Art. 53. Kodeks Postępowania Administracyjnego

Art. 53. Przepisów art. 51 i 52 nie stosuje się w przypadkach, w których
charakter sprawy lub czynności wymaga dokonania czynności przed organem
administracji publicznej prowadzącym postępowanie.

Następne Artykuły

Art. 54. § 1. W wezwaniu należy wskazać:
1) nazwę i adres organu wzywającego;
2) imię i nazwisko wzywanego;
3) w jakiej sprawie oraz w jakim charakterze i w jakim celu zostaje wezwany;
4) czy wezwany powinien się stawić osobiście lub przez pełnomocnika, czy też
może złożyć wyjaśnienie lub zeznanie na piśmie lub w formie dokumentu
elektronicznego;
5) termin, do którego żądanie powinno być spełnione, albo dzień, godzinę i miejsce
stawienia się wezwanego lub jego pełnomocnika;
6) skutki prawne niezastosowania się do wezwania.
§ 2. Wezwanie powinno być opatrzone podpisem pracownika organu
wzywającego, z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego
lub, jeżeli dokonywane jest z użyciem dokumentu elektronicznego, powinno być
opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Art. 55. § 1. W sprawach niecierpiących zwłoki wezwania można dokonać
również telefonicznie albo przy użyciu innych środków łączności, z podaniem danych
wymienionych w art. 54 § 1 oraz imienia, nazwiska i stanowiska służbowego
pracownika organu wzywającego.
§ 2. Wezwanie dokonane w sposób określony w § 1 powoduje skutki prawne
tylko wtedy, gdy nie ma wątpliwości, że dotarło do adresata we właściwej treści
i w odpowiednim terminie.

Art. 56. § 1. Osobie, która stawiła się na wezwanie, przyznaje się koszty podróży
i inne należności ustalone zgodnie z przepisami zawartymi w dziale 2 tytułu III ustawy
z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2016 r.
poz. 623 oraz z 2017 r. poz. 85). Dotyczy to również kosztów osobistego
stawiennictwa stron, gdy postępowanie zostało wszczęte z urzędu albo gdy strona bez
swojej winy została błędnie wezwana do stawienia się.
§ 2. Żądanie przyznania należności należy zgłosić organowi administracji
publicznej, przed którym toczy się postępowanie, przed wydaniem decyzji, pod
rygorem utraty roszczenia.

Art. 57. § 1. Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne
zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie
nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
§ 2. Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia
w ostatnim tygodniu, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu.
§ 3. Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia
w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby
takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca.
§ 3a. Terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim
roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w
ostatnim roku nie było – w dniu poprzedzającym bezpośrednio ten dzień.
§ 4. Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany
ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie
jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.
§ 5. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:
1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji
publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru;
2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu
ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe;
3) złożone w polskim urzędzie konsularnym;
4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej;
5) złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku;
6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.

Art. 58. § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę
zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
§ 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia
ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy
dopełnić czynności, dla której określony był termin.
§ 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest
niedopuszczalne.

Art. 59. § 1. O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ
administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy
zażalenie.
§ 2. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia
ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?