Art. 15. Kodeks Wykroczeń

Art. 15. Nie popełnia wykroczenia, kto w obronie koniecznej odpiera
bezpośredni bezprawny zamach na jakie-kolwiek dobro chronione prawem.

Następne Artykuły

Art. 16. § 1. Nie popełnia wykroczenia, kto działa w celu uchylenia
bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego dobru chronionemu prawem, jeżeli
niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone nie przedstawia
wartości oczywiście większej niż dobro ratowane.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy sprawca poświęca dobro, które ma
szczególny obowiązek chronić nawet z narażeniem się na niebezpieczeństwa osobiste.

Art. 17. § 1. Nie popełnia wykroczenia, kto, z powodu choroby psychicznej,
upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł
w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem.
§ 2. Jeżeli w czasie popełnienia wykroczenia zdolność rozpoznawania znaczenia
czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, można
odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego.
§ 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się, gdy sprawca wykroczenia wprawił się
w stan nietrzeźwości lub odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie
poczytalności, które przewidywał albo mógł przewidzieć.

Art. 18. Karami są:
1) areszt;
2) ograniczenie wolności;
3) grzywna;
4) nagana.

Art. 19. Kara aresztu trwa najkrócej 5, najdłużej 30 dni; wymierza się ją
w dniach.

Art. 20. § 1. Kara ograniczenia wolności trwa 1 miesiąc.
§ 2. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności ukarany:
1) nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego pobytu;
2) jest obowiązany do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele
społeczne;
3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.

Art. 21. § 1. Obowiązek określony w art. 20 § 2 pkt 2 polega na wykonywaniu
nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w odpowiednim zakładzie pracy,
placówce służby zdrowia, opieki społecznej, organizacji lub instytucji niosącej pomoc
charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej w wymiarze od 20 do 40 godzin.
§ 2. W stosunku do osoby zatrudnionej organ orzekający, zamiast obowiązku
określonego w § 1, może orzec potrącenie od 10 do 25% wynagrodzenia za pracę na
rzecz Skarbu Państwa albo na cel społeczny wskazany przez organ orzekający;
w okresie odbywania kary ukarany nie może rozwiązać bez zgody sądu stosunku
pracy.
§ 3. (uchylony)

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?