Art. 93. Kodeks Postępowania Administracyjnego

Art. 93. Rozprawą kieruje wyznaczony do przeprowadzenia rozprawy
pracownik tego organu administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie.
Gdy postępowanie toczy się przed organem kolegialnym, rozprawą kieruje
przewodniczący albo wyznaczony członek organu kolegialnego.

Następne Artykuły

Art. 94. § 1. Nieobecność na rozprawie stron należycie wezwanych na rozprawę
nie stanowi przeszkody do jej przeprowadzenia.
§ 2. Kierujący rozprawą odroczy ją, jeżeli stwierdzi poważne nieprawidłowości
w wezwaniu stron na rozprawę, jeżeli niestawienie się strony zostało spowodowane
przeszkodą trudną do przezwyciężenia, a także z innej ważnej przyczyny.

Art. 95. § 1. Na rozprawie strony mogą składać wyjaśnienia, zgłaszać żądania,
propozycje i zarzuty oraz przedstawiać dowody na ich poparcie. Ponadto strony mogą
wypowiadać się co do wyników postępowania dowodowego.
§ 2. Kierujący rozprawą może uchylić zadawane świadkom, biegłym i stronom
pytania, jeżeli nie mają one istotnego znaczenia dla sprawy. Jednakże na żądanie
strony należy zamieścić w protokole osnowę treści uchylonego pytania.

Art. 96. Za niewłaściwe zachowanie się w czasie rozprawy strony, świadkowie,
biegli i inne osoby uczestniczące w rozprawie mogą być, po uprzednim ostrzeżeniu,
wydalone z miejsca rozprawy przez kierującego rozprawą oraz ukarane grzywną do
100 zł. Na postanowienie o ukaraniu grzywną służy zażalenie.
Art. 96a. § 1. W toku postępowania może być przeprowadzona mediacja, jeżeli
pozwala na to charakter sprawy.
§ 2. Mediacja jest dobrowolna.
§ 3. Celem mediacji jest wyjaśnienie i rozważenie okoliczności faktycznych i
prawnych sprawy oraz dokonanie ustaleń dotyczących jej załatwienia w granicach
obowiązującego prawa, w tym przez wydanie decyzji lub zawarcie ugody.
§ 4. Uczestnikami mediacji mogą być:
1) organ prowadzący postępowanie oraz strona lub strony tego postępowania albo
2) strony postępowania.
Art. 96b. § 1. Organ administracji publicznej, z urzędu lub na wniosek strony,
zawiadamia strony oraz organ, o którym mowa w art. 106 § 1, w przypadku gdy ten
organ nie zajął stanowiska, o możliwości przeprowadzenia mediacji.
§ 2. We wniosku strona może wskazać mediatora.
§ 3. W zawiadomieniu o możliwości przeprowadzenia mediacji organ
administracji publicznej zwraca się do stron o:
1) wyrażenie zgody na przeprowadzenie mediacji,
2) wybranie mediatora
– w terminie czternastu dni od dnia doręczenia zawiadomienia.
§ 4. Zawiadomienie o możliwości przeprowadzenia mediacji zawiera pouczenie
o zasadach prowadzenia mediacji oraz ponoszenia jej kosztów.
Art. 96c. Mediacji nie przeprowadza się w przypadku niewyrażenia zgody na
przeprowadzenie mediacji w terminie, o którym mowa w art. 96b § 3.
Art. 96d. § 1. Jeżeli uczestnicy mediacji wyrazili zgodę na przeprowadzenie
mediacji, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o skierowaniu sprawy
do mediacji. Postanowienie doręcza się stronom oraz organowi, o którym mowa w art.
106 § 1.
§ 2. W postanowieniu o skierowaniu sprawy do mediacji wskazuje się mediatora
wybranego przez uczestników mediacji, a jeżeli uczestnicy mediacji nie wybrali
mediatora, wskazuje się mediatora wybranego przez organ administracji publicznej,
posiadającego odpowiednią wiedzę i umiejętności w zakresie prowadzenia mediacji w
sprawach danego rodzaju.
Art. 96e. § 1. Organ administracji publicznej, kierując sprawę do mediacji,
odracza rozpatrzenie sprawy na okres do dwóch miesięcy.
§ 2. Na zgodny wniosek uczestników mediacji lub z innych ważnych powodów
termin określony w § 1 może zostać przedłużony, nie dłużej jednak niż o miesiąc.
§ 3. W przypadku nieosiągnięcia celów mediacji określonych w art. 96a § 3 w
terminie, o którym mowa w § 1 albo 2, organ administracji publicznej wydaje
postanowienie o zakończeniu mediacji i załatwia sprawę.
Art. 96f. § 1. Mediatorem może być osoba fizyczna, która posiada pełną
zdolność do czynności prawnych i korzysta z pełni praw publicznych, w szczególności
mediator wpisany na listę stałych mediatorów lub do wykazu instytucji i osób
uprawnionych do prowadzenia postępowania mediacyjnego, prowadzonych przez prezesa sądu okręgowego, lub na listę prowadzoną przez organizację pozarządową lub
uczelnię, o której informację przekazano prezesowi sądu okręgowego.
§ 2. W przypadku gdy organ prowadzący postępowanie jest uczestnikiem
mediacji, mediatorem może być wyłącznie osoba wpisana na listę stałych mediatorów
lub do wykazu instytucji i osób uprawnionych do prowadzenia postępowania
mediacyjnego, prowadzonych przez prezesa sądu okręgowego, lub mediator wpisany
na listę prowadzoną przez organizację pozarządową lub uczelnię, o której informację
przekazano prezesowi sądu okręgowego.
§ 3. Mediatorem nie może być pracownik organu administracji publicznej, przed
którym toczy się postępowanie w sprawie.
Art. 96g. § 1. Mediator powinien zachować bezstronność przy prowadzeniu
mediacji i niezwłocznie ujawnić okoliczności, które mogłyby wzbudzić wątpliwość co
do jego bezstronności, w tym odpowiednio okoliczności, o których mowa w art. 24 §
1 i 2.
§ 2. Mediator odmawia przeprowadzenia mediacji w przypadku wątpliwości co
do jego bezstronności i niezwłocznie zawiadamia o tym uczestników mediacji oraz
organ administracji publicznej, jeżeli nie jest on uczestnikiem mediacji.
Art. 96h. Organ administracji publicznej niezwłocznie przekazuje mediatorowi
dane kontaktowe uczestników mediacji oraz ich pełnomocników, w szczególności
numery telefonów i adresy poczty elektronicznej, jeżeli je posiada.
Art. 96i. Mediator zapoznaje się z aktami sprawy i ma prawo sporządzania z nich
notatek, kopii lub odpisów, chyba że uczestnik mediacji w terminie siedmiu dni od
dnia ogłoszenia lub doręczenia postanowienia o skierowaniu sprawy do mediacji nie
wyrazi zgody na zapoznanie się mediatora z aktami.
Art. 96j. § 1. Mediacja nie jest jawna.
§ 2. Mediator, uczestnicy mediacji i inne osoby biorące udział w mediacji są
obowiązani zachować w tajemnicy wszelkie fakty, o których dowiedzieli się w
związku z prowadzeniem mediacji, chyba że uczestnicy mediacji postanowią inaczej.
§ 3. Propozycje ugodowe, ujawnione fakty lub oświadczenia złożone w toku
mediacji nie mogą być wykorzystywane po jej zakończeniu, z wyjątkiem ustaleń
zawartych w protokole z przebiegu mediacji.
Art. 96k. Mediator prowadzi mediację, dążąc do polubownego rozwiązania
sporu, w tym przez wspieranie uczestników mediacji w formułowaniu przez nich
propozycji ugodowych.
Art. 96l. § 1. Mediator ma prawo do wynagrodzenia i zwrotu wydatków
związanych z przeprowadzeniem mediacji, chyba że wyraził zgodę na prowadzenie
mediacji bez wynagrodzenia.
§ 2. Koszty wynagrodzenia i zwrotu wydatków związanych z przeprowadzeniem
mediacji pokrywa organ administracji publicznej, a w sprawach, w których może być
zawarta ugoda – strony w równych częściach, chyba że postanowią one inaczej.
§ 3. Koszty mediacji są pokrywane niezwłocznie po jej zakończeniu.
Art. 96m. § 1. Mediator sporządza protokół z przebiegu mediacji.
§ 2. Protokół z przebiegu mediacji zawiera:
1) czas i miejsce przeprowadzenia mediacji;
2) imiona i nazwiska (nazwy) oraz adresy (siedziby) uczestników mediacji;
3) imię i nazwisko oraz adres mediatora;
4) dokonane ustalenia co do sposobu załatwienia sprawy;
5) podpis mediatora oraz uczestników mediacji, a jeżeli którykolwiek z
uczestników mediacji nie może podpisać protokołu, wzmiankę o przyczynie
braku podpisu.
§ 3. Mediator niezwłocznie przedkłada protokół z przebiegu mediacji organowi
administracji publicznej w celu włączenia go do akt sprawy i doręcza odpis tego
protokołu uczestnikom mediacji.
Art. 96n. § 1. Jeżeli w wyniku mediacji zostaną dokonane ustalenia dotyczące
załatwienia sprawy w granicach obowiązującego prawa, organ administracji
publicznej załatwia sprawę zgodnie z tymi ustaleniami, zawartymi w protokole
z przebiegu mediacji.
§ 2. Do akt postępowania nie włącza się dokumentów i innych materiałów, które
nie znajdują się w aktach postępowania, ujawnionych w toku mediacji przez jej
uczestników, jeżeli te dokumenty i materiały nie stanowią podstawy do załatwienia
sprawy zgodnie z ustaleniami zawartymi w protokole z przebiegu mediacji.

