Art. 77. Kodeks Postępowania Administracyjnego

Art. 77. § 1. Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób
wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
§ 2. Organ może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub
uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu.
§ 3. Organ przeprowadzający postępowanie na wezwanie organu właściwego do
załatwienia sprawy (art. 52) może z urzędu lub na wniosek strony przesłuchać również
nowych świadków i biegłych na okoliczności będące przedmiotem tego postępowania.
§ 4. Fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają
dowodu. Fakty znane organowi z urzędu należy zakomunikować stronie.

Następne Artykuły

Art. 78. § 1. Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy
uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla
sprawy.
§ 2. Organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie
zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli
żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają
one znaczenie dla sprawy.

Art. 79. § 1. Strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie
przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin przynajmniej na siedem
dni przed terminem.
§ 2. Strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać
pytania świadkom, biegłym i stronom oraz składać wyjaśnienia.
Art. 79a. § 1. W postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o
możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz
zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania
przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji
spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z
żądaniem strony. Przepisy art. 10 § 2 i 3 stosuje się.
§ 2. W terminie wyznaczonym na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów
i materiałów oraz zgłoszonych żądań, strona może przedłożyć dodatkowe dowody
celem wykazania spełnienia przesłanek, o których mowa w § 1.

Art. 80. Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu
materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Art. 81. Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona
miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że
zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2.
Art. 81a. § 1. Jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest
nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia,
a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego,
wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się:
1) jeżeli w sprawie uczestniczą strony o spornych interesach lub wynik
postępowania ma bezpośredni wpływ na interesy osób trzecich;
2) jeżeli przepisy odrębne wymagają od strony wykazania określonych faktów;
3) jeżeli wymaga tego ważny interes publiczny, w tym istotne interesy państwa, a
w szczególności jego bezpieczeństwa, obronności lub porządku publicznego;
4) w sprawach osobowych funkcjonariuszy oraz żołnierzy zawodowych.

Art. 82. Świadkami nie mogą być:
1) osoby niezdolne do spostrzegania lub komunikowania swych spostrzeżeń;
2) osoby obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji niejawnych na
okoliczności objęte tajemnicą, jeżeli nie zostały w trybie określonym
obowiązującymi przepisami zwolnione od obowiązku zachowania tej tajemnicy;
3) duchowni co do faktów objętych tajemnicą spowiedzi.

Art. 83. § 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka,
z wyjątkiem małżonka strony, wstępnych, zstępnych i rodzeństwa strony oraz jej
powinowatych pierwszego stopnia, jak również osób pozostających ze stroną
w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli. Prawo odmowy zeznań trwa także po
ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.
§ 2. Świadek może odmówić odpowiedzi na pytania, gdy odpowiedź mogłaby
narazić jego lub jego bliskich wymienionych w § 1 na odpowiedzialność karną, hańbę
lub bezpośrednią szkodę majątkową albo spowodować naruszenie obowiązku
zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej.
§ 3. Przed odebraniem zeznania organ administracji publicznej uprzedza świadka
o prawie odmowy zeznań i odpowiedzi na pytania oraz o odpowiedzialności za
fałszywe zeznania.
§ 4. Mediator nie może być przesłuchany w charakterze świadka co do faktów, o
których dowiedział się w związku z prowadzeniem mediacji, chyba że uczestnicy
mediacji zwolnią go od obowiązku zachowania tajemnicy mediacji.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?