sygn. II KK 95/14 25 czerwca 2014 Sąd Najwyższy

Wyrok SN z 25 czerwca 2014, sygn. II KK 95/14

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik uchylono orzeczenie

Typ sprawy sprawa wykroczeniowa

Kwota główna 1 500 zł · grzywna

Etap postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym

Tematy

prawo karne skarbowe

Role w sprawie

oskarżony obwiniony prokurator skazany Prokurator Generalny / kasator

Data orzeczenia 25 czerwca 2014

Sąd Sąd Najwyższy

Wydział Izba Karna, Wydział II

Przewodniczący SSN Waldemar Płóciennik

Podstawa prawna

art. 6 kpk art. 7 kks art. 54 kks art. 63 kks art. 65 kks art. 86 kks art. 91 kks art. 113 kks

Pokaż pozostałe podstawy prawne (4)

art. 113 kpk art. 175 kks art. 479 kpk art. 535 kpk

Sygn. akt II KK 95/14
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 czerwca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)
SSN Jacek Sobczak
Protokolant Anna Janczak
w sprawie J. P.
skazanej z art. 65 § 1 i 4 k.k.s. w zb. z art. 91 § 1 i 4 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk
w dniu 25 czerwca 2014 r.,
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanej,
od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w W.
z dnia 29 maja 2013 r.,
uchyla zaskarżony wyrok zaoczny i sprawę przekazuje do
ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu
w W.
2
UZASADNIENIE
J. P. stanęła pod zarzutem tego, że:
- w dniu 21 marca 2011 r. u zbiegu ul. T. i A. w W., przenosiła towar
pochodzenia niewspólnotowego w postaci 118 paczek (2360 sztuk) papierosów
różnych marek, nieoznaczonych polskimi znakami akcyzy wbrew obowiązkowi
wynikającemu z art. 114 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
(Dz. U. nr 3. poz. 11 z 12.01.2009 r.). stanowiący przedmiot czynu zabronionego
określonego w art. 63 § 2 i § 7 k.k.s. w zb. z art. 86 § 1 i § 4 k.k.s. w
zw. z art. 54 § 1i § 3 k.k.s. w zw. z art. 7§1k.k.s., należne
cło wynosi 55,00 zł i należny podatek akcyzowy wynosi 1382,00 zł (VAT 352,00 zł),
to jest popełnienia czynu z art. 65 § 1 i § 4 k.k.s. w zb. z art. 91 § 1 i § 4
k.k.s. w zw. art. 7 § 1 k.k.s.
Wyrokiem zaocznym z dnia 29 maja 2013 r. Sąd Rejonowy uznał oskarżoną
za winną popełnienia zarzuconego jej czynu i za to wymierzył jej karę grzywny w
wysokości 1 500 zł.
Orzeczenie uprawomocniło się nie będąc zaskarżone przez żadną ze stron.
Obecnie kasację od tego wyroku, na korzyść oskarżonej, wniósł Prokurator
Generalny i podniósł w niej zarzut:
- rażącego i mającego wpływ na treść orzeczenia naruszenia art. 113 § 1 i 3
k.k.s. w zw. z art. 479 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k., polegającego na wydaniu
przez sąd wyroku zaocznego, w sytuacji gdy oskarżona nie złożyła wyjaśnień w
sprawie, co w konsekwencji stanowiło naruszenie jej prawa do obrony.
Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku
zaocznego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zarzut podniesiony w kasacji jest oczywiście zasadny, tak jak wymaga tego
art. 535§5 k.p.k.
Bezsprzecznie w niniejszej sprawie nie zaistniały elementarne warunki do
wydania wyroku zaocznego.
Zgodnie z dyspozycją art. 113 § 1 k.k.s. w postępowaniu w sprawach o
przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe stosuje się odpowiednio przepisy
kodeksu postępowania karnego, jeżeli przepisy kodeksu karnego skarbowego nie
stanowią inaczej, a zatem również w tym postępowaniu, wydanie wyroku
3
zaocznego możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy spełnione zostały warunki z art.
479 k.p.k.
W niniejszej sprawie warunki te spełnione nie zostały – obwiniona, jak
ustalono, od wielu miesięcy przebywa poza granicami kraju, co skutkowało
niemożnością przesłuchania jej w sprawie i postawienia zarzutu popełnienia
wykroczenia. Okoliczność ta była oczywista i skutkowała zastosowaniem wobec J.
P. na podstawie art. 175 k.k.s. trybu postępowania w stosunku do osób
nieobecnych.
Jak wynika natomiast z art. 479§2 k.p.k. wydanie wyroku zaocznego możliwe
jest tylko po przeprowadzeniu rozprawy, na której odczytuje się wcześniejsze
wyjaśnienia oskarżonego. Warunkiem sine quo non wydania wyroku zaocznego
jest zatem złożenie przez oskarżonego wyjaśnień w sprawie.
Skoro warunek ten w niniejszej sprawie nie został spełniony, nie było też
podstaw do wydania zaskarżonego wyroku zaocznego, a skoro został wydany,
nastąpiło to z rażącym naruszeniem prawa procesowego.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy, uznając zasadność podniesionego w kasacji
zarzutu, orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku zaocznego i przekazaniu sprawy
do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd winien respektować
obowiązujące przepisy i przeprowadzić postępowanie z zachowaniem
elementarnych gwarancji procesowych, w tym przestrzegania prawa do obrony.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.. wydanie wyroku zaocznego możliwe
jest tylko po przeprowadzeniu rozprawy, na której odczytuje się wcześniejsze
wyjaśnienia oskarżonego. Warunkiem sine quo non wydania wyroku zaocznego
jest zatem złożenie przez oskarżonego wyjaśnień w sprawie.
Skoro warunek ten w niniejszej sprawie nie został spełniony, nie było też
podstaw do wydania zaskarżonego wyroku zaocznego, a skoro został wydany,
nastąpiło to z rażącym naruszeniem prawa procesowego.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy, uznając zasadność podniesionego w kasacji
zarzutu, orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku zaocznego i przekazaniu sprawy
do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd winien respektować
obowiązujące przepisy i przeprowadzić postępowanie z zachowaniem
elementarnych gwarancji procesowych, w tym przestrzegania prawa do obrony.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.