Art. 44. Kodeks Pracy

Art. 44. Pracownik może wnieść odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę
do sądu pracy, o którym mowa w dziale dwunastym.

Następne Artykuły

Art. 45. § 1. W razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na
czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów
o pracę, sąd pracy – stosownie do żądania pracownika – orzeka o bezskuteczności
wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu – o przywróceniu pracownika
do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.
§ 2. Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia
za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego
żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka
o odszkodowaniu.
§ 3. Przepisu § 2 nie stosuje się do pracowników, o których mowa w art. 39
i 177, oraz w przepisach szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed
wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę, chyba że uwzględnienie żądania
pracownika przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn określonych
w art. 411
; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu.

Art. 46. (uchylony)

Art. 47. Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy,
przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za
2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące – nie więcej niż za
1 miesiąc. Jeżeli umowę o pracę rozwiązano z pracownikiem, o którym mowa
w art. 39, albo z pracownicą w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego,
wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy; dotyczy to także
przypadku, gdy rozwiązano umowę o pracę z pracownikiem – ojcem wychowującym
dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego albo gdy rozwiązanie umowy
o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego.
Art. 471
. Odszkodowanie, o którym mowa w art. 45, przysługuje w wysokości
wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od
wynagrodzenia za okres wypowiedzenia.

Art. 48. § 1. Pracodawca może odmówić ponownego zatrudnienia pracownika,
jeżeli w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy nie zgłosił on gotowości niezwłocznego
podjęcia pracy, chyba że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od
pracownika.
§ 2. Pracownik, który przed przywróceniem do pracy podjął zatrudnienie
u innego pracodawcy, może bez wypowiedzenia, za trzydniowym uprzedzeniem,
rozwiązać umowę o pracę z tym pracodawcą w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy.
Rozwiązanie umowy w tym trybie pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą
z rozwiązaniem umowy o pracę przez pracodawcę za wypowiedzeniem.

Art. 49. W razie zastosowania okresu wypowiedzenia krótszego niż wymagany,
umowa o pracę rozwiązuje się z upływem okresu wymaganego, a pracownikowi
przysługuje wynagrodzenie do czasu rozwiązania umowy.

Art. 50. § 1. Jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na okres próbny
nastąpiło z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu tych umów, pracownikowi
przysługuje wyłącznie odszkodowanie. Odszkodowanie przysługuje w wysokości
wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać.
§ 2. (uchylony)
§ 3. Jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony nastąpiło
z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu takiej umowy, pracownikowi przysługuje
wyłącznie odszkodowanie.
§ 4. Odszkodowanie, o którym mowa w § 3, przysługuje w wysokości
wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż
za 3 miesiące.
§ 5. Przepisu § 3 nie stosuje się w razie wypowiedzenia umowy o pracę
pracownicy w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, pracownikowi – ojcu
wychowującemu dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego, a także
pracownikowi w okresie korzystania z ochrony stosunku pracy na podstawie
przepisów ustawy o związkach zawodowych. W tych przypadkach stosuje się
odpowiednio przepisy art. 45

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?