Art. 156. Kodeks Postępowania Administracyjnego

Art. 156. § 1. Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji,
która:
1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości;
2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa;
3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo
sprawy, którą załatwiono milcząco;
4) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie;
5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;
6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą;
7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.
§ 2.1) Nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w § 1
pkt 1, 3, 4 i 7, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także
gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne.

Następne Artykuły

Art. 157. § 1. Właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach
wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została
przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ.
§ 2. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na
żądanie strony lub z urzędu.
§ 3. (uchylony)

Art. 158. § 1. Rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji
następuje w drodze decyzji. Przepisów o milczącym załatwieniu sprawy nie stosuje
się.
§ 2. Jeżeli nie można stwierdzić nieważności decyzji na skutek okoliczności,
o których mowa w art. 156 § 2, organ administracji publicznej ograniczy się do
stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania
okoliczności, z powodu których nie stwierdził nieważności decyzji.

Art. 159. § 1. Organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia
nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji,
jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych
w art. 156 § 1.
§ 2. Na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie.

Art. 160. (uchylony)

Art. 161. § 1. Minister może uchylić lub zmienić w niezbędnym zakresie każdą
decyzję ostateczną, jeżeli w inny sposób nie można usunąć stanu zagrażającego życiu
lub zdrowiu ludzkiemu albo zapobiec poważnym szkodom dla gospodarki narodowej
lub dla ważnych interesów Państwa.
§ 2. Uprawnienia określone w § 1 w stosunku do decyzji wydanych przez organy
jednostek samorządu terytorialnego w sprawach należących do zadań z zakresu
administracji rządowej przysługują również wojewodzie.
§ 3. Stronie, która poniosła szkodę na skutek uchylenia lub zmiany decyzji, służy
roszczenie o odszkodowanie za poniesioną rzeczywistą szkodę od organu, który
uchylił lub zmienił tę decyzję; organ ten, w drodze decyzji, orzeka również
o odszkodowaniu.
§ 4. Roszczenie o odszkodowanie przedawnia się z upływem trzech lat od dnia,
w którym stała się ostateczna decyzja uchylająca lub zmieniająca decyzję.
§ 5. (uchylony)

Art. 162. § 1. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej
instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:
1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje
przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony;
2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku,
a strona nie dopełniła tego warunku.
§ 2. Organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1, uchyli decyzję, jeżeli
została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie
dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie.
§ 3. Organ stwierdza wygaśnięcie decyzji lub uchyla decyzję na podstawie
przepisów § 1 i 2 w drodze decyzji.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?