Art. 102. Kodeks Postępowania Administracyjnego

Art. 102. W czasie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej
może podejmować czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla
życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego.

Następne Artykuły

Art. 103. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych
w kodeksie.

Art. 104. § 1. Organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie
decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej.
§ 2. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo
w inny sposób kończą sprawę w danej instancji.

Art. 105. § 1. Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się
bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje
decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
§ 2. Organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi
o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się
temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym.

Art. 106. § 1. Jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia
stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska
w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.
§ 2. Organ załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie
stanowiska, zawiadamia o tym stronę.
§ 3. Organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, obowiązany jest
przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia
doręczenia mu żądania, chyba że przepis prawa przewiduje inny termin.
§ 4. Organ obowiązany do zajęcia stanowiska może w razie potrzeby
przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.
§ 5. Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na
które służy stronie zażalenie.
§ 6. W przypadku niezajęcia stanowiska w terminie określonym w § 3 stosuje się
przepisy art. 3638, przy czym organ obowiązany do zajęcia stanowiska niezwłocznie
informuje organ załatwiający sprawę o wniesieniu ponaglenia.
Art. 106a. § 1. Organ załatwiający sprawę może, z urzędu albo na wniosek
strony lub organu, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, zwołać posiedzenie,
jeżeli przyczyni się to do przyspieszenia zajęcia stanowiska (posiedzenie w trybie
współdziałania).
§ 2. Organ załatwiający sprawę może zwołać posiedzenie w trybie
współdziałania przed upływem terminu do zajęcia stanowiska, określonego w art. 106
§ 3, a jeżeli przepis prawa przewiduje inny termin, przed upływem tego terminu, tylko
na wniosek organu, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska.
§ 3. Organ załatwiający sprawę może wezwać strony na posiedzenie w trybie
współdziałania. Przepisy art. 9096 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Zwołanie posiedzenia w trybie współdziałania nie zwalnia z obowiązku
rozpatrzenia ponaglenia, o którym mowa w art. 106 § 6. Postanowienie, o którym
mowa w art. 106 § 5, może zostać wpisane do protokołu posiedzenia w trybie
współdziałania.

Art. 107. § 1. Decyzja zawiera:
1) oznaczenie organu administracji publicznej;
2) datę wydania;
3) oznaczenie strony lub stron;
4) powołanie podstawy prawnej;
5) rozstrzygnięcie;
6) uzasadnienie faktyczne i prawne;
7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do
zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania;
8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika
organu upoważnionego do wydania decyzji, a jeżeli decyzja wydana została w
formie dokumentu elektronicznego – kwalifikowany podpis elektroniczny;
9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do
sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego
– pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub
skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu
od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty
lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez
stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy.
§ 2. Przepisy szczególne mogą określać także inne składniki, które powinna
zawierać decyzja.
§ 3. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać
wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł,
oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy
dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji,
z przytoczeniem przepisów prawa.
§ 4. Można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości
żądanie strony; nie dotyczy to jednak decyzji rozstrzygających sporne interesy stron
oraz decyzji wydanych na skutek odwołania.
§ 5. Organ może odstąpić od uzasadnienia decyzji również w przypadkach,
w których z dotychczasowych przepisów ustawowych wynikała możliwość
zaniechania lub ograniczenia uzasadnienia ze względu na interes bezpieczeństwa
Państwa lub porządek publiczny

Art. 108. § 1. Decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor
natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia
lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi
stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes
strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze
postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia.
§ 2. Rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany decyzji również po
jej wydaniu. W tym przypadku organ wydaje postanowienie, na które służy stronie
zażalenie.

logoSzybkie wyszukiwanie

jak to działa?