Art. 15. Kodeks Postępowania Administracyjnego

Art. 15. Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis
szczególny stanowi inaczej.

Następne Artykuły

Art. 16. § 1. Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku
instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub
zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania
może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach
szczególnych.
§ 2. Decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich
niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach.
§ 3. Decyzje ostateczne, których nie można zaskarżyć do sądu, są prawomocne.

Art. 17. Organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są:
1) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe
kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej;
2) w stosunku do wojewodów – właściwi w sprawie ministrowie;
3) w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1
i 2 – odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich
braku – organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością;
4) w stosunku do organów organizacji społecznych – odpowiednie organy
wyższego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku – organ państwowy
sprawujący nadzór nad ich działalnością.

Art. 18. Organami naczelnymi w rozumieniu kodeksu są:
1) w stosunku do organów administracji rządowej, organów jednostek samorządu
terytorialnego, z wyjątkiem samorządowych kolegiów odwoławczych, oraz
organów państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych – Prezes
Rady Ministrów lub właściwi ministrowie;
2) w stosunku do organów państwowych innych niż określone w pkt 1
odpowiednie organy o ogólnokrajowym zasięgu działania;
3) w stosunku do organów organizacji społecznych – naczelne organy tych
organizacji, a w razie braku takiego organu – Prezes Rady Ministrów lub
właściwi ministrowie sprawujący zwierzchni nadzór nad ich działalnością.

Art. 19. Organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej
właściwości rzeczowej i miejscowej.

Art. 20. Właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się według
przepisów o zakresie jego działania.

Art. 21. § 1. Właściwość miejscową organu administracji publicznej ustala się:
1) w sprawach dotyczących nieruchomości – według miejsca jej położenia; jeżeli
nieruchomość położona jest na obszarze właściwości dwóch lub więcej organów,
orzekanie należy do organu, na którego obszarze znajduje się większa część
nieruchomości;
2) w sprawach dotyczących prowadzenia zakładu pracy – według miejsca,
w którym zakład pracy jest, był lub ma być prowadzony;
3) w innych sprawach – według miejsca zamieszkania (siedziby) w kraju, a w braku
zamieszkania w kraju – według miejsca pobytu strony lub jednej ze stron; jeżeli
żadna ze stron nie ma w kraju zamieszkania (siedziby) lub pobytu – według
miejsca ostatniego ich zamieszkania (siedziby) lub pobytu w kraju.
§ 2. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób wskazany w § 1,
sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie
powodujące wszczęcie postępowania, albo w razie braku ustalenia takiego miejsca –
do organu właściwego dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m.st. Warszawie.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?