Art. 136. Kodeks Wykroczeń

Art. 136. § 1. Kto z towarów przeznaczonych do sprzedaży umyślnie usuwa
utrwalone na nich oznaczenie określające ich cenę, termin przydatności do spożycia
lub datę produkcji, jakość lub ilość nominalną, gatunek lub pochodzenie,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 2. Kto przeznacza do sprzedaży towary z usuniętym trwałym oznaczeniem ich
ceny, terminu przydatności do spożycia lub daty produkcji, jakości, gatunku lub
pochodzenia albo towary niewłaściwie oznaczone,
podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny do 1500 złotych.
§ 3. Usiłowanie wykroczenia określonego w § 1 oraz podżeganie do niego
i pomocnictwo są karalne.

Następne Artykuły

Art. 137. § 1. (uchylony)
§ 2. Kierownik punktu sprzedaży detalicznej lub zakładu gastronomicznego,
który nie ma faktur albo innych dowodów dostawy lub przyjęcia na towary
przechowywane w punkcie sprzedaży detalicznej lub zakładzie gastronomicznym,
podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 138. Kto, zajmując się zawodowo świadczeniem usług, żąda i pobiera za
świadczenie zapłatę wyższą od obowiązującej albo umyślnie bez uzasadnionej
przyczyny odmawia świadczenia, do którego jest obowiązany,podlega karze grzywny.
Art. 138a. (uchylony)
[Art. 138b. § 1. Kto, będąc zobowiązany na mocy orzeczenia sądu do
zaniechania wykorzystywania lub do odwołania zalecenia stosowania ogólnych
warunków umów albo wzoru umowy, nie stosuje się do tego obowiązku, zawierając
w umowie niedozwolone postanowienia umowne, podlega karze grzywny.
§ 2. Jeżeli orzeczenie sądu, o którym mowa w § 1, dotyczy przedsiębiorcy
niebędącego osobą fizyczną, odpowiedzialność przewidzianą w § 1 ponosi osoba
kierująca przedsiębiorstwem lub osoba upoważniona do zawierania umów
z konsumentami.]
Art. 138c. § 1. Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa zawiera
z konsumentem umowę o kredyt konsumencki z rażącym naruszeniem wymagań
dotyczących informacji przekazywanych konsumentowi przed zawarciem umowy lub
treści umowy albo z pominięciem obowiązku doręczenia jej dokumentu,
podlega karze grzywny.
§ 1a. Tej samej karze podlega, kto zawierając z konsumentem umowę o kredyt
konsumencki nie dopełnia obowiązku oceny zdolności kredytowej.
§ 2. Kto w reklamach dotyczących kredytu konsumenckiego zawierających dane
dotyczące kosztu kredytu konsumenckiego, nie podaje:
1) stopy oprocentowania kredytu wraz z wyodrębnieniem opłat uwzględnianych
w całkowitym koszcie kredytu,
2) całkowitej kwoty kredytu,
3) rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania,
podlega karze grzywny.
§ 3. Kto przyjmuje od konsumenta weksel lub czek niezawierający klauzuli „nie
na zlecenie” w celu spełnienia lub zabezpieczenia świadczenia wynikającego
z umowy o kredyt konsumencki, podlega karze grzywny.
§ 4. Jeżeli przedsiębiorcą jest podmiot niebędący osobą fizyczną,
odpowiedzialność przewidzianą w przepisach § 13 ponosi osoba kierująca
przedsiębiorstwem lub osoba upoważniona do zawierania umów z konsumentami.
Art. 138d. § 1. Kto, podejmując zadania przewodnika górskiego na określonym
obszarze górskim wprowadza w błąd co do posiadanych uprawnień, podlega karze
ograniczenia wolności albo grzywny.
2. Tej samej karze podlega organizator turystyki, który wprowadza klientów
w błąd co do uprawnień osób, którym powierza wykonywanie zadań przewodnika
górskiego.]
§ 2. Tej samej karze podlega organizator turystyki lub przedsiębiorca
ułatwiający nabywanie powiązanych usług turystycznych, który wprowadza
podróżnych w błąd co do uprawnień osób, którym powierza wykonywanie zadań
przewodnika górskiego.

Art. 139. (uchylony)
Art. 139a. § 1. Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa:
1) zawiera z konsumentem umowę timeshare, umowę o długoterminowy produkt
wakacyjny, umowę pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub
długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umowę o uczestnictwo
w systemie wymiany, bez zachowania właściwych wymogów, dotyczących jej
treści lub formy,
2) żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę timeshare, umowę
o długoterminowy produkt wakacyjny lub umowę o uczestnictwo w systemie
wymiany, świadczenia przed upływem określonego w ustawie terminu do
odstąpienia od umowy, lub świadczenie takie przed upływem tego terminu od
konsumenta przyjmuje,
3) żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę pośrednictwa w odsprzedaży
timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, świadczenia przed
rozwiązaniem umowy lub przed doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez
konsumenta praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt
wakacyjny, lub świadczenie takie przed rozwiązaniem umowy lub przed
doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy
timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny od konsumenta
przyjmuje,
4) żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę przedwstępną, zobowiązującą do
zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu
wakacyjnego, lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, świadczenia
określonego w umowie przedwstępnej przed upływem terminu do odstąpienia od
umowy przedwstępnej, lub świadczenie takie przed upływem tego terminu od
konsumenta przyjmuje
– podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 2. Kto zawierając umowę timeshare sprzecznie z treścią nabywanego prawa
oświadcza, że przedmiotem umowy jest własność
– podlega karze grzywny.
§ 3. Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, po upływie
określonego w ustawie terminu do odstąpienia od umowy timeshare, umowy
o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży
timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego lub umowy o uczestnictwo
w systemie wymiany, nie przekazuje konsumentowi informacji wymaganych ustawą
– podlega karze grzywny.
§ 4. Karze określonej w § 3 podlega również ten, kto w zakresie działalności
swojego przedsiębiorstwa, po upływie określonego w ustawie terminu do odstąpienia
od umowy przedwstępnej, zobowiązującej do zawarcia umowy timeshare, umowy
o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży
timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umowy o uczestnictwo
w systemie wymiany, nie przekazuje konsumentowi informacji wymaganych ustawą.
Art. 139b. Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa zawierając
umowę z konsumentem nie spełnia wymagań dotyczących udzielenia informacji lub
wydania dokumentu, przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 30 maja 2014 r.
o prawach konsumenta (Dz. U. z 2017 r. poz. 683 i 2361), podlega karze grzywny.

Art. 140. Kto publicznie dopuszcza się nieobyczajnego wybryku,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 1500 złotych albo
karze nagany

Art. 141. Kto w miejscu publicznym umieszcza nieprzyzwoite ogłoszenie, napis
lub rysunek albo używa słów nieprzyzwoitych,podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1500 złotych albo karze
nagany.

Art. 142. Kto natarczywie, narzucając się lub w inny naruszający porządek
publiczny sposób, proponuje innej osobie dokonanie z nią czynu nierządnego, mając
na celu uzyskanie korzyści materialnej,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?