Postanowienie SN z 24 kwietnia 2014, sygn. V KK 33/14
Data orzeczenia
24 kwietnia 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Jerzy Grubba
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 24 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 maja 2013r.,
sprawy R. Z.,
uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 157§1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego,
od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2013 r., zmieniającego
wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 czerwca 2013r.
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację, uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć
oskarżyciela posiłkowego T. R.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela posiłkowego jest bezzasadna i to
w stopniu oczywistym.
Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została oparta na zarzucie obrazy
prawa materialnego, a mianowicie art. 157§3 k.k. i art. 9§2 k.k.
Skarżący stawiając zarzut kasacyjny nie kwestionuje ustaleń faktycznych
dokonanych w sprawie przez Sąd Rejonowy i zaakceptowanych w pełni przez Sąd
Odwoławczy skupiając się na podważeniu prawidłowości ocenienia charakteru
związku przyczynowego zaistniałego pomiędzy działaniem oskarżonego, a
obrażeniami, których doznał pokrzywdzony. Stawiając taki zarzut skarżący nie
dokonuje jednak rozróżnienia pomiędzy niewątpliwym naruszeniem reguł
2
ostrożności, którym charakteryzowało się działanie oskarżonego, a możliwością
przypisania mu odpowiedzialności za zaistniały skutek w postaci obrażeń, których
ostatecznie doznał pokrzywdzony. Bezsprzecznie bowiem, pchając drzwi w stronę
pokrzywdzonego, R. Z. dopuścił się naruszenia reguł ostrożności. Nie jest jednak
jednocześnie tak, że normalnym (adekwatnym) następstwem takiego zachowania
jest wypadnięcie szyby z pchniętych drzwi ciężkiego sprzętu w postaci ładowarki.
Jak ustalono w sprawie, wypadnięcie szyby spowodowane było jej wcześniejszym
pęknięciem, o czym oskarżony nie wiedział. W tej sytuacji, w pełni prawidłowo Sąd
Okręgowy przyjął, że oskarżony nie mógł przewidzieć, że pchnięcie drzwi w stronę
ramienia pokrzywdzonego, spowoduje wypadnięcie z nich szyby, a w konsekwencji
obrażenia ciała w postaci ran ciętych jego przedramienia.
W uzasadnieniu kasacji skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które
można uznać za podważające omówione wyżej wnioskowanie, które legło u
podstaw rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.
Oskarżyciela posiłkowego obciążono kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.