sygn. V KK 26/14 24 kwietnia 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 24 kwietnia 2014, sygn. V KK 26/14

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono kasację jako oczywiście bezzasadną
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym
Role w sprawie
skazany obrońca skazanego / kasator
Data orzeczenia 24 kwietnia 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący SSN Jerzy Grubba
Sygn. akt V KK 26/14
POSTANOWIENIE
Dnia 24 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 kwietnia 2014r.,
sprawy M. B.
skazanego z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. i art. 157§1 k.k. w zw. z art. 11§2
k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego,
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 września 2013 r., utrzymującego w
mocy wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 maja 2013 r.
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację, uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć
skazanego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu
oczywistym.
Skarżący, wbrew deklaracjom z k.7 uzasadnienia kasacji, tylko pozornie
podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa procesowego, którego
miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie skierowane są one przeciwko
ustaleniom faktycznym i ocenom dokonanym przez Sąd I instancji. Kasacja została
zatem wywiedzione wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego
nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych
oraz art. 523§1 k.p.k., który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń
faktycznych.
2
Skarżący w apelacji stawiał zresztą zarzut związany z błędem w ustaleniach
faktycznych. Podkreślić trzeba, że formułując zarzuty kasacyjne, obrona w trzech
podpunktach ponownie odwołuje się do wadliwych „ustaleń” dokonanych przez Sąd,
a więc nadal pozostaje w sferze kwestionowania ustaleń faktycznych.
Ustosunkowując się bezpośrednio do podniesionych w pkt I kasacji zarzutów
zauważyć wypada, że w apelacji, obrona wskazała zarzuty naruszenia w zasadzie
tych samych przepisów procesowych, a zatem ponowne ich przedstawienie na
etapie postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne, gdyż postępowanie to nie
ma charakteru instancyjnego.
Mając zatem na uwadze wskazane powyżej okoliczności, stwierdzić należy
jedynie, że:
- naruszenie art. 4 k.p.k. (zasada bezstronności) nie może stanowić
samodzielnej podstawy kasacyjnej, gdyż w tym przepisie sformułowano jedną z
zasad generalnych rządzących procesem karnym, która to zasada znajduje
następnie konkretyzację w części szczegółowej kodeksu. Treścią zarzutu może
stać się jedynie naruszenie tych konkretnych, szczegółowo wskazanych przepisów,
nie zaś zasady generalnej,
- art. 5§1 k.p.k. jest całkowicie chybiony w sytuacji, gdy oba Sądy
rozstrzygające sprawę nie wypowiadały się co do winy skazanego inaczej niż
poprzez wydanie wyroków w sprawie,
- art. 5§2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie
rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do
prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd,
- zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. podnoszony może być w postępowaniu
kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia
faktyczne, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca,
- art. 410 k.p.k. nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego,
ponieważ to nie dowody ujawnione przed Sądem II instancji stanowiły podstawę
rozstrzygnięcia tego sądu.
Obrona podjęła próbę powiązania stawianych w kasacji zarzutów z
przebiegiem postępowania odwoławczego, powołując jako naruszony również
przepis art. 458 k.p.k. Powołanie tego przepisu nie jest jednak w stanie podważyć
3
żadnej z powyższych tez i spowodować, że przywołane powyżej przepisy mógł
naruszyć Sąd prowadzący niniejszą sprawę w toku postępowania odwoławczego.
W tej sytuacji jedynie podniesienie naruszenia art. 433§1 i 2 k.p.k. może być
potraktowane jako spełniające merytoryczne wymogi zarzutu stawianego kasacji. I
ten zarzut nie jest jednak zasadny. Obrona nie wskazuje bowiem żadnych
zarzutów podniesionych w apelacji, do których nie ustosunkował się Sąd
Apelacyjny, poprzestając w tym zakresie na powtórzeniu prezentowanej przez
siebie linii obrony.
W ocenie Sądu Najwyższego uzasadnienie wyroku sporządzone przez Sąd
Odwoławczy jest wnikliwe i zawiera ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów
podniesionych w apelacji.
W tej sytuacji, żaden ze wskazanych przez skarżącego przepisów nie mógł
zostać uznany za naruszony podczas procedowania przed Sądem Apelacyjnym, a
tym samym zarzut podniesiony w kasacji nie jest zasadny.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.
Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie
znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.. może być
potraktowane jako spełniające merytoryczne wymogi zarzutu stawianego kasacji. I
ten zarzut nie jest jednak zasadny. Obrona nie wskazuje bowiem żadnych
zarzutów podniesionych w apelacji, do których nie ustosunkował się Sąd
Apelacyjny, poprzestając w tym zakresie na powtórzeniu prezentowanej przez
siebie linii obrony.
W ocenie Sądu Najwyższego uzasadnienie wyroku sporządzone przez Sąd
Odwoławczy jest wnikliwe i zawiera ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów
podniesionych w apelacji.
W tej sytuacji, żaden ze wskazanych przez skarżącego przepisów nie mógł
zostać uznany za naruszony podczas procedowania przed Sądem Apelacyjnym, a
tym samym zarzut podniesiony w kasacji nie jest zasadny.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.
Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie
znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.