Uchwalenie: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach
Wejscie w życie: 14 kwietnia 1984
Ostatnia Zmiana: 24 czerwca 2020
Ustawa o fundacjach
Art. 5. 1. Fundator ustala statut fundacji, określający jej nazwę, siedzibę
i majątek, cele, zasady, formy i zakres działalności fundacji, skład i organizację
zarządu, sposób powoływania oraz obowiązki i uprawnienia tego organu i jego
członków. Statut może zawierać również inne postanowienia, w szczególności
dotyczące prowadzenia przez fundację działalności gospodarczej, dopuszczalności i warunków jej połączenia z inną fundacją, zmiany celu lub statutu, a także przewidywać tworzenie obok zarządu innych organów fundacji.
1a. Do korzystania ze środków komunikacji elektronicznej w głosowaniu władz
fundacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 10 ust. 1a–1d ustawy z dnia 7 kwietnia
1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach.
1b. Rozwiązania, o których mowa w ust. 1a, stosuje się w przypadku
wprowadzenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, o których mowa
w ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób
zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284, 322, 374
i 567).
1c. Jeżeli kadencja zarządu fundacji lub jej innych organów, o których mowa
w ust. 1, upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu
epidemii, o których mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz
zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, lub do 30 dni po odwołaniu danego
stanu, podlega ona przedłużeniu do czasu wyboru zarządu fundacji lub jej innych
organów na nową kadencję, jednak nie dłużej niż do 60 dni od dnia odwołania stanu
zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii.
2. Fundator może wskazać ministra właściwego ze względu na cele fundacji.
Oświadczenie fundatora w tej sprawie powinno być dołączone do statutu i przekazane
sądowi prowadzącemu rejestr fundacji.
3. Fundacja, która ma prowadzić działalność na terenie jednego województwa,
powinna mieć siedzibę na terenie województwa objętego działalnością tej fundacji.
4. Jeżeli w statucie określa się przeznaczenie środków majątkowych fundacji po
jej likwidacji, środki te powinny być przeznaczone na cele, o których mowa w art. 1.
5. Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących
realizacji jej celów. Jeżeli fundacja ma prowadzić działalność gospodarczą, wartość
środków majątkowych fundacji przeznaczonych na działalność gospodarczą nie może
być mniejsza niż tysiąc złotych.
6. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić ulgi i zwolnienia
z tytułu przeznaczenia zysków z działalności gospodarczej fundacji na realizację jej
zadań statutowych, inne niż ulgi i zwolnienia określone w innych ustawach.
Art. 14. 1. Jeżeli działanie zarządu fundacji w istotny sposób narusza przepisy
prawa lub postanowienia jej statutu albo jest niezgodne z jej celem, organ, o którym
mowa w art. 13, może wyznaczyć odpowiedni termin do usunięcia tych uchybień
w działalności zarządu albo może żądać dokonania w wyznaczonym terminie zmiany
zarządu fundacji.
2. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, albo w razie
dalszego uporczywego działania zarządu fundacji w sposób niezgodny z prawem,
statutem lub celem fundacji, organ, o którym mowa w art. 13, może wystąpić do sądu
o zawieszenie zarządu fundacji i wyznaczenie zarządcy przymusowego.
3. Zarządca przymusowy reprezentuje fundację w sprawach wynikających
z zarządu, w tym również w postępowaniu sądowym; jest on obowiązany wykonywać
czynności potrzebne do prawidłowego działania fundacji.
4. Sąd uchyli swe postanowienie o zawieszeniu zarządu fundacji i wyznaczeniu
zarządcy przymusowego na wniosek zarządu fundacji, jeżeli z okoliczności wynika,
że działania, o których mowa w ust. 1, zostaną zaniechane.

Art. 14a. 1. Organ, o którym mowa w art. 13, sprawuje kontrolę nad
działalnością fundacji będącej instytucją obowiązaną w rozumieniu przepisów
o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w zakresie
zgodności jej działania z przepisami tej ustawy.
2. Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
rozdziału 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz
finansowaniu terroryzmu (Dz. U. poz. 723 i 1075).
Art. 19. 1. Fundacje zagraniczne mające siedzibę za granicą mogą tworzyć
przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Utworzenie przedstawicielstwa wymaga zezwolenia, które oznacza
jednocześnie zgodę na podjęcie działalności określonej w zezwoleniu. Zezwolenie
wydaje minister właściwy ze względu na zakres swego działania oraz cele utworzenia
przedstawicielstwa.
3. Zezwolenie może być wydane, jeżeli utworzenie przedstawicielstwa ma służyć
realizacji celów określonych w art. 1; jeżeli przedstawicielstwo ma prowadzić także
działalność gospodarczą, stosuje się odpowiednio przepis art. 5 ust. 5 zdanie pierwsze.
4. Przedstawicielstwo jest obowiązane przestrzegać przepisów prawa
obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
5. Minister właściwy ze względu na zakres swego działania oraz cele utworzenia
przedstawicielstwa może cofnąć zezwolenie, jeżeli przedstawicielstwo nie dotrzymuje
warunków określonych w zezwoleniu lub w istotny sposób narusza przepisy prawa
obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo interes państwa.
6. Jeżeli przedstawicielstwo lub reprezentowana przez nie fundacja naraża na
szkodę bezpieczeństwo lub inny ważny interes państwa, właściwy minister może
zawiesić zezwolenie. Zawieszenie zezwolenia powoduje – do czasu podjęcia decyzji
w sprawie cofnięcia zezwolenia – bezzwłoczne zaprzestanie działalności objętej
zezwoleniem bez odszkodowania z tego tytułu.
7. W sprawach działalności gospodarczej przedstawicielstwa stosuje się ponadto
przepisy odrębne, dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej przez przedstawicielstwa podmiotów zagranicznych.