuje od orzeczeń prawomocnych. W doktrynie i judykaturze utrwalony jest
pogląd, iż nie uzyskują cechy prawomocności orzeczenia sądów odwoławczych o
uchyleniu orzeczenia sądu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego
rozpoznania (art. 437 § 2 k.p.k. i art. 547 § 2 k.p.k.)
Orzeczenie jest prawomocne w sytuacji kiedy jest ostateczne, stanowi
ostatnie słowo w procesie karnym. Orzeczenie dotyczące głównego przedmiotu
procesu, jakim jest kwestia odpowiedzialności za zarzucany czyn jest prawomocne
wtedy, gdy tworzy stan rzeczy osądzonej, stanowiący bezwzględną przesłankę do
prowadzenia innego procesu o to samo (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.).
Zdaniem Sądu Najwyższego art. 91a pkt 1 u.p.a. nie wyłącza stosowania art.
519 k.p.k., zgodnie z którym kasacja może być wniesiona od prawomocnego
wyroku kończącego postępowanie. W konsekwencji kasacja w sprawach
dyscyplinarnych adwokatów przysługuje wyłącznie od orzeczeń Sądu
Dyscyplinarnego wydanych w drugiej instancji, jeżeli są to orzeczenia kończące
postępowanie.
Z istoty kasacji, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżania, wynika że
dotyczy ona wyłącznie orzeczeń, którymi definitywnie i ostatecznie zakończono
postępowanie i nie jest możliwy żaden inny tryb wyeliminowania z obrotu prawnego
przeczenia dotkniętego rażącym naruszeniem prawa.
Jak już wspomniano wyżej wymienionych warunków nie spełnia orzeczenie
o uchyleniu orzeczenia sądu I instancji i przekazaniu sprawy temu sądowi do
ponownego rozpoznania.
O trafności takiej interpretacji art. 91a pkt 1 u.p.a. świadczy też treść
przepisów art. 91a pkt 2 u.p.a., art. 91b u.p.a., art. 91d pkt 2 u.p.a.
3
Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy postanowił jak na
wstępie.