Art. 22. Kodeks Postępowania Administracyjnego

Art. 22. § 1. Spory o właściwość rozstrzygają:
1) między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków
określonych w pkt 24 – wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie
braku takiego organu – sąd administracyjny;
2) między kierownikami służb, inspekcji i straży administracji zespolonej tego
samego powiatu, działających w imieniu własnym lub w imieniu starosty –
starosta;
3) między organami administracji zespolonej w jednym województwie
niewymienionymi w pkt 2 – wojewoda;
4) między organami jednostek samorządu terytorialnego w różnych
województwach w sprawach należących do zadań z zakresu administracji
rządowej – minister właściwy do spraw administracji publicznej;
5) (uchylony)
6) między wojewodami oraz organami administracji zespolonej w różnych
województwach – minister właściwy do spraw administracji publicznej;
7) między wojewodą a organami administracji niezespolonej – minister właściwy
do spraw administracji publicznej po porozumieniu z organem sprawującym
nadzór nad organem pozostającym w sporze z wojewodą;
8) między organami administracji publicznej innymi niż wymienione w pkt 14, 6
i 7 – wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu –
minister właściwy do spraw administracji publicznej;
9) między organami administracji publicznej, gdy jednym z nich jest minister –
Prezes Rady Ministrów.
§ 2. Spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego
a organami administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny.
§ 3. Z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd administracyjny może
wystąpić:
1) strona;
2) organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji
publicznej, pozostające w sporze;
3) minister właściwy do spraw administracji publicznej;
4) minister właściwy do spraw sprawiedliwości, Prokurator Generalny;
5) Rzecznik Praw Obywatelskich.

Następne Artykuły

Art. 23. Do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość organ administracji
publicznej, na którego obszarze wynikła sprawa, podejmuje tylko czynności
niecierpiące zwłoki ze względu na interes społeczny lub słuszny interes obywateli
i zawiadamia o tym organ właściwy do rozstrzygnięcia sporu.

Art. 24. § 1. Pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od
udziału w postępowaniu w sprawie:
1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym,
że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki;
2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia;
3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze
stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych
w pkt 2 i 3;
5) w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji;
6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie
dyscyplinarne lub karne;
7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku
nadrzędności służbowej.
§ 2. Powody wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu trwają także po
ustaniu małżeństwa (§ 1 pkt 2), przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 1 pkt 3).
§ 3. Bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na
żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie
uprawdopodobnione istnienie okoliczności niewymienionych w § 1, które mogą
wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika.
§ 4. Wyłączony pracownik powinien podejmować tylko czynności niecierpiące
zwłoki ze względu na interes społeczny lub ważny interes stron.

Art. 25. § 1. Organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwienia
sprawy dotyczącej interesów majątkowych:
1) jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach
określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3;
2) osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego
stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1
pkt 2 i 3.
§ 2. Przepis art. 24 § 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 26. § 1. W przypadku wyłączenia pracownika (art. 24) jego bezpośredni
przełożony wyznacza innego pracownika do prowadzenia sprawy.
§ 2. W przypadku wyłączenia organu sprawę załatwia:
1) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 1 – organ wyższego stopnia
nad organem załatwiającym sprawę;
2) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 2 – organ wyższego stopnia
nad organem, w którym osoba wymieniona w tym przepisie zajmuje stanowisko
kierownicze.
Organ wyższego stopnia może do załatwienia sprawy wyznaczyć inny podległy sobie
organ. W razie gdy osobą wymienioną w art. 25 § 1 pkt 2 jest minister albo prezes
samorządowego kolegium odwoławczego, organ właściwy do załatwienia sprawy
wyznacza Prezes Rady Ministrów.
§ 3. Jeżeli wskutek wyłączenia pracowników organu administracji publicznej
organ ten stał się niezdolny do załatwienia sprawy, stosuje się odpowiednio § 2.

Art. 27. § 1. Członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w przypadkach
określonych w art. 24 § 1. O wyłączeniu tego członka w przypadkach określonych
w art. 24 § 3 postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego
stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu.
§ 1a. Członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od
udziału w postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeżeli
brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem.
§ 2. Jeżeli wskutek wyłączenia członków organu kolegialnego organ ten stał się
niezdolny do podjęcia uchwały z braku wymaganego quorum, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 26 § 2.
§ 3. Jeżeli samorządowe kolegium odwoławcze wskutek wyłączenia jego
członków nie może załatwić sprawy, minister właściwy do spraw administracji
publicznej, w drodze postanowienia, wyznacza inne samorządowe kolegium
odwoławcze.
Art. 27a. (uchylony)

Art. 28. Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy
postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub
obowiązek

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?