Art. 83. Kodeks Postępowania Administracyjnego

Art. 83. § 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka,
z wyjątkiem małżonka strony, wstępnych, zstępnych i rodzeństwa strony oraz jej
powinowatych pierwszego stopnia, jak również osób pozostających ze stroną
w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli. Prawo odmowy zeznań trwa także po
ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.
§ 2. Świadek może odmówić odpowiedzi na pytania, gdy odpowiedź mogłaby
narazić jego lub jego bliskich wymienionych w § 1 na odpowiedzialność karną, hańbę
lub bezpośrednią szkodę majątkową albo spowodować naruszenie obowiązku
zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej.
§ 3. Przed odebraniem zeznania organ administracji publicznej uprzedza świadka
o prawie odmowy zeznań i odpowiedzi na pytania oraz o odpowiedzialności za
fałszywe zeznania.
§ 4. Mediator nie może być przesłuchany w charakterze świadka co do faktów, o
których dowiedział się w związku z prowadzeniem mediacji, chyba że uczestnicy
mediacji zwolnią go od obowiązku zachowania tajemnicy mediacji.

Następne Artykuły

Art. 84. § 1. Gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ
administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii.
§ 2. Biegły podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonym w art. 24.
Poza tym do biegłych stosuje się przepisy dotyczące przesłuchania świadków.

Art. 85. § 1. Organ administracji publicznej może w razie potrzeby
przeprowadzić oględziny.
§ 2. Jeżeli przedmiot oględzin znajduje się u osób trzecich, osoby te są
obowiązane na wezwanie organu do okazania przedmiotu oględzin.

Art. 86. Jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku
pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, organ administracji
publicznej dla ich wyjaśnienia może przesłuchać stronę. Do przesłuchania stron
stosuje się przepisy dotyczące świadków, z wyłączeniem przepisów o środkach
przymusu.

Art. 87. Organ kolegialny, właściwy do wydania decyzji w sprawie, może zlecić
przeprowadzenie postępowania dowodowego lub jego części jednemu ze swych
członków lub pracowników, jeżeli szczególne przepisy temu się nie sprzeciwiają.

Art. 88. § 1. Kto, będąc obowiązany do osobistego stawienia się (art. 51), mimo
prawidłowego wezwania nie stawił się bez uzasadnionej przyczyny jako świadek lub
biegły albo bezzasadnie odmówił złożenia zeznania, wydania opinii, okazania
przedmiotu oględzin albo udziału w innej czynności urzędowej, może być ukarany
przez organ przeprowadzający dowód grzywną do 50 zł, a w razie ponownego
niezastosowania się do wezwania – grzywną do 200 zł. Na postanowienie o ukaraniu
grzywną służy zażalenie.
§ 2. Organ, który nałożył karę grzywny, może na wniosek ukaranego, złożony
w ciągu siedmiu dni od daty otrzymania zawiadomienia o ukaraniu, uznać za
usprawiedliwioną nieobecność lub odmowę zeznania, wydania opinii albo okazania
przedmiotu oględzin i zwolnić od kary grzywny. Na odmowę zwolnienia od kary służy
zażalenie.
§ 3. Ukaranie grzywną nie wyklucza możności zastosowania do opornego
świadka środków przymusu przewidzianych w przepisach szczególnych.
Art. 88a. W razie uchybienia przez żołnierza w czynnej służbie wojskowej, z
wyjątkiem terytorialnej służby wojskowej pełnionej dyspozycyjnie, obowiązkom, o
których mowa w art. 88 § 1, organ przeprowadzający dowód, zamiast wymierzyć
żołnierzowi karę grzywny, występuje do dowódcy jednostki wojskowej, w której
żołnierz ten pełni służbę, z wnioskiem o pociągnięcie go do odpowiedzialności
dyscyplinarnej.

Art. 89. § 1. Organ administracji publicznej przeprowadzi, z urzędu lub na
wniosek strony, w toku postępowania rozprawę, w każdym przypadku gdy zapewni to
przyspieszenie lub uproszczenie postępowania lub gdy wymaga tego przepis prawa.
§ 2. Organ powinien przeprowadzić rozprawę, gdy zachodzi potrzeba
uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy
udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?