Art. 31. Kodeks Wykroczeń

Art. 31. § 1. Podanie orzeczenia o ukaraniu do publicznej wiadomości
w szczególny sposób orzeka się wtedy, gdy może to mieć znaczenie wychowawcze.
§ 2. Kara określona w § 1 polega na ogłoszeniu orzeczenia w zakładzie pracy,
w uczelni, w miejscu zamieszkania ukaranego, w innym właściwym miejscu lub
w inny stosowny sposób. Ogłoszenie może nastąpić na koszt ukaranego.

Następne Artykuły

Art. 32. Nawiązkę orzeka się na rzecz pokrzywdzonego w wypadkach
przewidzianych w przepisach szczególnych.

Art. 32. Nawiązkę orzeka się na rzecz pokrzywdzonego w wypadkach
przewidzianych w przepisach szczególnych.

Art. 33. § 1. Organ orzekający wymierza karę według swojego uznania,
w granicach przewidzianych przez ustawę za dane wykroczenie, oceniając stopień
społecznej szkodliwości czynu i biorąc pod uwagę cele kary w zakresie społecznego
oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma ona osiągnąć
w stosunku do ukaranego.
§ 2. Wymierzając karę, organ orzekający bierze pod uwagę w szczególności
rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej wykroczeniem, stopień winy, pobudki, sposób
działania, stosunek do pokrzywdzonego, jak również właściwości, warunki osobiste
i majątkowe sprawcy, jego stosunki rodzinne, sposób życia przed popełnieniem
i zachowanie się po popełnieniu wykroczenia.
§ 3. Jako okoliczności łagodzące uwzględnia się w szczególności:
1) działanie sprawcy wykroczenia pod wpływem ciężkich warunków rodzinnych
lub osobistych;
2) działanie sprawcy wykroczenia pod wpływem silnego wzburzenia wywołanego
krzywdzącym stosunkiem do niego lub do innych osób;
3) działanie z pobudek zasługujących na uwzględnienie;
4) prowadzenie przez sprawcę nienagannego życia przed popełnieniem
wykroczenia i wyróżnianie się spełnianiem obowiązków, zwłaszcza w zakresie
pracy;
5) przyczynienie się lub staranie się sprawcy o przyczynienie się do usunięcia
szkodliwych następstw swego czynu.
§ 4. Jako okoliczności obciążające uwzględnia się w szczególności:
1) (uchylony)
2) działanie sprawcy w celu osiągnięcia bezprawnej korzyści majątkowej;
3) działanie w sposób zasługujący na szczególne potępienie;
4) (uchylony)
5) uprzednie ukaranie sprawcy za podobne przestępstwo lub wykroczenie;
6) chuligański charakter wykroczenia;
7) działanie pod wpływem alkoholu, środka odurzającego lub innej podobnie
działającej substancji lub środka;
8) popełnienie wykroczenia na szkodę osoby bezradnej lub osoby, której sprawca
powinien okazać szczególne względy;
9) popełnienie wykroczenia we współdziałaniu z małoletnim.
§ 5. Przepisy § 14 stosuje się odpowiednio do środków karnych.

Art. 34. Okoliczności wpływające na wymiar kary i środka karnego uwzględnia
się tylko co do osoby, której dotyczą.

Art. 35. Jeżeli ustawa daje możność wyboru między aresztem a inną karą, areszt
można orzec tylko wtedy, gdy czyn popełniono umyślnie, a zarazem za orzeczeniem
kary aresztu przemawia waga czynu lub okoliczności sprawy świadczą
o demoralizacji sprawcy albo sposób jego działania zasługuje na szczególne
potępienie.

Art. 36. § 1. Naganę można orzec wtedy, gdy ze względu na charakter
i okoliczności czynu lub właściwości i warunki osobiste sprawcy należy
przypuszczać, że zastosowanie tej kary jest wystarczające do wdrożenia go do
poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego.
§ 2. Nie można orzec nagany za wykroczenie o charakterze chuligańskim.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?