Baza orzeczeń sądowych

...eg ubezpieczenia. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego prawomocnego orzeczenia, skarżąc wyrok w całości, powód podniósł zarzuty obrazy prawa materialnego, a to: 1) art. 65 § 2 k.c. w zw. z art. 385 § 2 k.c., poprzez błędne zastosowanie reguły interpretacyjnej zawartej w art. 65 § 2 k.c. i w rezu acie niesłuszne uznanie, iż obowiązek wynikający z § 8 ust. 1 pkt 11 lit. b.1 owu-ac obejmuje swoim zakresem zabezpieczenie dokumentów tylko poza pojazdem, po opuszczeniu pojazdu (tj. oddaleniu się od pojazdu i pozostaw...

...akcji Banku należących do Skarbu Państwa w ra- mach oferty publicznej na podstawie § 3 ust. 1 uchwały nr 18 Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. (M.P. Nr 18, poz. 172). Na podstawie § 3 ust. 2 tej uchwały oraz art. 385 § 2 k.c. pozwany Bank ustanowił wymieniony wyżej regulamin. Zgodnie z § 3 ust. 1 regulaminu udostępnianie pracownikom Banku akcji nastąpi nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia rozpoczęcia zbywania akcji przez Skarb Państwa w pierw- szej ofercie publicznej, a w myśl § 3 ust. 2 tego aktu, uprawnienia pracownikó...

...2002 r., IV CKN 1616 00, wynika, że Sąd Najwyższy wyjaśniał kwestię chwili związania stron stosunku umownego o charakterze ciągłym wzorcem wydanym w czasie jego trwania wyłącznie w płaszczyźnie unormowania art. 385 § 3 k.c. (obecnie art. 3841 k.c.). Przeprowadzenie takiej zwężonej oceny jest niewystarczające, gdyż Sąd Najwyższy dostrzegł możliwość wprowadzenia cen wynikających z nowej taryfy w terminie innym niż upływ terminu wypowiedzenia. W związku z tym powstaje pytanie, czy odmienne określenie terminu związania wzorcem...

...a roszczenia powodów w zakresie wartości skradzionego pojazdu, ustalonej w postępowaniu sądowym na kwotę 52 000 zł. Stwierdził, że strona pozwana redagując ogólne warunki ubezpieczenia naruszyła postanowienia art. 385 § 2 k.c., bowiem warunki te są niejasne, niezrozumiałe a miejscami nawet wprowadzające w błąd kontrahenta. W szczególności dotyczy to mylnie użytego w nich, oraz we wniosku o ubezpieczenie, pojęcia „ubezpieczenie pełne”, które sugeruje najpełniejszy zakres ubezpieczenia, bez wyłączenia jakichkolwiek form kradzi...

...art. 492 i 493 k.c. – cel zamierzony przez jedną stronę, który jest wiadomy drugiej. Należy podzielić pogląd, że także na gruncie prawa polskiego, i to nie tylko w zakresie stosunków z udziałem konsumentów (art. 385 § 2 k.c.), wątpliwości należy tłumaczyć na niekorzyść strony, która zredagowała umowę. Ryzyko wątpliwości wynikających z niejasnych postanowień umowy, nie dających usunąć się w drodze wykładni, powinna bowiem ponieść strona, która zredagowała umowę. Z przedstawionych wyjaśnień wynika, że Sąd Apelacyjn...

...azę art. 3851 § 1 k.c. w wyniku jego błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania, w ramach zaś podstawy naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy podniosła zarzut naruszenia art. 385 k.p.c., poprzez jego niezastosowanie, mimo że apelacja była bezzasadna. W oparciu o te zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi drugiej instancji, ewentualnie uchylenie tego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W uzasadni...

...błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na pominięcie przepisów chroniących prawo własności w dniu konfiskaty nieruchomości na rzecz Państwa bez przyznania jakiegokolwiek odszkodowania tj. art. 385 kodeksu cywilnego austriackiego, art. 99 Konstytucji Marcowej z 1921 roku (oba przepisy obowiązywały w grudniu 1944 roku) i bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania administracyjnego lub sądowego i błędne przyjęcie, że powództwo windykacyjne jest niezasadne. 5. naruszenie art. 1 sporządzonego w dniu 20 marca 1952...

