Postanowienie SN SD z 5 czerwca 2014, sygn. SNO 28/14
Data orzeczenia
5 czerwca 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział VI
Przewodniczący
SSN Wiesław Kozielewicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 5 czerwca 2014 r.
Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Dariusz Zawistowski
SSN Marian Kocon
Protokolant Katarzyna Wojnicka
w sprawie
sędziego Sądu Okręgowego
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 5 czerwca 2014 r.,
zażalenia wniesionego przez sędziego SO
na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego
z dnia 2 kwietnia 2014 r.,
w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania,
p o s t a n o w i ł:
zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r.,
I. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz sędziego Sądu Okręgowego kwotę 2 327 zł i 80 gr tytułem
zwrotu poniesionych przez nią kosztów postępowania dyscyplinarnego,
II. w pozostałej części wniosek oddalił.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny podniósł, że sędzia
Sądu Okręgowego została wyrokiem Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 22 stycznia
2014 r., uniewinniona od dokonania zarzucanego jej przewinienia dyscyplinarnego. Pismem z dnia
17 marca 2014 r. wniosła o zasądzenie na jej rzecz poniesionych kosztów postępowania
dyscyplinarnego w kwocie 2 817 zł i 80 gr. Po rozpoznaniu tego żądania Sąd Apelacyjny – Sąd
Dyscyplinarny uwzględnił je do kwoty 2 327 zł i 80 gr, na którą składają się wydatki związane: 1) z
wynagrodzeniem jednego obrońcy ustanowionego z wyboru, 2) koszty dojazdów na rozprawy, 3)
2
koszty korespondencji z sądem dyscyplinarnym oraz fotokopii dokumentów z akt sprawy. Uznał że
do uzasadnionych wydatków nie można natomiast zaliczyć kwoty 490 zł obejmującej koszty dwóch
noclegów w hotelu w […].
Na to postanowienie zażalenie złożyła sędzia Sądu Okręgowego. Zaskarżyła to
postanowienie w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt. II, wniosła o jego zmianę i zasądzenie na
jej rzecz kwoty 490 zł.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 133 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. nr
98, poz. 1070, ze zm.) – dalej powoływana jako u.s.p., wynika, że Skarb Państwa ponosi koszty
postępowania dyscyplinarnego, tj. zarówno koszty sądowe, jak i uzasadnione wydatki stron (por.
art. 616 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p.). Z tym , że te ostatnie mogą zostać zasądzone od Skarbu
Państwa na rzecz obwinionego sędziego jedynie wówczas gdy sędzia zostanie uniewinniony od
popełnionego zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego lub gdy postępowanie dyscyplinarne
zostanie umorzone (por. postanowienie Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 16
września 2008 r., SNO 29/08, OSNSD 2008, poz. 81). Uzasadnione wydatki stron, o których mowa w
art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., to poza wydatkami z tytułu ustanowienia w sprawie
jednego obrońcy lub pełnomocnika, wydatki niezbędne dla koniecznego w postępowaniu udziału
strony. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podniesiono, cyt. „statusu uzasadnionych
wydatków nie posiadają natomiast koszty noclegów. Zwrócić bowiem należy uwagę, że godziny
rozpoczęcia rozprawy były każdorazowo dostosowywane do możliwości komunikacyjnych stron,
czasu niezbędnego dla dogodnego pokonania dystansu dzielącego siedzibę sądu i miejsce ich
zamieszkania (około 170 km). W tych warunkach koszty w łącznej wysokości 490 zł, związane z
dwukrotnym noclegiem w hotelu sędziego SO, nie mogły zostać poczytane, jako celowe, niezbędne
z punktu widzenia powziętej w omawianym postępowaniu obrony”. Sąd Najwyższy – Sąd
Dyscyplinarny akceptuje to stanowisko, gdyż nie zostało ono podważone argumentacją z zażalenia.
Prezentowany w zażaleniu pogląd, że wcześniejszy, niż dzień rozprawy, przyjazd do […] umożliwiał
stronie dostęp do akt sprawy, zapoznanie się ze zgromadzonymi w niej dokumentami, co
warunkowało obronę w postępowaniu dyscyplinarnym nie został przez Sąd Najwyższy – Sąd
Dyscyplinarny podzielony. Przecież w razie zaistnienia okoliczności faktycznych, związanych z
dostępem do akt sprawy, które utrudniałyby obronę w postępowaniu dyscyplinarnym, możliwe
było złożenie wniosku o przerwę w rozprawie celem zapoznania się w trakcie zarządzonej przerwy,
z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy.
Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił jak
na wstępie.