sygn. V KZ 18/14 27 maja 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 27 maja 2014, sygn. V KZ 18/14

Data orzeczenia 27 maja 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący SSN Andrzej Stępka
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt V KZ 18/14
POSTANOWIENIE
Dnia 27 maja 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 27 maja 2014 r.,
w sprawie M. M.,
zażalenia oskarżyciela prywatnego T. S. na zarządzenie Przewodniczącego
Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K., z dnia 2 kwietnia
2014 r., o odmowie przyjęcia kasacji,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
T. S. wniósł prywatny akt oskarżenia przeciwko M. M. i U. M. o czyn z art.
212 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 18 czerwca 2013 r., uniewinnił
oskarżonych od zarzucanego im przestępstwa. Po rozpoznaniu apelacji wniesionej
przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego, Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z
dnia 18 października 2013 r., utrzymał zaskarżony wyrok w mocy uznając apelację
za oczywiście bezzasadną.
Na wniosek T. S., zarządzeniem z dnia 29 listopada 2013 r., wyznaczono
oskarżycielowi prywatnemu pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia i
podpisania kasacji, ewentualnie stwierdzenia braku podstaw do wniesienia kasacji.
Pełnomocnik opinią z dnia 10 stycznia 2014 r. poinformował Sąd Okręgowy w K. o
braku podstaw do wniesienia kasacji od w/w wyroku Sądu odwoławczego.
2
Pismem z dnia 13 stycznia 2014 r. poinformowano oskarżyciela prywatnego,
że wobec treści opinii wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, w ciągu 30 dni od
dnia doręczenia niniejszego pouczenia rozpoczyna się bieg terminu do wniesienia
kasacji sporządzonej i podpisanej przez pełnomocnika ustanowionego przez
oskarżyciela prywatnego z wyboru. Zawiadomiono go również, że brak jest podstaw
do dalszego ustanawiania z urzędu pełnomocnika, przy czym wezwano
oskarżyciela do usunięcia wskazanego braku formalnego kasacji pod rygorem
odmowy jej przyjęcia. Pouczenie to T. S. odebrał w dniu 22 lutego 2014 roku, zaś
termin do wniesienia kasacji upływał w dniu 24 marca 2014 roku (k. 18 – 19, 31 –
32). Pomimo tego pouczenia, oskarżyciel prywatny T. S. wniósł osobistą kasację od
wyroku Sądu Okręgowego w K.
W tej sytuacji, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Karnego
Odwoławczego tegoż Sądu z dnia 2 kwietnia 2014 r., na podstawie art. 530 § 2
k.p.k. w zw. z art. 526 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia
kasacji.
Zażalenie na to zarządzenie wniósł oskarżyciel prywatny, który w skardze tej
zażądał ponownego przydzielenia mu pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia i
podpisania kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne w stopniu oczywistym i nie zasługiwało na
uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 526 § 2 k.p.k., jeżeli kasacja nie pochodzi od
prokuratora, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo
Rzecznika Praw Dziecka, powinna być sporządzona i podpisana przez obrońcę lub
pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Oskarżycielowi
prywatnemu został wcześniej wyznaczony pełnomocnik z urzędu do zbadania
podstaw wniesienia kasacji. W sporządzonej dla sądu informacji pełnomocnik ten
oświadczył, że nie ma takich podstaw. To stanowisko jest dla sądu wiążące.
W kodeksie postępowania karnego nie ma bowiem przepisu, który
upoważniałby sąd do "przymuszenia" obrońcy z urzędu (czy też pełnomocnika) do
sporządzenia i wniesienia kasacji, jak też przepisu, który nakazywałby ustanowić
kolejnego obrońcę z urzędu, bądź pełnomocnika w sytuacji, gdy dotychczasowy
rzetelnie wykonał swój obowiązek, lecz nie znalazł podstaw prawnych do
3
wniesienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1997
r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82). Tym samym, skoro sporządzona
przez oskarżyciela prywatnego kasacja zawiera wskazany powyżej brak formalny i
nie został on usunięty w zakreślonym terminie, to prawidłowo wydano zarządzenie
o odmowie jej przyjęcia.
Trzeba też podkreślić, że zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. prezes sądu, do którego
wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia, jeśli braki formalne kasacji nie zostaną
usunięte w wyznaczonym do tego terminie. W tej sytuacji, w przedmiotowej sprawie
T. S. nie był uprawniony do sporządzenia osobiście kasacji od wyroku Sądu
odwoławczego. Brak formalny kasacji polegający na niesporządzeniu i
niepodpisaniu przez adwokata mógł być usunięty przez oskarżyciela prywatnego
tylko poprzez ustanowienie przez niego pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy
prawnego z wyboru, gdyż został prawidłowo do tego wezwany w trybie art. 120 § 1
k.p.k. Należy zauważyć, iż wezwanie do usunięcia braku formalnego zawiera
wyczerpujące pouczenie, w tym również o konsekwencjach nieusunięcia tego
braku.
Z tych wszystkich względów, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone
zarządzenie.