...1492 00, LEX nr 78867); 2). naruszenie prawa materialnego poprzez pominięcie przepisów chroniących prawo własności przed konfiskatą nieruchomości na rzecz Państwa bez przyznania jakiegokolwiek odszkodowania, tj. art. 385 kodeksu cywilnego austriackiego, art. 99 Konstytucji Marcowej z 1921 roku (oba przepisy obowiązywały w grudniu 1944 roku) i bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania administracyjnego lub sądowego, poprzez przyjęcie pomimo 6 uznania dekretu PKWN z dnia 12 grudnia 1944 roku o przejęciu niektórych lasów na własność...

...w kwestii zarzutów związanych z art. 4 ust. 2 ustawy o kredycie konsumenckim, jak i zarzutów związanych z wyłączeniem możliwości posługiwania się w stosunkach umownych z konsumentem regulaminem (art. 384 § 1, art. 385 i 3851 k.c.). Sąd ten podzielił stanowisko Prezesa Urzędu, wno- szącego o oddalenie apelacji przeciwnika, że dane wskazane w art. 4 ust. 2 ustawy o kredycie konsumenckim powinny być zawarte w dokumencie umowy. Skoro bowiem umowa ma być zawarta na piśmie (ust. 1) i powinna zawierać obligatoryjny zestaw określonych danych...

...niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że wyłączenie spod działania tego dekretu mogło nastąpić przy kumulatywnym spełnieniu dwóch przesłanek przewidzianych w art. 1 ust. 1 pkt 3 tej regulacji - art. 385 kodeksu cywilnego austriackiego i art. 99 Konstytucji Marcowej z 1921 r. (obowiązujących w grudniu 1944 r.) chroniących prawo własności 4 przed przejęciem przez państwo bez odszkodowania - przez ich niezastosowanie - art. 1 Protokołu Nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonego w Pa...

...równo dokonane prze sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne, jak i z przyjętą przez ten sąd podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia, to przytoczenie w uzasadnieniu orzeczenia sądu drugiej instancji przepisu art. 385 k.c. – jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia jest wystarczające. Drugi z zarzutów skargi kasacyjnej, mający wypełnić podstawę z omawianego art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. zmierza do wykazania, iż podstawa faktyczna zaskarżonego wyroku jest niekompletna wobec naruszenia przez Sąd Apelacyjny przepisu art. 381 i 382 k.p.c.,...

...z art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., powód zarzucił naruszenie prawa materialnego, a to art. 827 § 1 k.c., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz art. 805 § 1 k.c. w zw. z art. 65 § 2, art. 354 § 1, art. 355 § 1, art. 385 § 2 k.c. i art. 2 pkt 5 ppkt 17b o.w.u. autocasco TU A. S.A., poprzez ich błędną wykładnię. Na tej podstawie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie apelacji pozwanego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, a także...

...e nie było podstaw do przyjęcia nieważności wskazanych w apelacji postanowień analizowanych o.w.u.u. Po trzecie, postanowienia § 10 pkt 6d o.w.u.u. są sformułowane w sposób jednoznaczny i zrozumiały w świetle art. 385 § 2 k.c. Po czwarte, omawiane postanowienia o.w.u.u. nie mogły być uznane za niedozwolone klauzule umowne w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c. W kasacji powódki podnoszono naruszenie art. 3531 k.c., art. 65 k.c., art. 385 § 2 k.c. oraz art. 385 § 1 k.c. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu Okrę...

...ść pkt XI – ust. 4 o.w.u. leasingu. Nie było bowiem zamiarem stron to, aby zabezpieczenie wekslowe wygasło przed pełnym wykonaniem i rozliczeniem umowy leasingu. W kasacji pozwanego podniesiono zarzuty naruszenia art. 385 § 2 k.c., art. 65 k.c., art. 3531 k.c. i art. 245 k.p.c. Skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy, tj. oddalenia powództwa wobec pozwanego, ewentualnie – uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył...

