Postanowienie SN z 7 listopada 2014, sygn. II KK 290/14
Data orzeczenia
7 listopada 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Rafał Malarski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 7 listopada 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
w sprawie P. T., P. M., M. P. i J. S.
skazanych z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu
narkomanii i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 7 listopada 2014 r.,
wniosków obrońców
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 7 lutego 2014 r.,
sygn. akt … 557/13, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 22
kwietnia 2013 r., sygn. akt … 3/11,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,
p o s t a n o w i ł:
wniosków nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Obrońcy skazanych wraz z kasacjami złożyli wnioski o wstrzymanie
wykonania zaskarżonego wyroku. Obrońcy P. T. i M. P. (chociaż w tym przypadku
we wniosku mylnie wskazano dane P. T.) we wspólnych kasacjach dotyczących
tych skazanych uzasadniali wniosek „istotnymi powodami do wcześniejszego
uznania skargi kasacyjnej”. Obrońca P. M. i J. S. motywowała wnioski rangą
podnoszonych zarzutów i ich uzasadnieniem, a także sytuacją rodzinną skazanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wnioski obrońców skazanych należało uznać za niezasadne. Regułą w
procesie karnym jest wykonalność wyroków z chwilą ich uprawomocnienia, co
jasno wynika z treści art. 9 § 2 k.k.w. Możliwość wstrzymania przez Sąd Najwyższy
2
wykonania zaskarżonego orzeczenia w oparciu o art. 532 § 1 k.p.k., zgodnie z
utrwaloną linią orzeczniczą, należy ograniczyć do przypadków szczególnych, gdy
strona wykaże istnienie wyjątkowych okoliczności, które mogą spowodować, iż
wykonywanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą nazbyt dolegliwe i w zasadzie
nieodwracalne skutki. Nadto wniosek w trybie art. 532 § 1 k.p.k. powinien zawierać
dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności
podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów (zob. postanowienia SN: z dnia 6
lutego 2013r., V KK 450/12, Lex nr 1277817; z dnia 4 października 2012r., II KK
56/12, Lex nr 1220820; z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98, OSNPP 1999, nr
3, poz. 19).
Odnosząc tę uwagę do wszystkich wniosków, podnieść trzeba, że wbrew
twierdzeniom obrońców, podnoszone zarzuty, nie przesądzając oczywiście na tym
etapie postępowania ich zasadności, nie są takiej natury, aby możliwe było uznanie
istnienia tak wysokiego stopnia prawdopodobieństwa ich trafności, który prowadzić
by mógł do uwzględnienia przedmiotowych żądań.
Wnioski obrońców P. T. i M. P. uzasadnione zostały w sposób nader ogólny,
albowiem ich motywacja sprowadzała się do stwierdzenia obrońców o istnieniu
„istotnych powodów do wcześniejszego uznania skargi kasacyjnej”. Nie sposób jest
przy tym stwierdzić, jakie miałyby to być powody, oraz na czym miałoby polegać
„wcześniejsze uznanie skargi kasacyjnej”.
Przechodząc do wniosków obrońcy P. M. i J. S., podkreślić należy, że
podnoszone przez nią powody wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku
właściwe są raczej dla instytucji odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności,
ewentualnie do orzeczenia przerwy w jej wykonaniu. Co więcej, akcentowana w
obydwu przypadkach rozłąka skazanych z rodziną i pozbawienie tychże osób
źródła utrzymania w związku z utratą pracy przez skazanych stanowią w istocie
zwyczajne następstwa wykonania kary pozbawienia wolności.
Mając na względzie powyższą argumentację, brak było w sprawie podstaw
do uwzględnienia wniosków i dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej
postanowienia.