Art. 20. Kodeks Wykroczeń

Art. 20. § 1. Kara ograniczenia wolności trwa 1 miesiąc.
§ 2. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności ukarany:
1) nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego pobytu;
2) jest obowiązany do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele
społeczne;
3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.

Następne Artykuły

Art. 21. § 1. Obowiązek określony w art. 20 § 2 pkt 2 polega na wykonywaniu
nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w odpowiednim zakładzie pracy,
placówce służby zdrowia, opieki społecznej, organizacji lub instytucji niosącej pomoc
charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej w wymiarze od 20 do 40 godzin.
§ 2. W stosunku do osoby zatrudnionej organ orzekający, zamiast obowiązku
określonego w § 1, może orzec potrącenie od 10 do 25% wynagrodzenia za pracę na
rzecz Skarbu Państwa albo na cel społeczny wskazany przez organ orzekający;
w okresie odbywania kary ukarany nie może rozwiązać bez zgody sądu stosunku
pracy.
§ 3. (uchylony)

Art. 22. Wymierzając karę ograniczenia wolności, organ orzekający może
zobowiązać ukaranego do:
1) naprawienia w całości albo w części szkody wyrządzonej wykroczeniem;
2) przeproszenia pokrzywdzonego.

Art. 23. § 1. Jeżeli ukarany uchyla się od odbywania kary ograniczenia wolności
lub wykonania nałożonych na niego obowiązków, a także w przypadku gdy ukarany
wykonał część kary ograniczenia wolności, sąd zarządza wykonanie zastępczej kary
aresztu w wymiarze odpowiadającym karze ograniczenia wolności pozostałej do
wykonania, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary aresztu jest równoważny dwóm
dniom kary ograniczenia wolności.
§ 2. Na postanowienie w przedmiocie zarządzenia wykonania zastępczej kary
aresztu przysługuje zażalenie.

Art. 24. § 1. Grzywnę wymierza się w wysokości od 20 do 5000 złotych, chyba
że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Jeżeli za wykroczenie popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej
wymierzono karę aresztu, orzeka się obok tej kary również grzywnę, chyba że
orzeczenie grzywny nie byłoby celowe.
§ 3. Wymierzając grzywnę, bierze się pod uwagę dochody sprawcy, jego
warunki osobiste i rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

Art. 25. § 1. Jeżeli egzekucja grzywny okazała się bezskuteczna lub
z okoliczności sprawy wynika, że byłaby ona bezskuteczna, sąd może zamienić
grzywnę na pracę społecznie użyteczną, określając czas jej trwania. Praca społecznie
użyteczna trwa najkrócej tydzień, najdłużej 2 miesiące. Przepisy art. 20 § 2 i art. 21
§ 1 stosuje się odpowiednio.
§ 2. Jeżeli egzekucja grzywny okazała się bezskuteczna lub z okoliczności
sprawy wynika, że byłaby ona bez-skuteczna, sąd zarządza wykonanie zastępczej kary
aresztu, gdy:
1) ukarany oświadczy, że nie wyraża zgody na podjęcie pracy społecznie użytecznej
zamienionej na podstawie § 1 albo uchyla się od jej wykonania, lub
2) zamiana grzywny na pracę społecznie użyteczną jest niemożliwa lub niecelowa.
§ 3. Zarządzając wykonanie zastępczej kary aresztu sąd przyjmuje, że jeden
dzień zastępczej kary aresztu jest równoważny grzywnie od 20 do 150 złotych; kara
zastępcza nie może przekroczyć 30 dni aresztu.
§ 4. Na postanowienie w przedmiocie kar zastępczych, o których mowa w § 1
i 2, przysługuje zażalenie.

Art. 26. Nie można wymierzyć kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, jeżeli
warunki osobiste sprawcy uniemożliwiają odbycie tej kary

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?