Art. 97. § 1. Organ administracji publicznej zawiesza postępowanie:
[1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców
zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą
okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega
umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105);]
1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców
zmarłej strony albo zarządcy sukcesyjnego do udziału w postępowaniu nie
jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5,
a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105);>
2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony;
3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności
do czynności prawnych;
<3a) w razie wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego, gdy postępowanie toczyło się
z udziałem zarządcy sukcesyjnego, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłego
do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności,
o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako
bezprzedmiotowe (art. 105);>
4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego
rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;
5) na wniosek Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, w przypadku gdy stroną
postępowania jest podmiot w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 2 pkt 44
ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U.
poz. 996 i 1997 oraz z 2017 r. poz. 791).
§ 2. Gdy ustąpią przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, o których
mowa w § 1 pkt 14, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu
lub na żądanie strony.
§ 3. Organ administracji publicznej podejmie postępowanie, o którym mowa w
§ 1 pkt 5, na wniosek Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

Art. 98. § 1. Organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli
wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie
sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu.
§ 2. Jeżeli w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron
nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za
wycofane.

<Art. 99. Organ administracji publicznej, który z przyczyny określonej
w art. 97 § 1 pkt 13a zawiesił postępowanie wszczęte z urzędu, poczyni
równocześnie niezbędne kroki w celu usunięcia przeszkody do dalszego
prowadzenia postępowania. Tak samo postąpi organ w razie zawieszenia z tej
samej przyczyny postępowania wszczętego na żądanie strony, jeżeli interes
społeczny przemawia za załatwieniem sprawy

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?