...iny wynikającej z zaniedbania obowiązków w zakresie utrzymania czystości i zapewnienia bezpieczeństwa poru- szania się po schodach; 4) obrazę art. 444 § 2 i art. 445 k.c., przez ich niezastosowa- nie; 5) obrazę art. 385 k.c., przez jego zastosowanie. Zastrzeżenia powoda budzi przyjęta przez Sąd drugiej instancji zasada odpowiedzialności pozwanej. Wątpliwości budzi, czy właściwe jest ustalenie Sądu jakoby pozwana nie była zakładem „wpędza- nym" w ruch przy pomocy sił przyrody. W ramach zakładu pozwanej funkcjonowały jednostki pe...

...la Sądu Apelacyjnego zupełnie niezrozumiałe. Kwestionowane postanowienie jest nie tylko „niefortunne”, ale oczywiście nieprawidłowe i powinno być zmienione. Nieporozumieniem jest powoływanie się pozwanego na art. 385 § 2 kc – przepis ten dotyczy sytuacji, gdy konkretne postanowienie nie zostało zakwestionowane jako abuzywne, a jedynie budzi pewne wątpliwości interpretacyjne. Natomiast w niniejszym przypadku kwestionowane postanowienie jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumenta. Niedopuszczalne jest bowiem...

...art. 492 i 493 k.c. – cel zamierzony przez jedną stronę, który jest wiadomy drugiej. Należy podzielić pogląd, że także na gruncie prawa polskiego, i to nie tylko w zakresie stosunków z udziałem konsumentów (art. 385 § 2 k.c.), wątpliwości należy tłumaczyć na niekorzyść strony, która zredagowała umowę. Ryzyko wątpliwości wynikających z niejasnych postanowień umowy, nie dających 6 usunąć się w drodze wykładni, powinna bowiem ponieść strona, która zredagowała umowę. Z przedstawionych wyjaśnień wynika, że Sąd Apelacy...

...art. 492 i 493 k.c. – cel zamierzony przez jedną stronę, który jest wiadomy drugiej. Należy podzielić pogląd, że także na gruncie prawa polskiego, i to nie tylko w zakresie stosunków z udziałem konsumentów (art. 385 § 2 k.c.), wątpliwości należy tłumaczyć na niekorzyść strony, która zredagowała umowę. Ryzyko wątpliwości wynikających z niejasnych postanowień umowy, nie dających usunąć się w drodze wykładni, powinna bowiem ponieść strona, która zredagowała umowę. W świetle powyższego zarzut skarżącej, że ustalenie...

..., że taka abuzywność wzorca mogłaby dotyczyć nie tyle „samej treści wzorca, co jego obiektywnej zrozumiałości”. Z uzasadnienia takiego zarzutu nie wynika to, że powód odwołuje się do regulacji zawartej w art. 385 § 2 k.c. (konieczność tłumaczenia postanowień niejednoznacznych wzorca na korzyść konsumenta). Wspomnianą „obiektywną niezrozumiałość” zakwestionowanego wzorca strona powodowa dostrzega natomiast w tym, że „pozwany Bank rozmyślnie wprowadza w błąd konsumentów, ukrywając przed nimi rzeczywisty rozkład praw...

...art. 492 i 493 k.c. – cel zamierzony przez jedną stronę, który jest wiadomy drugiej. Należy podzielić pogląd, że także na gruncie prawa polskiego, i to nie tylko w zakresie stosunków z udziałem konsumentów (art. 385 § 2 k.c.), wątpliwości należy tłumaczyć na niekorzyść strony, która zredagowała umowę. Ryzyko wątpliwości wynikających z niejasnych postanowień umowy, nie dających usunąć się w drodze wykładni, powinna bowiem ponieść strona, która zredagowała umowę. Z przedstawionych wyjaśnień wynika, że Sąd Apelacyjn...