Przeglądaj tezy, sygnatury, sądy i podstawy prawne w czytelnej formie.
Teza Karalnym zachowaniem jest doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Wystarczy, aby ta osoba mogła dysponować tym mieniem.
Teza Przepis art. 440 k.p.k., przewidujący możliwość uchylenia zaskarżonego orzeczenia na niekorzyść oskarżonego, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów z powodu jego rażącej niesprawiedliwości, nie może być nadużywany i stanowić swoistego antidotum na niedoskonałości środków odwoławczych sporządzanych przez podmi...
Teza Przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej jest przestępstwem formalnym, a zatem do wypełnienia jego znamion wystarczy sama bierna przynależność, bez popełnienia jakichkolwiek innych czynów zabronionych.
Teza Znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych jest ilość pozwalająca na sporządzenie, co najmniej kilkaset jednorazowych porcji, mogących odurzyć, co najmniej kilkaset osób.
Teza Nie jest rolą Sądu ocena rozwiązań penalnych wprowadzonych przez ustawodawcę i związanych z tym priorytetów tej władzy co do dóbr wymagających ponadprzeciętnej ochrony, ale racjonalne wykonywanie władzy sądowniczej nie oznacza, że poza związaniem ustawowymi granicami kary Sąd ma obowiązek wymierzać ją proporcjonalnie do mogących...
Teza Sąd odwoławczy dostrzegając potrzebę takiego orzeczenia, tj. uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania wobec współoskarżonego, co do którego wyrok nie został zaskarżony, jest wręcz zobligowany do zastosowania art. 435 k.p.k., oczywiście wtedy gdy przemawiają za tym te same względy, które l...
Teza 1. Rola prawa karnego materialnego, a w szczególności prawa karnego gospodarczego, powinna być subsydiarna w sensie u ima ratio. W konsekwencji i organy ścigania powinny tylko w wyjątkowych wypadkach, a więc powściągliwie, ingerować w transakcje prywatnego podmiotu gospodarczego, który swobodnie, zgodnie z swoim interesem uzgadn...
Teza Popełnione w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa za korzyść uzyskaną z popełnienia przestępstwa uważa się mienie, które sprawca objął we władanie przed popełnieniem przestępstwa do chwili wydania chociażby nieprawomocnego wyroku.