Art. 45. Kodeks Wykroczeń

Art. 45. § 1. Karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia
upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia
ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu.
§ 2. W razie uchylenia prawomocnego rozstrzygnięcia, przedawnienie biegnie
od daty uchylenia rozstrzygnięcia.
§ 2a. W wypadku wszczęcia postępowania mediacyjnego czasu jego trwania nie
wlicza się do okresu przedawnienia.
§ 3. Orzeczona kara lub środek karny nie podlega wykonaniu, jeżeli od daty
uprawomocnienia się rozstrzygnięcia upłynęły 3 lata.

Następne Artykuły

Art. 46. § 1. Ukaranie uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania,
darowania lub przedawnienia wykonania kary.
§ 2. Jeżeli ukarany przed upływem okresu przewidzianego w § 1 popełnił nowe
wykroczenie, za które wymierzono mu karę aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny, ukaranie za oba wykroczenia uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od
wykonania, darowania albo od przedawnienia wykonania kary za nowe wykroczenie.
§ 3. Jeżeli orzeczono środek karny, uznanie ukarania za niebyłe nie może
nastąpić przed jego wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem wykonania.

Art. 47. § 1. Czynem zabronionym jest zachowanie o znamionach określonych
w ustawie karnej.
§ 2. Przestępstwami i wykroczeniami podobnymi są przestępstwa i wykroczenia
należące do tego samego rodzaju; przestępstwa i wykroczenia z zastosowaniem
przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa i wykroczenia popełnione w celu
osiągnięcia korzyści majątkowej uważa się za przestępstwa i wykroczenia podobne.
§ 3. Osobą najbliższą jest małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty
w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej
małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu.
§ 4. Instytucją państwową, samorządową lub społeczną jest również
przedsiębiorstwo, w którym Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego
jest udziałowcem, spółdzielnia, związek zawodowy, inna organizacja społeczna lub
jednostka wojskowa.
§ 5. Charakter chuligański mają wykroczenia polegające na umyślnym godzeniu
w porządek lub spokój publiczny albo umyślnym niszczeniu lub uszkadzaniu mienia,
jeżeli sprawca działał publicznie oraz w rozumieniu powszechnym bez powodu lub
z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie podstawowych
zasad porządku prawnego.
§ 6. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu bierze się pod uwagę
rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody,
sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę
obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych
reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.
§ 7. Rzeczą ruchomą lub przedmiotem jest także polski albo obcy pieniądz lub
inny środek płatniczy oraz dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierający obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach albo
stwierdzenie uczestnictwa w spółce.
§ 8. Dokumentem jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji,
z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść
stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie
prawne.
§ 9. Minimalnym wynagrodzeniem jest wynagrodzenie za pracę ustalane na
podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za
pracę (Dz. U. z 2017 r. poz. 847).

Art. 48. Przepisy części ogólnej Kodeksu wykroczeń stosuje się do wykroczeń
przewidzianych w innych ustawach, jeżeli ustawy te nie zawierają przepisów
odmiennych.

Art. 49. § 1. Kto w miejscu publicznym demonstracyjnie okazuje lekceważenie
Narodowi Polskiemu, Rzeczypospolitej Polskiej lub jej konstytucyjnym organom,
podlega karze aresztu albo grzywny.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto narusza przepisy o godle, barwach i hymnie
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 49a. § 1. Kto wbrew przepisom przekracza granicę Rzeczypospolitej
Polskiej, podlega karze grzywny.
§ 2. Usiłowanie i pomocnictwo są karalne.

Art. 50. Kto nie opuszcza zbiegowiska publicznego pomimo wezwania
właściwego organu,
podlega karze aresztu albo grzywny
Art. 50a. § 1. Kto w miejscu publicznym posiada nóż, maczetę lub inny podobnie
niebezpieczny przedmiot, a okoliczności jego posiadania wskazują na zamiar użycia
go w celu popełnienia przestępstwa,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż
3000 zł.
§ 1a. Tej samej karze podlega, kto będąc uczestnikiem przejazdu zorganizowanej
grupy uczestników masowej imprezy sportowej, posiada przedmioty określone w § 1
lub wyroby pirotechniczne.
§ 2. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 1a orzeka się
przepadek przedmiotów stanowiących przedmiot wykroczenia, choćby nie stanowiły
własności sprawcy.

Art. 51. § 1. Kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca
spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu
publicznym,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 2. Jeżeli czyn określony w § 1 ma charakter chuligański lub sprawca dopuszcza
się go, będąc pod wpływem alkoholu, środka odurzającego lub innej podobnie
działającej substancji lub środka,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 3. Podżeganie i pomocnictwo są karalne.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?