Art. 18. Kodeks Wykroczeń

Art. 18. Karami są:
1) areszt;
2) ograniczenie wolności;
3) grzywna;
4) nagana.

Następne Artykuły

Art. 19. Kara aresztu trwa najkrócej 5, najdłużej 30 dni; wymierza się ją
w dniach.

Art. 20. § 1. Kara ograniczenia wolności trwa 1 miesiąc.
§ 2. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności ukarany:
1) nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego pobytu;
2) jest obowiązany do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele
społeczne;
3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.

Art. 21. § 1. Obowiązek określony w art. 20 § 2 pkt 2 polega na wykonywaniu
nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w odpowiednim zakładzie pracy,
placówce służby zdrowia, opieki społecznej, organizacji lub instytucji niosącej pomoc
charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej w wymiarze od 20 do 40 godzin.
§ 2. W stosunku do osoby zatrudnionej organ orzekający, zamiast obowiązku
określonego w § 1, może orzec potrącenie od 10 do 25% wynagrodzenia za pracę na
rzecz Skarbu Państwa albo na cel społeczny wskazany przez organ orzekający;
w okresie odbywania kary ukarany nie może rozwiązać bez zgody sądu stosunku
pracy.
§ 3. (uchylony)

Art. 22. Wymierzając karę ograniczenia wolności, organ orzekający może
zobowiązać ukaranego do:
1) naprawienia w całości albo w części szkody wyrządzonej wykroczeniem;
2) przeproszenia pokrzywdzonego.

Art. 23. § 1. Jeżeli ukarany uchyla się od odbywania kary ograniczenia wolności
lub wykonania nałożonych na niego obowiązków, a także w przypadku gdy ukarany
wykonał część kary ograniczenia wolności, sąd zarządza wykonanie zastępczej kary
aresztu w wymiarze odpowiadającym karze ograniczenia wolności pozostałej do
wykonania, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary aresztu jest równoważny dwóm
dniom kary ograniczenia wolności.
§ 2. Na postanowienie w przedmiocie zarządzenia wykonania zastępczej kary
aresztu przysługuje zażalenie.

Art. 24. § 1. Grzywnę wymierza się w wysokości od 20 do 5000 złotych, chyba
że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Jeżeli za wykroczenie popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej
wymierzono karę aresztu, orzeka się obok tej kary również grzywnę, chyba że
orzeczenie grzywny nie byłoby celowe.
§ 3. Wymierzając grzywnę, bierze się pod uwagę dochody sprawcy, jego
warunki osobiste i rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?