Art. 116. Kodeks Wykroczeń

Art. 116. § 1. Kto, wiedząc o tym, że:
1) jest chory na gruźlicę, chorobę weneryczną lub inną chorobę zakaźną albo
podejrzany o tę chorobę,
2) styka się z chorym na chorobę określoną w punkcie 1 lub z podejrzanym o to, że
jest chory na gruźlicę lub inną chorobę zakaźną,
3) jest nosicielem zarazków choroby określonej w punkcie 1 lub podejrzanym
o nosicielstwo,
nie przestrzega nakazów lub zakazów zawartych w przepisach o zapobieganiu tym
chorobom lub o ich zwalczaniu albo nie przestrzega wskazań lub zarządzeń
leczniczych wydanych na podstawie tych przepisów przez organy służby zdrowia,
podlega karze grzywny albo karze nagany.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto, sprawując pieczę nad osobą małoletnią lub
bezradną, nie dopełnia obowiązku spowodowania, aby osoba ta zastosowała się do
określonych w § 1 nakazów, zakazów, wskazań lub zarządzeń leczniczych.

Następne Artykuły

Art. 117. § 1. Kto, mając obowiązek utrzymania czystości i porządku w obrębie
nieruchomości, nie wykonuje swoich obowiązków lub nie stosuje się do wskazań
i nakazów wydanych przez właściwe organy w celu zabezpieczenia należytego stanu
sanitarnego i zwalczania chorób zakaźnych,
podlega karze grzywny do 1500 złotych albo karze nagany.
§ 2. Tej samej karze podlega przewoźnik obowiązany do zapewnienia
podróżnym odpowiednich warunków higieny, który nie utrzymuje środka transportu
we właściwym stanie sanitarnym.

Art. 118. § 1. Kto:
1) dokonuje uboju zwierzęcia bez wymaganego zezwolenia lub niezgodnie
z warunkami określonymi w tym zezwoleniu,
2) usuwa części zwierzęcia przed wykonaniem wymaganego badania po uboju,
3) nie poddaje mięsa badaniu, jeżeli takie badanie jest wymagane
– podlega karze grzywny.
§ 2. Kto wprowadza do obrotu mięso:
1) bez wymaganego oznakowania i świadectwa,
2) warunkowo zdatne do spożycia lub niezdatne do spożycia, wbrew określonemu
sposobowi jego wykorzystania
– podlega karze aresztu albo grzywny.
§ 3. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 i 2, można orzec
przepadek mięsa, chociażby nie stanowiło własności sprawcy wykroczenia.

Art. 119. § 1. Kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli
jej wartość nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 2. Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo są karalne.
§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 dopuścił się go na szkodę osoby
najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.
§ 4. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1, można orzec
obowiązek zapłaty równowartości ukradzionego lub przywłaszczonego mienia, jeżeli
szkoda nie została naprawiona.

Art. 120. § 1. Kto w celu przywłaszczenia dopuszcza się wyrębu drzewa w lesie
albo kradnie lub przywłaszcza sobie z lasu drzewo wyrąbane lub powalone, jeżeli
wartość drzewa nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 2. Usiłowanie oraz podżeganie i pomocnictwo są karalne.
§ 3. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 orzeka się nawiązkę
w wysokości podwójnej wartości wyrąbanego, ukradzionego lub przywłaszczonego
drzewa, a ponadto, jeżeli ukradzione lub przywłaszczone drzewo nie zostało odebrane,
orzeka się obowiązek zapłaty jego równowartości.

Art. 121. § 1. Kto, pomimo nieuiszczenia dwukrotnie nałożonej na niego kary
pieniężnej określonej w taryfie, po raz trzeci w ciągu roku bez zamiaru uiszczenia
należności wyłudza przejazd koleją lub innym środkiem lokomocji,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto bez zamiaru uiszczenia należności wyłudza
pożywienie lub napój w zakładzie żywienia zbiorowego, przejazd środkiem lokomocji
należącym do przedsiębiorstwa niedysponującego karami pieniężnymi określonymi
w taryfie, wstęp na imprezę artystyczną, rozrywkową lub sportową, działanie
automatu lub inne podobne świadczenie, o którym wie, że jest płatne.
§ 3. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 2 można orzec
obowiązek zapłaty równowartości wyłudzonego mienia.

Art. 122. § 1. Kto nabywa mienie, wiedząc o tym, że pochodzi ono z kradzieży
lub z przywłaszczenia, lub pomaga do jego zbycia albo w celu osiągnięcia korzyści
majątkowej mienie to przyjmuje lub pomaga do jego ukrycia, jeżeli wartość mienia
nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 2. Kto nabywa mienie, o którym na podstawie towarzyszących okoliczności
powinien i może przypuszczać, że zostało uzyskane za pomocą kradzieży lub
przywłaszczenia, lub pomaga do jego zbycia albo w celu osiągnięcia korzyści
majątkowej mienie to przyjmuje lub pomaga do jego ukrycia, jeżeli wartość mienia
nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia,
podlega karze grzywny albo karze nagany.
§ 3. Usiłowanie wykroczenia określonego w § 1 oraz podżeganie do niego
i pomocnictwo są karalne.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?